Henning Mankell, Het graf
Beoordeling: 
Kurt Wallander – de inspecteur die zijn werkterrein in het zuiden van Zweden heeft – bekijkt in Het graf een huis dat hij wil kopen. Een opknapbeurt is beslist nodig, maar het huis heeft een grote tuin en een prachtig uitzicht. Terwijl Wallander door de tuin dwaalt, maakt hij een struikeling. Pas als hij in zijn auto weg wil rijden, vraagt hij zich af waarover hij nu eigenlijk gestruikeld is. Hij loopt de tuin weer in en stuit daar op een vergane mensenhand.*
Het boek van Mankell past prima in het rijtje Baantjer en Grijpstra en De Gier. Een voorspelbare detective met een lijk, een vermoeden, een dwaalspoor en een spannende ontknoping. Niets bijzonders, ondanks pogingen van Mankell om zijn hoofpersoon iets meer psychologische diepgang en context mee te geven. Leuk voor een vakantie of een suffe treinreis, maar veel meer dan de benaming ‘grappig boekje’ mag het niet dragen.
*Bron: flaptekst Het graf
Gerelateerde berichten:
- Janwillem van de Wetering, “De verdachte Verheugt” (boekenweekgeschenk 1980)
- Betje Wolff en Aagje Deken, De historie van mejuffrouw Sara Burgerhart
- Renate Dorrestein, Want dit is mijn lichaam (boekenweekgeschenk 1997)
- Harry Mulisch, Gerrit Komrij, Adriaan van Dis, Maarten ‘t Hart, Remco Campert, Marga Minco, Hugo Claus en Joost Zwagerman, “De Schrijver”
- Kader Abdolah, Het huis van de moskee