|
|
Website van Wim Pelgrim
|
Onderstaand filmpje van TED.com is zeer inspirerend en biedt hoop voor de toekomst.
http://www.ted.com/talks/justin_hall_tipping_freeing_energy_from_the_grid.html
Soms lees je iets wat gaat over eeuwen geleden, maar net zo goed over vandaag de dag zou kunnen gaan. History teaches us nothing zeg ik Phoebe (Friends) maar na.
De contacten met vreemde volkeren wekken steeds maar weer nieuwe denkbeelden en nieuwe behoeften; dat gaat ten kosten van de voorliefde voor het vaderland en de eigen oude gewoontes:
Gevoel van meschelijkheid en meer uitgebreide verkeering met vreemdelingen beschaaft het ruwe, het eigenzoekende der vaderlandsliefde, maar neemt ook lichtelijk het schoone en verhevene van dezelve weg – ja onder den schijn dat men een beschaafd wereldburger zij, wordt dikwijls alle daadlijke menschlievendheid verstikt.*
*Ysbrand van Hamelsveld, De zedelijke toestand der Nederlandsche natie (Amsterdam 1791) 160-161.
** Van Sas, ‘De vaderlandse imperatief’, 305-307.
Uit: Eveline Koolhaas-Grosveld, ‘Wereldburgerschap in Nederland; een verkenning’. In: De negentiende eeuw, 35 (2011) 1-2, p. 8-9.
Beoordeling: 
Nachtrit gaat over de jonge taxichauffeur Dennis (Frank Lammers). Wanneer hij in de hoop zijn droom te verwezenlijken, zichzelf tot zijn nek toe in de schulden steekt, raakt hij niet alleen verstrikt in een crimineel netwerk maar verliest hij ook alles wat hem lief is. Er ontvlamt in hem een allesoverheersend wraakgevoel. Oorlog in de straten van Amsterdam.*
Hoewel het verhaal van Nachtrit wat voorspelbaar en niet supersterk is, was het wel een ontzettend spannende film om naar te kijken. Het geeft de angst die er heerste in de taxiwereld van Amsterdam goed weer en laat mooi zien wat er gebeurde bij het invoeren van de nieuwe taxiwet. Destijds heb ik daar wel iets van meegekregen, maar ik heb nooit begrepen hoe heftig het eraan toe is gegaan. Dana Nechushtan heeft het verhaal mooi gefilmd en haar locatiekeuze en manier van filmen dragen zeker bij aan de kracht van de film, evenals het goede acteerwerk van o.a. Frank Lammers.
Niet supersterk verhaal, maar spannend, mooi gefilmd, geeft angst en werkwijze in taxiwereld goed aan. Goede NL film
*Moviemeter.nl
Hoewel het artikel How NOT to reform American education de situatie in de Verenigde Staten beschrijft, is duidelijk dat het Nederlandse onderwijs hetzelfde pad aan het afwandelen is. Hopelijk komen politici als mevrouw Van Bijsterveld en PPV’er Harm Beertema op hun schreden terug na het lezen van het artikel.
Beoordeling:
Gesprek op den Drachenfels is een essay waarin Jacob Geel een fictief gesprek beschrijft dat tijdens het beklimmen van de Drachenfels (Duitsland) plaatsvind. Aan het begin van mijn studie Nederlands (september 2002) heb ik deze tekst gelezen en hij stond mij nog helder voor de geest. Zeker ook omdat ik eind 2006 het boekenweekessay Niet te geloven van Gerrit Komrij een soortgelijke opbouw heeft en mijn herinnering aan Gesprek op den Drachenfels levend hield (die moet ik binnenkort ook weer eens herlezen…).
Van Geels tekst heeft een mooie vorm en is, door het archaïsche taalgebruik en door een maatschappelijke afstand van 200 jaar, niet altijd even goed te volgen. Opvallend is dat de Romantiek die Van Geel beschrijft ook veel trekken van het Realisme heeft. Dat was ik vergeten of is me in 2002 helemaal niet opgevallen. Voor iedereen die een beeld wil krijgen van de visie op Romantiek en Verlichting blijft Gesprek op den Drachenfels een krachtige, mooie en (ondanks historische moeilijkheden) zeer leesbare tekst.
Vaste manager maakt plaats voor ‘roulerend leider’ biedt interessante gedachten over de inrichting van een werkomgeving. Maar niet alleen werkomgevingen, maar ook onderwijs, verenigingen en vrijwilligersorganisaties kunnen iets met de nieuwste ideeën over samenwerken, leiderschap en management. Dat wil niet zeggen dat al dit soort ideeën direct 100% ‘goed’ of toepasbaar zijn, maar ze zetten je wel aan het denken over de vraag waar je mee bezig bent. Datzelfde geldt voor het onderstaande filmpje waarin Ken Robinson aangeeft wat er in de basale aannames onder ons onderwijssysteem mis is.
Deel 7 in mijn reeks rondom de Bijbel: inmiddels ben ik middenin de profeten beland en bespreek ik vandaag o.a. Jeremia en Ezechiel, met de Klaagliederen als intermezzo.
Jeremia
Jeremia is een stuk toegankelijker dan Jesaia. Ook in dit bijbelboek blijft God boos op de mensheid. Er wordt veel zichtbaar van de maatschappij waarin deze tekst is ontstaan. Bovendien formuleert dit boek impliciet een antwoord op de vraag waarom dit alles (Babylonische ballingschap en de vernietiging van vele steden) het Israëlische volk overkomt. Diverse stukken uit Jeremia lijken op de manier waarop het Nieuwe Testament eruit ziet: Jezus spreekt ook vaak in vergelijkingen en parabels. Het laatste deel vormt een soort peptalk voor het onderdrukte volk. Daarbij speelt voor mij ook de vraag op welke manier joden (met dit bijbelboek in het achterhoofd) naar verhevenheid of slachtofferschap van het joodse volk kijken. Een vraag waar ik in mijn eentje geen antwoord op kan formuleren.
Klaagliederen
Er is een spanning in de Klaagliederen tussen de schuld die God heeft aan de situatie van de joden. Daarnaast speelt de lotsbestemming die in handen van God ligt een rol en ondertussen is er het vertrouwen dat in God wordt gesteld. Het is als de vader die zijn kinderen straft en waarbij de kinderen daardoor meer vertrouwen en liefde voor de vader gaan voelen.
Ezechiël
Ezechiël is zeer poëtisch en gebruikt erg sterke metaforen. Tegelijkertijd zijn de profetieën heel concreet en die combinatie maakt dit bijbelboek een zeer leesbaar en plezierig boek. God blijft het joodse volk straffen, wat bij mij wel de vraag oproept waarom God alleen dát volk straft en niet alle andere, nog ongeloviger volken. Daarnaast toont God zich in dit boek een type met nogal wat geldingsdrang (ze zullen en moeten me gehoorzamen en in mij geloven).
Wat verder opvalt is dat de profetieën soms erg individueel gericht zijn en daarmee tegen de erfzondegedachte ingaat. Jouw zonden zijn jouw zonden en die gaan niet over van ouders op kinderen. Een opvallende tegenstrijdigheid met de christelijke doctrine.
Ook krijgen in dit boek de mensen die in ballingschap leven antwoord op voor hen essentiële vragen: waarom en voor hoe lang nog?
Naast Prediker vind ik dit één van de mooiste boeken van de Bijbel tot nu.
wimpelgrim Straatactie van @D66denbosch http://twitgoo.com/50mh6e
15 weeks ago from email,
165 views
Beoordeling: 
De jonge Todd Bowden ontdekt dat de oude Arthur Denker die in de buurt woont een nazi-oorlogsmisdadiger is. Bowden confonteert hem hier mee, en biedt hem een deal aan: Bowden vertelt het niet tegen de politie, en in ruil moet Denker hem verhalen vertellen over de concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog. Denker gaat hiermee akkoord en Bowden bezoekt hem regelmatig. De verhalen die Bowden hoort beginnen echter langzaam zijn persoonlijkheid aan te tasten.*
Het verhaal van Apt Pupil is origineel en briljant gefilmd. Zonder veel bloederige details is de film ongekend spannend en beangstigend. De machtsbalans in de relatie tussen Todd en Arthur verschuift continu en het briljante spel van Brad Renfro en Ian McKellen tilt deze film naar ongekend hoog niveau. Bovendien is het opvallend te melden dat na The pallbearer, Kissing a fool en Since you’ve been gone, allemaal geen hoogstandjes, dit de eerste film met David Schwimmer is die vijf sterren krijgt.
*Bron: MovieMeter.nl
Beoordeling:
Dick Matena heeft de roman van Gerard Reve in stripvorm omgezet. De jongeman Frits van Egters voelt zich in het naoorlogse Amsterdam rond Kerstmis beklemd door zijn kleinburgerlijke omgeving en door zwartgallige gedachten.
Dick Matena heeft met zijn stripvorm een nieuwe dimensie toegevoegd aan De avonden en dat is een mooie dimensie. De tekenstijl van Matena past perfect bij de sfeer van de roman. Toch ben ik bang dat ik na De avonden de stijl van Matena wel gezien heb: de tekeningen die ik op internet kon vinden van Dwaallicht, Kaas en Kort Amerikaans doen erg denken aan wat ik in deze striproman heb gezien. De stijl kan dan ook een kunstje worden, maar ik laat me graag aangenaam verrassen.
|
© Wim Pelgrim Thema WimPelgrim 2.3.2 gebouwd in Wordpress |