WimPelgrim.nl

The Fabric of the Cosmos

29 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Linkdump | Geen reacties »

De tv-serie The Fabric of the Cosmos kwam ik een tijdje geleden op internet tegen en hoewel het programma via de hierboven gelinkte website niet te bekijken is helaas, zijn alle vier de delen ook te vinden via Youtube (1, 2, 3, 4).

In The fabric of the Cosmos worden de grenzen opgezocht van wat we op dit moment weten op natuurkundig gebied over het heelal. Voor een bèta vermomd als alpha, zoals ik, is dat een perfect excuus om die hersendelen weer eens te heractiveren. Deze serie is echter niet (alleen) voor nerds of deskundigen, in heldere taal met herkenbare voorbeelden en mooie animaties worden ingewikkelde zaken als ruimte-tijd en het feit dat ruimte niet niets is voor iedereen inzichtelijk gemaakt.

Voor iedereen die kerstvakantie heeft en vier uur wil genieten: The Fabric of the Cosmos!

The Changeling (regie: Clint Eastwood)

27 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Videotheek | Geen reacties »

Beoordeling:

The Changeling is een prachtige film, die niet alleen het gevecht van een eenling tegen een grote macht (in dit geval de politie van Los Angeles) beschrijft, maar ook de basale menselijke emotionele relatie van een moeder en een zoon laat zien. Tijdens het kijken van de film heb je bijna instinctief een oordeel over de manier waarop Christine Collins met haar teruggevonden zoon omgaat. De briljant vertolkte rol van Sanford Clark roept bovendien ook de nodige emoties, maar ook morele gevoelens bij een kijker op.

Wat mij bij het bekijken van de film verder raakte, was de acteerkwaliteit van Angelina Jolie. Ik heb haar nooit zo hoog aangeslagen, omdat ik haar alleen kende uit de (trailer van) Tomb Raider en een gedeelte van de film Mr. and mrs. Smith die ik niet voor niets nooit helemaal heb gezien. Jolie is in mijn achting gestegen na deze film.

The Changeling is een film die je zeker moet gaan kijken. Niet alleen vanwege het briljante acteerwerk, de prachtige omgeving en beeldvoering, maar vooral vanwege het feit dat de film je raakt.

Vrolijke kerstdagen en een heel mooi 2012

23 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Columns | Geen reacties »

Iedereen heel vrolijke kerstdagen gewenst en alle goeds voor 2012.
Dat het volgende jaar veel wijsheid, geluk en plezier mag kennen!

(dat is niet een kleine Wim op de foto…)

Topicc – 22 december 2011

22 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie In de media, Topicc | Geen reacties »

Het nieuwe schooljaar is alweer meer dan een maand oud. Een maand waarin alweer hard is gewerkt aan de leerstof, aan profielwerkstukken, maar ook aan diverse buitenlesactiviteiten. Voor de Topic, ook zo’n activiteit, mocht ik opnieuw een column schrijven. En het mooie van een columnist is dat hij af en toe reclame kan maken voor iets wat hij belangrijk vindt.

Een andere buitenlesactiviteit is de Leerlingenraad. Sinds dit jaar ben ik naast Carolien Vissers hiervan begeleider geworden. De Leerlingenraad is actief bezig met allerhande zaken, van het plaatsen van tuinmeubels tot het meepraten over het nieuwe schoolgebouw. De Leerlingenraad heeft in het verleden een vergaderruimte gehad in de school en deze wil de huidige Leerlingenraad graag opnieuw.

Naast lokaal H27 (in de kelder) is de oude vergaderruimte die als opslag werd gebruikt, leeggehaald. Carolien Vissers en ikzelf konden in de laatste dagen van september gaan kijken wat we voor prachtbuit de Leerlingenraad had binnengehaald. We openden de deur en bukkend voor de erg lage deur traden we een ruimte binnen met de nodige achtergelaten spullen, spinnenwebben en volgeschreven muren. Plotseling voelde ik me onderdeel van het programma Bouwval gezocht en wilde ik vragen “Waar is Peter van der Vorst?”

Toch weet ik dat met de mensen die nu in de Leerlingenraad zitten de vergaderruimte er prachtig uit zal komen te zien. Vanuit die nieuwe uitvalsbasis kan de Leerlingenraad prachtig werk gaan doen in de school. En dan nu de echte reclame: mail naar leerlingenraad apenstaartje canisiuscollege.nl als je iets kwijt wilt aan de Leerlingenraad.

Nou, gelukt: een column met tien keer het woord Leerlingenraad erin!

Gerrit Komrij, Niet te geloven

21 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Uit mijn boekenkast | Geen reacties »

Toen ik mij in 2006 uitschreef bij de katholieke kerk, was mijn interesse voor religie niet verdwenen; hij was zo mogelijk nog groter geworden. In de zomervakantie van 2006 had ik Niet te geloven van Gerrit Komrij gelezen en na jaren van nadenken, hakte ik in september 2006 de knoop door: ik zou mij gaan uitschrijven. Na de malle molen van brieven, bureaucratie en bevestigingen zien binnen te halen was het twee maanden gelukt. Het essay van Komrij was onderdeel van mijn afscheidsproces en gaf mij toen het inzicht dat mijn visie niet op zichzelf stond en mijn twijfel over geloof, kerk, religie en de wereld een positie was ten opzichte van anderen en welke dan.

Onlangs herlas ik Gesprek op den Drachenfels en die tekst deed mij denken aan dit boekje van Komrij. Hoewel je boeken die veel impact hadden in je verleden, meestal niet nog een keer moet lezen om teleurstellingen te voorkomen, deed ik dat toch. En ik was niet teleurgesteld, hoewel het bewustzijn van toen er nu uiteraard niet meer bij was.

Destijds, in 2006, stond ik dicht bij Grijphart, de twijfelachtige gelovige, die interesse heeft in het mysterie, maar afkeer van de kerkgenootschappen. Sinds het losgroeien van mijn katholieke roots begon op mijn 13e ben ik tot mijn 18e opgeschoven naar de positie van Grijphart. Sindsdien ben ik steeds sneller aan het opschuiven naar de positie van Bokvoets, al blijf ik hem te anti-geloof vinden. Geloven en religies hebben een rol in het leven en echt atheïsme (wat vaak inhoudt dat mensen zich volledig tegen geloven keren) is wat anders dan agnosticisme (geen uitspraken doen over het bovennatuurlijke).

Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar een combinatie van het humanisme en het pantheïsme: uitgaand van de kracht van de mens, maar gelovend in een immanente god, aanwezig in de wereld als alziel. Op die manier is de mens verbonden met de wereld, maar moet je toch uitgaan van de eigen kracht van mensen.

Het prieelgesprek van Komrij lijkt overigens minder op Gesprek op den Drachenfels dan ik had gedacht. Het lijkt meer op de 18e-eeuwse prieelgesprekken, zoals Tprieel van Troyen.

Sally Nicholls, Als je dit leest bent ik dood

18 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Uit mijn boekenkast | 1 reactie »

Beoordeling:

Sam is elf en weet dat hij zal doodgaan aan leukemie. Op 4 januari begint hij op advies van zijn lerares aan een boek waarin hij de laatste maanden van zijn leven beschrijft. Sam houdt erg van lijstjes; in zijn boek houdt hij lijstjes met feiten en wensen bij. Ook stelt hij daarin vragen waar niemand ooit antwoord op geeft, zoals: Hoe weet je dat je dood bent? Doet doodgaan pijn? Sam gaat op onderzoek uit om de antwoorden te vinden. In het ziekenhuis raakt Sam bevriend met zijn ‘ervaren’ en relativerende lotgenoot Felix, die hem helpt zijn wensenlijst te realiseren. Zo helpt Felix hem bij de dingen die een tiener gedaan moet hebben: kersenbrandewijn drinken, sigaretten roken en zoenen met een vriendin (Felix’ nichtje). Maar het plezier is eindig, want algauw overlijdt Felix. Sams wensen zijn nog niet allemaal verwezenlijkt…*

Nadat ik een recensie over dit boek las in de Lemniscaatkrant heb ik het direct gekocht en niets in deze recensie was gelogen: wat een mooi boek. Nicholls weet zo te schrijven dat het lijkt alsof je echt het boek van een 11-jarige leukemiepatiënt leest. De pijnlijke spagaat tussen nog genieten en verdriet, de reactie van de ouders van Sam op zijn situatie vanuit Sams perspectief: het toont een hele wereld van onuitgesproken gevoelens. Dat wat niet op papier staat is nog treuriger dan dat wat wel te lezen is. Het verhaal, de schrijfstijl, opbouw en afwisseling van lopende tekst, afbeeldingen en notities van Sam vormen een mooie balans en zij maken dit tot een boek dat ieder kind, maar ook iedere volwassene zou moeten lezen!

*Bron: flaptekst Als je dit leest ben ik dood

Altijd leuk als de grootste kop en grootste foto niet bij elkaar h oren… http://twitgoo.com/53l54i

16 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Foto's | Geen reacties »

wimpelgrim Altijd leuk als de grootste kop en grootste foto niet bij elkaar h oren... http://twitgoo.com/53l54i

13 weeks ago from email, 282 views

Sonny Boy (regie: Maria Peters)

15 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Boekverfilmingen, Videotheek | Geen reacties »

Beoordeling: 

Sonny Boy is de verfilming van de gelijknamige bestseller van Annejet van der Zijl, gebaseerd op het waargebeurde verhaal over een verboden liefde.
Rika heeft goede redenen haar man Willem te verlaten. Ze vestigt zich in Den Haag. Dan begint de zware strijd om haar kinderen te kunnen zien en om het hoofd boven water te houden. Ze ontmoet de 17 jaar jongere Surinaamse Waldemar. Rika raakt al snel zwanger en bevalt van een zoon, Waldy, die ze “Sonny Boy” noemen. Als de oorlog uitbreekt, verandert Rika’s pension al snel in een toevluchtsoord voor onderduikers. Dit gaat een tijd goed, totdat ze verraden worden en afgevoerd. Zal Sonny Boy zijn beide ouders ooit nog terugzien…?*

Het verhaal van Sonny Boy is erg mooi. Het toont maar weer aan dat de werkelijkheid soms nog pijnlijker en tegelijkertijd mooier is dan een auteur in fictie kan verzinnen. De locaties, decors, aankleding en manier van filmen maken deze film een erg goede verfilming van de roman van Annejet van der Zijl. Toch krijgt deze film van mij maar een krappe voldoende en dat komt vooral door het belabberde acteerwerk van diverse acteurs. Het gemiddelde schooltoneel zou sommige van deze acteurs nooit hebben geselecteerd, wat een amateurisme. Hierdoor veroorzaakt Maria Peters een continu losrukken uit het verhaal van de kijker en een continu terugkerende ergernis. Vandaar een zesje, meer kan ik er helaas niet van maken.

*Bron: A-film.nl

Herman Koch, Het diner

12 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Uit mijn boekenkast | Geen reacties »

Beoordeling:

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen. De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Wat de situatie nog ingewikkelder maakt isdat een van de ouders de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.*

De compositie van Het diner is bijzonder. Het was en is ongekend populair. Leest als een trein. Boeit. Doet een beroep op je geweten. En toch is het niet het boek dat ik verwacht of misschien nog sterker: gehoopt had. Ik heb jarenlang (vanaf begin 2009)  naar Het diner gekeken in mijn boekenkast en ik wilde het al lange tijd lezen. Toch kwam het er maar niet van en door de enthousiaste recensies, reacties van leerlingen en verhalen van Jessie en Ine is het beeld van dit boek voor mij steeds grootser geworden en daardoor viel het boek me misschien iets tegen. Toch valt niet te ontkennen dat Herman Koch een goed schrijver is die een goed geschreven, interessant boek heeft gemaakt.

*Bron: Bol.com

Twee hallen vol stoeltjes en zenuwachtige kandidaten van #NCOI http://twitgoo.com/52l1d5

10 december 2011 door Wim Pelgrim | Geplaatst in de categorie Foto's | Geen reacties »

wimpelgrim Twee hallen vol stoeltjes en zenuwachtige kandidaten van #NCOI http://twitgoo.com/52l1d5

14 weeks ago from email, 171 views