Maren Stoffels, Nog 27 dagen leven

Kaft van Nog 27 dagen leven: petroblauw en zwart kader met in wit en grijstinten bladerranken; in het midden een raam waar een stadsgezicht te zien is in lichtere tinten.

Het boek Nog 27 dagen leven is een mooie, emotioneel en spannend boek. Het is alles wat je zoekt in een probleemboek, meeleefboek voor jongeren. Het is het eerste boek dat ik lees van Maren Stoffels. Haar vorige werk sprak me minder aan, alleen al door de titels: Piercings & Parels en Cocktails & Ketchup zijn niet titels waar ik direct warm van werd.

Maar Stoffels kan schrijven, dat is helder. Ze pakt hier een hele kwetsbaar en persoonlijk thema van een jong iemand die dood zal gaan. De titel geeft het al behoorlijk weg, maar de reis die je met de personages meemaakt wordt heel mooi beschreven. Uiteindelijk huil je net zo hard als de personages, wanneer Lissa sterft.

Maar het is niet alleen de emotie die raakt, want boeken met stervende mensen kennen we en ze zijn niet allemaal briljant. Het avontuur hier is ook goed, de stijl leest prettig en de vormgeving van het hele boek is prachtig. Wat een goed boek!

Beoordeling: 5 sterren

Ted van Lieshout, Voor de mooiste

Kaft van Voor de mooiste: een foto van een gouden appel tegen een gouden achtergrond met eroverheen de titelinformatie in wit, geel en lichtblauw.

Voor de mooiste is weer zo’n boek van Ted van Lieshout dat zowel qua inhoud als vormgeving de nodige aandacht heeft gekregen van de maker. Het verhaal biedt een mooie alternatieve geschiedenis van onze Westerse beschaving. Ik heb dan ook veel geleerd in dit boek.

De opzet met een socratische dialoog met de lezer is een slimme truc om te voorkomen dat het een droge opsomming wordt, maar dat wordt het uiteindelijk toch wel een beetje. Ook bevat het boek veel mooi beeld, maar vind ik de opmaak uiteindelijk wel wat te druk en rommelig. De afbeeldingen aan de rand die de verbinding met het vorige of de volgende passage aangeven zijn niet per se nodig en ook de rode letters branden mij een beetje aan mijn ogen.

Toch is de inhoud van Voor de mooiste zo waardevol dat ik het boek zeker zou aanraden.

Beoordeling: 4 sterren

#56 – Anders organiseren

Coverart van aflevering 56 over anders organiseren: foto's van de vier gasten

We zijn bezig met het thema van de actuele vernieuwingen die in 2026 op ons afkomen bij Wytze en Wim op Onderwijsreis. De experimenten rondom Anders Organiseren lopen al een tijd en we zijn benieuwd hoe het gaat. Helpen vormen van anders organiseren om het onderwijs te versterken? Helpt het tegen het lerarentekort?

In deze aflevering hoor je naast Wytze, Bart Kleine Deters, manager onderzoek bij ECBO; Djoerd de Graaf, onderzoeker bij SEO; Hayo Bohlken, rayonbestuurder bij de AOB en WiskeRuijgrok, directeur fourteen. 

In de aflevering komt 10-14-onderwijs voorbij. Hierover ging aflevering 21: https://open.spotify.com/episode/4eM2F0AGb1FRcCKz6TtwZZ?si=deZrzBnxTc-NyokXVkhw7w. Daarnaastworden verschillende sites genoemd, zoals http://www.lepovo.nl, http://www.laterselecteren.nu en het onderzoek van ECBO en SEO dat je hier kunt vinden: https://www.seo.nl/publicaties/evaluatie-convenanten-lerarentekort-primair-onderwijs-in-de-g5-tussenrapport-2022/.

Wytze Niezen vind je op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wytzeniezen/). Wim Pelgrim vind je op zijn eigen site (http://www.wimpelgrim.nl).

Wil je reageren? Ga dan naar Instagram (http://instagram.com/onderwijspodcast), Facebook (https://www.facebook.com/pictioonderwijspodcast) of LinkedIn (https://www.linkedin.com/groups/8805729/)

Wil je een aflevering sponsoren? Laat het weten via onderwijspodcast@wimpelgrim.nl.

Mythes over de arbeidsmarkt, deel 3: een diploma is voldoende bewijs

Afbeelding bij mythes over de arbeidsmarkt: mythe 3.

Matchen op basis van diploma’s is nog steeds de standaard op de arbeidsmarkt. Maar een diploma geeft geen compleet beeld van iemands kunnen. Volgens Wim Pelgrim en Laurens Waling zijn onderwijs- en skillswallets daarom een goede aanvulling.

Traditionele diploma’s blijven waardevol. Ze geven richting, bieden een basis en laten zien dat iemand startbekwaam is in een bepaald vakgebied. In veel vacatureteksten zie je ze daarom ook nog steeds terug. Scholen worden ook bijna volledig gefinancierd op basis van het aantal studenten, de snelheid richting een diploma en het aantal diploma’s.


Serie acht mythes over de arbeidsmarkt

Het gaat toch allemaal prima op de arbeidsmarkt? Nou, niet helemaal, vinden Wim Pelgrim en Laurens Waling. In deze serie ontkrachten zij acht hardnekkige mythes over de arbeidsmarkt. Mythes die logisch klinken bij lage werkloosheid, maar die innovatie juist in de weg staan; de broodnodige innovatie die moet voorkomen dat onze arbeidsmarkt de komende jaren langzaam vastdraait. Elke maand gaan ze in op een van die mythes.

“De kernvraag is niet langer hoeveel mensen we aan het werk hebben, maar hoe talent zich ontwikkelt, beweegt en wordt ingezet in een economie waarin taken, vaardigheden en context voortdurend verschuiven.”


Denkfout 1: een diploma geeft een helder beeld van iemands kunnen

Hoewel veel matching op de arbeidsmarkt op basis van diploma’s plaatsvindt en we de overtuiging hebben dat we op basis van een cv of diploma weten wie werkgevers in hun bedrijf binnenhalen, is dat alles behalve de werkelijkheid. Diploma’s geven een te grof en te statisch beeld van iemands kunnen om de dynamiek van moderne werkrollen te vangen. Functies veranderen sneller dan opleidingsprogramma’s, loopbanen zijn minder lineair en vaardigheden worden steeds vaker opgebouwd via verschillende contexten: werk, mantelzorg, vrijwilligerswerk, bij- en omscholing.

Tegelijkertijd zien we nationaal en internationaal een duidelijke verschuiving naar aanvullend, fijner en actueler bewijs van wat iemand kan. Denk aan EVC’spraktijkverklaringenmicrocredentials, verifiable credentials en skillswallets. Niet als vervanging van diploma’s, maar als aanvulling: concreter, overdraagbaar en beter bruikbaar in matching, mobiliteit en ontwikkeling.

Ook in Nederland lopen inmiddels meerdere pilots met digitale onderwijs- en skillswallets. Daarin worden leeruitkomsten, vaardigheden en ervaring op een veilige en gestandaardiseerde manier vastgelegd, los van één opleiding, één instelling of één moment in de tijd. Zo ontstaat een dynamisch profiel dat meebeweegt met iemands loopbaan en beter aansluit bij een arbeidsmarkt waarin mensen vaker wisselen van rol, sector en leerpad.

Denkfout 2: skills hoef je niet continu bij te houden

Lang niet iedereen die ergens werkt, volgt regelmatig na- of bijscholing. Jaarlijks ligt dat tussen de 13 en 15 procent. Maar diploma’s verouderen en skills die je niet onderhoudt, daar word je minder goed in.

Skills hebben volgens het World Economic Forum een halveringstijd, de tijd waarin een skill de helft van zijn ‘waarde’ verliest. Volgens het WEF is dat vijf jaar; onderzoek van Sagar Goel van Boston Consulting Group laat zien dat technische skills een halveringstijd hebben van zelfs 2,5 jaar. Kortom: kennis kan op veel plekken niet meer decennia mee.

Bij oudere werknemers leidt het skillsverlies zelfs tot grotere afwezigheid, een minder lange periode waarin mensen blijven werken, burn-out en verminderde werkbetrokkenheid. Blijven leren en blijven ontwikkelen is dus geen luxe, maar een noodzaak. Een diploma kan dus geen eindpunt zijn: skills moet je bijhouden!

Denkfout 3: je moet eerst iets kunnen voor je aan de slag mag

Uiteraard mag niet iedereen zomaar elk beroep uitvoeren. Het stereotype voorbeeld hiervan is de geneeskunde: je wil graag een gediplomeerde arts aan je bed. Maar dat geldt ook voor een verbouwing van je huis: beun de haas mag aan je huis voorbij. Maar in een wereld waarin er krapte is op de arbeidsmarkt, waarin AI en automatisering steeds meer routinetaken overnemen, wordt de skill om kennis toe te passen, te leren en je aan te passen belangrijker dan wat je op een cv of diploma hebt staan. Menselijke vaardigheden, leervermogen en toepasbare skills bepalen steeds vaker de toegevoegde waarde.

Dat dit geen theoretisch verhaal is, blijkt ook uit de praktijk. Organisaties zoals ’s Heeren Loo laten zien hoe je vanuit andere skills kunt aannemen: niet starten bij het diploma, maar bij de vaardigheden, motivatie en ontwikkelbaarheid die nodig zijn voor het werk. Door mensen met het juiste talent binnen te halen en hen gericht te ondersteunen in leren en groeien, ontstaat een inclusievere én effectievere instroom.

Met welke bouwstenen lossen we dat op?

Een diploma is een waardevol bewijs, maar niet het enige dat we nodig hebben om mensen en functies op de arbeidsmarkt te matchen. We moeten:

  • de waarde van het diploma herwaarderen en aanvullen met andere bewijzen.
  • Mensen zouden toegang tot diverse bewijzen moeten kunnen krijgen die op een veilige manier moeten worden opgeslagen in een wallet.
  • Zo kunnen mensen altijd beschikken over een actueel, overdraagbaar en contextueel overzicht om een goed gesprek te kunnen voeren over matching met werk en opleidingen. 

Whitepaper ‘Van diploma naar bewijs, van vacature naar vaardigheid’. 

Deze bouwstenen en de zeven andere mythes werken Wim en Laurens verder uit in hun whitepaper ‘Van diploma naar bewijs, van vacature naar vaardigheid. Hoe we de arbeidsmarkt van morgen nu al bouwen’. Download het complete whitepaper gratis op HRMorgen. 


Martin Michael Driessen, De pelikaan

Kaft van De Pelikaan: foto van een tram voor een wissel tegen een petrolblauwe achtergrond.

De pelikaan sprak mij erg aan en dat ligt in eerste instantie aan de associaties die het boek bij mij oproept met Lijmen/Het been van Willem Elsschot. Ook hier weet je als lezer meer dan de personages en die blik zorgt voor een bepaalde mate van humor door de bizarre situatie waar de twee mannen die je volgt in terecht komen.

Ook de wat afstandelijke stijl die Driessen kiest doet denken aan de Nieuwe Zakelijkheid en draagt bij aan de kracht van dit boek. Toch weet deze roman mij niet ontzettend te boeien. Daarvoor is de stijl misschien net té afstandelijk en de inhoud net wat té lang uitgesponnen en zijn er net wat té veel zijpaadjes die nergens toe leiden. Dat hij voor de Libris was genomineerd, verbaast me en ik ben niet de enige.

Ondanks dat heb ik De pelikaan wel met plezier uitgelezen en ik snap ook goed waarom veel leerlingen enthousiast zijn over deze roman. Hij is toegankelijk met een goed te volgen verhaal en de nodige humor. De gekozen periode (Balkan, jaren ’90) is voor mij een jeugdherinnering, voor mijn leerlingen een historische setting en die kan leerzaam zijn. Maar een echte uitblinker is het boek niet.

Beoordeling: 3 sterren

Eliza Laurillard, Bloesems en paarlen

Kaft van Bloesems en Paarlen: bruine kaft met gouden en zilveren bloemachtige versieringen.

Ik heb in 2005 mijn bachelorscriptie geschreven over Eliza Laurillard. Ik verzamelde toen en in de jaren erna diverse originele uitgaven van deze auteur en Bloesems en paarlen.

Het is, ook ruim twintig jaar na mijn onderzoek, allemaal zeer typische domineespoëzie. Destijds wilde ik vooral weten waarom mensen dit soort teksten lazen. Daarom stortte ik mij er toen in.

De thema’s die ik toen in mijn scriptie ontwaarde: natuur, god en moraal, zie je in deze bundel ook terug. Allemaal thema’s die de negentiende-eeuwse burger moed gaven, aanspraken en hielpen. En ja, het is ook het soort truttige literatuur (dat in 2026 overigens ook gewoon verschijnt…) waar ik niet zo veel mee kan, maar het laat ook mooi zien dat de gemiddelde lezer in 1881 wat anders las dan de avant garde van de Tachtigers.

Beoordeling: 2 sterren

Chinua Achebe, Termietenheuvels in de savanne

Kaft van Termietenheuvels in de savanne: wijnrode kaft met twee horizontale en twee verticale gele stippellijnen. In het kader dat zo gevormd wordt de titelinformatie.

Termietenheuvels in de savanne is geen aanrader. Het boek is te breedsprakig, maar niet op een poëtische manier zoals Abdolah of Rezazadeh dat doen. Het zijn enkel lange wollige zinnen die het doorgronden van het verhaal bemoeilijken.

Daarnaast is het boek enorm fragmentarisch, zoals De Kapellekensbaan, maar het wist me wel meer te boeien dan Boons boek. Het eerste kwart ben ik aardig doorgekomen, maar ik maak graag keuzes in de boeken waar ik mijn tijd aan wil besteden. Ik heb een samenvatting gelezen en zeker in deze tijd, waar politieke systemen en opvolging spannend zijn, kan het boek interessant zijn. Denk maar aan de opvolging van Poetin in Rusland. Maar ik laat het hierbij. Ik zie de kwaliteiten van het boek zeker, maar dit boek is het niet voor mij.

Beoordeling: 2 sterren

Inglorious Bastards (regie: Quinten Tarrantino)

Filmposter van Inglorious Bastards: witte poster met een verticale rode baan. Daarin enkele foto's van bijfiguren: ervoor staan drie mannen in legerkleding.

Inglorious Bastards is zo’n film waar je veel over leest, ziet en hoort en van denkt: die moet ik ook zien. Ik heb de eerste helft gekeken, maar ik ga hem niet af kijken.

Op zich is elk hoofdstuk een interessant verhaal en de interactie tussen de acteurs (met name de rol van Christopher Waltz) is ontzettend goed. De samenhang tussen de hoofdstukken is mij echter te klein en suggestief. Dat maakt de film wat lastig te volgen en naast interessante interacties is een verhaal ook belangrijk.

Het is een goede film, maar niet voor mij.

Beoordeling: 2 sterren

#55 – Nieuwe kerndoelen

Coverart van Wytze en Wim op onderwijsreis over nieuwe kerndoelen: foto's van de gasten Marvin en Mirjam over het logo van de podcast.

We zijn bezig met het thema van de actuele vernieuwingen die in 2026 op ons afkomen bij Wytze en Wim op Onderwijsreis. Alle basisscholen en voortgezet onderwijsscholen gaan ermee te maken krijgen: de vernieuwing van het curriculum. Nieuwe kerndoelen en nieuwe examenprogramma’s over een paar jaar. Wat betekent dat? Wat moet je gaan doen in jouw school? En welke rol krijgt een nieuwe leerdoel als digitale geletterdheid?

Dat gesprek voeren we met Mirjam Brand, programmamanager Leerlijnen bij SLO, en Marvin Reuvers, programmamanager Expertisepunt Digitale Geletterdheid.

De website van het SLO is te vinden op http://www.slo.nl en alles over de nieuwe kerndoelen vind je op http://www.actualisatiekerndoelen.nl. Het Expertisecentrum vind je op https://www.expertisepuntdigitalegeletterdheid.nl.Kennisnet heeft een Wegwijzer Digitale Geletterdheid op https://www.kennisnet.nl/digitale-geletterdheid/wegwijzer-digitale-geletterdheid/.  

In het verleden maakten we al afleveringen over deze thema’s. Aflevering 2 ging over Curriculum.nu en aflevering 33 ging over dat andere nieuwe kerndoel: burgerschap. Deze vind je hier:

 Wytze Niezen vind je op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wytzeniezen/) Wim Pelgrim vind je op zijn eigen site (http://www.wimpelgrim.nl).

Wil je reageren? Ga dan naar Instagram (http://instagram.com/onderwijspodcast), Facebook (https://www.facebook.com/pictioonderwijspodcast) of LinkedIn (https://www.linkedin.com/groups/8805729/)

Wil je een aflevering sponsoren? Laat het weten via onderwijspodcast@wimpelgrim.nl.

The grand Budapest hotel (regie: Wes Anderson)

Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titelinformatie van de film.

Toen ik The grand Budapest hotel ging kijken, had ik direct een aantal flashbacks. Ik vroeg me direct af of deze film van dezelfde regisseur was als The wonderful story of Henry Sugar, ik realiseerde me direct dat ik het muziekje ken van Lubachs video over beeldspraak en ik herinnerde me dat ik dat ik deze film al jaren wilde kijken en hij viel alles behalve tegen.

Het is een erg grappige film die het vooral moet hebben van de mooie beelden, bijzondere manier van filmen waarbij de vierde muur regelmatig wordt doorbroken en de supersterke cast, die wel opvallend veel mannen bevat.

Het verhaal is echter niet supersterk en ik merk ook dat ik me het een paar weken na het kijken niet meer zo goed herinner. De vorm lijkt hier sterker dan de inhoud. Het is niet de beste film ooit, maar wel een erg mooie en aan te raden vermakelijke film voor wie de filmhuisstijl kan waarderen.

Beoordeling: 4 sterren