Uit mijn boekenkast

Hieronder vindt u een overzicht van de meest recente boeken die ik heb gelezen inclusief een korte beoordeling hiervan. Voor meer boeken uit mijn boekenkast, zie het archief.

Godfried Bomans, De avonturen van Pa Pinkelman en Tante Pollewop

Beoordeling:

In deze verzamelbundel zijn alle Avonturen van Pa Pinkelman en tante Pollewop samengebracht. Oorspronkelijk verschenen deze verhalen tussen 1945 en 1948 wekelijks in de Volkskrant. De reizen van Pa Pinkelman leiden de hoofdrolspelers van de Sahara via o.a. Amerika naar de maan.

Hoewel de stijl van Bomans zeer duidelijk herkenbaar is, evenals zijn talent, blijft Pa Pinkelman toch een te duidelijk voorbeeld van brave direct-naoorloogse verzuilingslectuur. De verhaaltjes zijn grappig, maar in de bundeling net even te veel van het goede. Na het eerste deel (De avonturen van Pa Pinkelman) heb ik de bundel dan ook even weggelegd en ga binnenkort weer verder lezen.
Een opvallend fragment is de kritiek die Pinkelman uit op de maanbewoners die mensen opsluiten en kaalscheren, omdat die mensen anderen hadden opgesloten en kaalgeschoren.  Opvallende kritiek vlak na de Tweede Wereldoorlog.

Joost van den Vondel, Joseph in Dothan

Beoordeling:

Jozef ontwaakt uit een droom die hem onheil voorspelt. Hij gaat naar zijn broers en stelt zijn vertrouwen in God. De broers willen de verwaande Jozef ter dood bregen, alleen Juda en Ruben stribbelen tegen. Juda zwicht en Ruben kan alleen zijn broers niet alleen aan. Na een ruzie besluiten de broers Joseph op te sluiten in een put. Als Jozef aankomt wordt hij in de put geworpen, maar Ruben belooft Jozef hem te komen redden. Uit angst voor God, besluiten de broers Jozef te verkopen aan een passerende karavaan. Ruben komt te laat en vindt de put leeg. Hij wordt in het bedrog van de broers betrokken: ze besmeuren Jozefs mantel met bloed en verdelen de winst. Ruben beklaagt zijn handelen en gaat met het lood in de schoenen naar huis.

Waar Gijsbreght van Aemstel nog interessant is als historisch object vanwege de lange traditie van opvoeringen, is deze voorloper van Joseph and the technicolor dreamcoat even saai, maar minder interessant. Joost van den Vondel als schrijver is gedateerd, zijn manier van toneelschrijven is verouderd en zal een grondige bewerking nodig hebben om op het toneel te kunnen boeien. Als leestekst raad ik deze tekst ten sterkste af.

Jan van der Meer, Enkeltje Nijmegen

Beoordeling:

Enkeltje Nijmegen is het openhartige dagboek van een roze-groen raadslid. Jan van der meer geeft een inkijkje in het politieke bedrijf vanuit een zeer persoonlijk perspectief. Politiek en het volle leven – drank, seks, intriges en ambitie: het zijn de ideale bouwstenen voor een klassieke tragedie. Gelukkig heeft Jan van der Meer naast humor en relativeringsvermogen ook de moed zichzelf niet te ontzien. Dat maakt dit dagboek tot een authentiek document, tot meer dan een lokaal-politieke aangelegenheid ent tot een vermakelijke zedenschets.*

De flaptekst van het dagboek van Jan van der Meer doet veel vermoeden, maar Enkeltje Nijmegen is helaas niet meer dan een lokaal-politieke aangelegenheid. Voor een ex-fractievolger uit Nijmegen is het leuk te lezen wat er in 2000 gebeurde: het biedt inzicht in de verhoudingen in 2010. Voor een raadslid is Jan van der Meer een leuke schrijver, maar hij is geen literator. Het is een grappig boekje, maar voor de doorsnee lezer niet interessant genoeg helaas.

*Bron: flaptekst Enkeltje Nijmegen

Kees Torn, Inkijkexemplaar

Beoordeling:

Kees Torn is een getalenteerd schrijver in de traditie van drs. P. Veel van zijn liedteksten en puntdichten zijn zeer vermakelijk en zitten stilistisch perfect in elkaar. Toch zijn er ook een boel teksten die op het podium (de teksten zijn afkomstig uit theatershows van Torn) waarschijnlijk goed werken, maar op papier minder goed over het voetlicht komen. Een leuke bundel, maar vooral een goede uitnodiging aan het publiek om de schouwburg op te zoeken en Torn te gaan bekijken en beluisteren.

Joost van den Vondel, Gijsbreght van Aemstel

Beoordeling: