Staken in de Jaarbeurs #stakingvo http://twitgoo.com/5cnj7m
wimpelgrim Staken in de Jaarbeurs #stakingvo http://twitgoo.com/5cnj7m
|
|
Website van Wim Pelgrim
|
wimpelgrim Staken in de Jaarbeurs #stakingvo http://twitgoo.com/5cnj7m

Beoordeling: ![]()
De diverse dichters van de Vijftigers zijn in de afgelopen 60 jaar (ja, zo lang is het al geleden) elk hun eigen weg gegaan. Sommigen leven helaas niet meer, zoals Simon Vinkenoog (die beschermheer was van Onbederf’lijk Vers), maar Remco Campert gaat maar door. Met Dichter verschijnt er een mooie verzameling van zijn poëtische werk. Camperts poëtische werk vind ik niet allemaal even briljant, maar er staan in deze verzameling echte pareltjes. Zo is Ode aan mijn jas een fantastisch staaltje Campert-poëzie. Ook het bij ons op school al jaren veelgebruikte Een vergeefs gedicht staat erin en dat blijft mooi (ook na het lezen van vele niet altijd volledige of kloppende analyses van dit gedicht).
Campert gebruikt de taal in zijn gedichten afgewogen en geen woord lijkt zonder overwegingen te zijn neergeschreven. Toch heeft zijn poëzie tegelijkertijd een spontaniteit die heel natuurlijk leest én klinkt. Dat geldt overigens ook voor zijn proza, waaronder Het leven is vurrukkulluk, Liefdes schijnbewegingen en Een liefde in Parijs.
Dichter is een bundel om met enige regelmaat uit je kast (of e-reader) te pakken, in te bladeren en vooral in te lezen.
Na een reeks korte predikers, komen er weer een paar echte verhalen, waar ik zo enthousiast van werd bij het lezen van mijn kinderbijbel.
Tobit is een leuk verhaal dat goed is opgebouwd. Het is spannend, ondanks dat het boek erg voorspelbaar is en aan het einde alles goed komt. Wat mij opviel aan dit boek als onderdeel van de Bijbel is het voorkomen van demonen, engelen en duivels. Dit zijn altijd zaken geweest die in mijn beleving tot de afgoderij. Na wat naslag zie ik wat ik heb gemist bij het lezen van Jesaja en wat er in de complexiteit van dat boek verloren gaat als je het voor de eerste keer leest.
Het boek Judith voldoet ook aan mijn jeugdige enthousiasme voor de Bijbel: het is een spannend verhaal, feministich van aard, opvallend genoeg, maar het is niet zo diepgaand als Tobit.
Helaas gaat de Bijbel na deze meer verhalende boeken weer over op het historische: 1 Makkabeeën. Evenals de andere kronieken zoals 1 Koningen en 2 Koningen boeide dit boek mij ook niet echt, aangezien niemand voor zijn lol een non-fictief feitenrelaas gaat lezen. De geschiedenis is interessanter beschreven dan in de boeken Koningen, maar feit blijft dat ik in de Bijbel zoek naar wat anders. Ik zie dan ook een beetje op tegen 2 Makkabeeën, al hoop ik daar wel de door Ross vertelde historie uit dit Bijbelboek aan te treffen.
Een artikel dat iedereen zou moeten lezen: Behavioral Pricing: A Consumer’s Worst Nightmare. Iedereen betaalt een andere prijs voor een product op basis van profielgegevens van internet… wat de gek ervoor geeft, maar dan volledig gebaseerd op een flink informatievoordeel van de verkoper. Ik neem aan dat hier wetgeving tegen geformuleerd gaat worden.

Beoordeling: ![]()
Soms heb je een boek in de kast staan, gewoon omdat het bij de Lijsters zat en ga je het alleen lezen omdat je vindt dat je ook eens wat van Thomas Ross gelezen moet hebben. Als scenarioschrijver is Ross volgens mij zeer getalenteerd. Ik vind de tv-serie Wij Alexander in elk geval ontzettend mooi en ook de stukken die ik van Bernhard, schavuit van Oranje heb gezien spraken mij aan. Ross is echter geen literator en De zesde mei bewijst dat.
Er zijn niet veel boeken die ik niet heb uitgelezen. Zo heb ik (schande, schande) Max Havelaar nog nooit uitgekregen en heb ik ook Woede, De stille kracht, en Maak me blij na een derde weggelegd. Want dat is toch wel de eis die ik aan mezelf stel: een boek moet voor minstens een derde uit zijn, wil ik het wegleggen.
Ik was dan ook blij op pagina 100 te zijn aanbeland bij De zesde mei en het boek eindelijk mocht wegleggen, want er was werkelijk geen klap aan. Ross schrijft een fictieve thriller rondom een historische gebeurtenis en om als schrijver over te komen, in plaats van iemand die rondom een film of tv-serie ook een boek wil verkopen, gebruikt hij opvallend veel bijvoeglijke naamwoorden (zoals veel pseudo-literatoren) om interessant en literair over te komen. Daarnaast beschrijft hij uit-en-te-na details om zijn schrijversoog aan ons te tonen. Om de historische gebeurtenis bovendien symbolische vooruitwijzingen te geven, heeft Ross gegevens die in de historische tijd later liggen (zoals de begrafenis van Fortuyn) naar voren gehaald en als voorspelling of wens in de mond van Fortuyn gelegd. Een beetje makkelijk en goedkoop.
Bovendien legt Ross wel ontzettend veel lijntjes uit. Vertellers te over, maar waar hebben ze het eigenlijk over. Je kunt wel in ieders hoofd gaan zitten, zelfs van die van publieke figuren als Wim Kok, maar wat voegt het toe aan je wat dunne verhaal? Bovendien is het verhaal helemaal niet spannend, want iedereen weet wat er zal gaan gebeuren: Fortuyn wordt vermoord door Volkert van der Graaf en dat één van zijn belangrijkste personages in de wereld van de milieuactivisten rondloopt, doet vermoeden dat ze een link met hem zal hebben.
Niet kopen, lenen, huren en vooral niet lezen, deze bundel samengebonden papier (die ik geen boek wens te noemen).
Beoordeling: 
Soms zie je een film die in eerste instantie niet al te boeiend lijkt te worden. Dat is bij Dark Matter ook het geval. De openingscènes en eerste minuten kunnen ervoor zorgen dat je al snel de afstandsbediening weer pakt en de dvd afzet. Toch boeit de hoofdpersoon en zijn situatie aan de universiteit je, dat je blijft kijken en langzaam word je in de wereld aan de universiteit in Salt Lake City gezogen. De kritiek op de universitaire wereld, zoals je die ook in Onder professoren kunt lezen is in deze film veel explicieter. Het feit dat deze gebaseerd zijn op een waargebeurde geschiedenis maken het verhaal des te indringender.
Zowel de hoofdrolspeler, Ye Liu, als enkele grote Amerikaanse acteurs als Meryl Streep en Aidan Quinn spelen prachtrollen en de spanning tussen maar ook ín de personages dringt via het scherm door tot in je kijker. En toch; tijdens de film keek ik íéts te vaak op mijn horloge om te zien hoe lang de film al bezig was om er vijf sterren voor te geven. Waar dat door gekomen is? Ik zou het niet kunnen zeggen. De film is wellicht na het kijken indringender dan tijdens het kijken. De aanloop wat lang, maar de sprong die gewaagd wordt, blijft je bij en daarom schrijf ik nu waarschijnlijk zo lyrisch over Dark Matter terwijl ik bij het kijken mijn reserves had. Vier sterren is dan een mooie conclusie.
Maanden geleden zag ik een filmpje op TED de spreker liet zien dat gewerkt wordt aan doorzichtige folie die van vensters in huizen energieopwekkers maken. Dergelijke technieken komen er echt aan, gezien Samsungs Smart Window dat op CES gepresenteerd werd. Een kleine ‘glimp’ van de toekomst: een mooie toekomst, zo te zien.

Beoordeling: 
Na het bekijken van de drie Shrek-films en ons enthousiasme (vooral over deel 2), waren we zeer benieuwd naar de spin-off van deze film: Puss in Boots. We hadden de trailer al gezien en zijn half december vol verwachting naar de bioscoop gegaan.
Hoewel spin-offs over het algemeen geen succes zijn, waren de delen twee en drie van Shrek opvallend goed (deel 4 was helaas wat minder). Deze spin-off bevestigde echter de regel: spin-offs en vervolgen zijn doorgaans minder leuk dan het origineel.
Opnieuw hebben de makers diverse bekende sprookjesfiguren in de mixer gegooid en met de relaties tussen de personages een nieuw verhaal gesponnen. Dat verhaal is leuk, maar niet zo boeiend of interessant als gehoopt. Het verhaal van Puss in Boots kent diverse lagen, maar het karakter van met name Humpty Dumpty is niet interessant genoeg om te boeien. De diepere lagen zijn bovendien gekunsteld en worden te uitgebreid uitgelegd in de film. Ook is deze film een stuk minder grappig dan de Shrek-films.
De kwaliteit van de animaties is uiteraard op het niveau dat je van Dreamworks mag verwachten, maar het feit dat de film een 3D-film is voegt voor mij nog steeds niet zoveel toe. Al met al was het een gezellige avond bioscoop, maar was het meer een film om thuis op een dvd’tje te kijken dan er ruim 20 euro voor neer te tellen. Gelukkig hielp de bijdrage van de cultuurkaart…
wimpelgrim Personeelsdiner @CanisiusBD #leuk http://twitgoo.com/5b8ivd
Na een eerdere bijdrage, wil ik dit filmpje van Ken Robinson dat ik al eerder plaatste, toch nog een keer plaatsen. Puur omdat het zo mooi aangeeft waarop ons onderwijs gestoeld is en waarom die basis niet langer houdbaar is voor de 21e eeuw.