Soms lees je iets wat gaat over eeuwen geleden, maar net zo goed over vandaag de dag zou kunnen gaan. History teaches us nothing zeg ik Phoebe (Friends) maar na.

De contacten met vreemde volkeren wekken steeds maar weer nieuwe denkbeelden en nieuwe behoeften; dat gaat ten kosten van de voorliefde voor het vaderland en de eigen oude gewoontes:
Gevoel van meschelijkheid en meer uitgebreide verkeering met vreemdelingen beschaaft het ruwe, het eigenzoekende der vaderlandsliefde, maar neemt ook lichtelijk het schoone en verhevene van dezelve weg – ja onder den schijn dat men een beschaafd wereldburger zij, wordt dikwijls alle daadlijke menschlievendheid verstikt.*

*Ysbrand van Hamelsveld, De zedelijke toestand der Nederlandsche natie (Amsterdam 1791) 160-161.
** Van Sas, ‘De vaderlandse imperatief’, 305-307.

Uit: Eveline Koolhaas-Grosveld, ‘Wereldburgerschap in Nederland; een verkenning’. In: De negentiende eeuw, 35 (2011) 1-2, p. 8-9.

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Onbekend
2. Mooie zinnenboek – Arthur Japin, “De overgave”
3. Mooie zinnenboek – Uit: Tom Lanoye, Maten en gewichten

“Als je soms verdrietig bent, loop langs de rivier. Praat met de rivier. Hij neemt je verdriet mee.”
“Ik wil niet klagen, maar ik voel een steen in mijn keel,” zei Aga Djan tegen de rivier.
Zijn ogen brandden, een traan liep over zijn wang en viel op de grond. De rivier pakte de traan, nam hem stil in het donker mee en liet het niemand weten.

Uit: Kader Abdollah, Het huis van de moskee, p. 203

Gerelateerde berichten:

1. Kader Abdolah, Het huis van de moskee
2. Mooie zinnenboek – Conrad Busken Huet
3. Kader Abdolah, “De koffer”

Bij het lezen van het boek Spreuken uit de Bijbel vielen mij twee verzen op. Allereerst deze:

Een wijze wordt nog wijzer als je hem berispt,
een rechtvaardige vergroot zijn inzicht door wat je hem leert.*

Dat waar ik in de lerarenopleiding mee werd doodgegooid, kwam dus ook al in de Bijbel voor: reflectieve vaardigheden. Hij staat in Spreuken echter wat mooier verwoord dan in de readers van het ILS.

Een andere spreuk die mij aan het denken zette was de volgende:

Kleinkinderen zijn voor grootouders de kroon op hun leven,
kinderen zijn trots op hun voorouders.**

Mijn eerste ingeving was dat deze spreuk, naast het gebod ‘eert uw vader en uw moeder’ een soort wederkerigheid aanbrengt: niet alleen naar de voorgaande generaties moet er eer worden gebracht, ook nageslacht heeft een rol van betekenis in het leven. Toch is het de vraag of deze interpretatie niet vooral bij mij ligt. Zeker gezien de context, maatschappij waaruit deze tekst voortkomt en andere spreuken die oproepen je kind toch vooral lief te hebben door het te tuchtigen onderbouwen die conclusie.

*Bron: Bijbel, hoofdstuk Spreuken 9, vers 9 en 10
**Bron: Bijbel, hoofdstuk Spreuken 17, vers 6 en 7

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Uit: Lucky Fonz III, Jongens
2. Mooie zinnenboek – Over het leven
3. Mooie zinnenboek – Uit: Tom Lanoye, Maten en gewichten

[Inni Wintorp in discussie met een priester:] “‘U heeft een sterke schedel, en uw denkvermogen is kennelijk niet aangetast, want het loopt nog op precies dezelfde doctrinaire regels waar het altijd op gelopen heeft. Maar wat u niet begrijpt is dat ik opzij van het spoor sta. Ik heb uw trein al duizend keer voorbij zien komen. In uw optiek, die voor mij meer met staar van doen heeft, ben ik de beroemde schuldeloze dwalende.”

Uit: Cees Nooteboom, Rituelen, p. 91

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Uit: Cees Nooteboom, Rituelen
2. C. Nooteboom, “Het volgende verhaal” (Boekenweekgeschenk 1991)
3. Mooie zinnenboek – Jan Wolkers

“God klinkt als een antwoord, dat is het verderfelijkste aan dat woord: het is zo vaak als antwoord gebruikt. Hij had een naam moeten hebben die als een vraag klonk.”

Uit: Cees Nooteboom, “Rituelen”, p. 60

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Cees Nooteboom, Rituelen
2. Mooie zinnenboek – Uit: Jan van Boendale, Lekenspiegel
3. C. Nooteboom, “Het volgende verhaal” (Boekenweekgeschenk 1991)

Vroeg of laat verspeelt iedereen het recht om te leven. Maar waarom verspelen sommige mensen het zo vroeg en anderen het zo laat? En wat moet je precies doen om het te verspelen?

Uit: Arnon Grunberg, De heilige Antonio, p. 91

Gerelateerde berichten:

1. Arnon Grunberg, De heilige Antonio (boekenweekgeschenk 1998)
2. Arnon Grunberg, “De Joodse messias”
3. Mooie zinnenboek – Uit: Nelleke Noordervliet, Snijpunt

Als ik het omgekeerde van mezelf was:
op weg nergens heen,
meteen in slaap vallend als ik ging liggen,
altijd blij en tevreden,
nooit trek in honing,
nooit dromend van de rivier, de wilg, de pluimen van het riet,
het glinsteren van de golven,
zou ik dan wijs zijn en verstandig
of juist dom en kortzichtig,
en zou ik me dan nooit iets afvragen
en me niet kunnen voorstellen
dat ik het omgekeerde  was van mezelf?

Ik ben op weg naar de verte,
ik lig op mijn rug in het zand
en kijk naar de sterren,
ik ben mezelf -

dat zou ik dan dus niet zijn

Gerelateerde berichten:

1. Toon Tellegen, Het vertrek van de mier
2. Toon Tellegen, “Raafvogels”
3. Toon Tellegen, Minuscule oorlogen

‘Waarom moet iedereen stil zijn in een kerk?’ vroeg Franca fluisterend. ‘Is God ernstig ziek?’
‘Wat dacht je, hij hangt aan het kruis’, zei Gil.

Uit: Nelleke Noordervliet, “Snijpunt”, p. 255

Gerelateerde berichten:

1. Nelleke Noordervliet, Snijpunt
2. Mooie zinnenboek – Uit: Arnon Grunberg, De heilige Antonio
3. Nelleke Noordervliet, Pelican bay

“Het ziet er dus naar uit, dat in een ondeelbaar ogenblik een daad meer inzicht verschaft dan een langdurig denkproces.”

Uit: Harry Mulisch, “Het theater de brief en de waarheid”

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Uit: Harry Mulisch, Het theater de brief en de waarheid
2. Harry Mulisch, Het theater de brief en de waarheid (boekenweekgeschenk 2000)
3. Mooie zinnenboek – Uit: Harry Mulisch, Twee vrouwen

uit nutteloze noodzaak

laten we eerlijk zijn
als beest zijn we totaal mislukt
ik zie mij daar nog staan
op een savanne zonder uitvlucht
in het volle licht der dieren
een mond vol tanden
heel modern, heel gênant

vandaag
regerend met draadloze hand
in een land gebouwd onder water
met mensenrechten, koffieapparaten
en de natuur in mooie reservaten
voel ik nog steeds diezelfde angst
niets is veranderd
weids en eindeloos gaapt de savanne

welkom in mijn hoofd
het is een doos vol zwarte gaten
alles wat een mens verzint
zuigt zich erin: zeppelins, vakanties
zelfhaat, witte fosfor, dildo’s, anorexia
dubbelvla, dwangneuroses, shalali shalala
of de lol om een gemarteld paard
ook de dingen die niemand wil verzinnen
zitten erin: gewoon, voor de heb
ik draag een hoofd als een handicap
zwellend, kolkend, almaar zwellend
altijd vloed, nooit nog eb

geen vijand bleef er voor mij over
leeuw, griep, pest, slang
zelfs de dood slaapt aan een leiband

maar diep van binnen
in mijn grote grabbelton
daar vond ik er nog één
splinternieuw, zelfverzonnen
scharrelt een vijand
op de bodem van mijn vrije tijd
zinloos in de rondte
ik noem hem: Eeuwigheid

louter de gelegenheid
erover na te denken
volstond om hem te scheppen
gevangen zit ik als een rat
in mijn hobby, dag en nacht
en ik ben bang

ik was van plan een heldenstuk te schrijven
over het belang van kunst
haar grote nut
maar mijn blad zweeg indrukwekkend
en alle muzen weken

de waarheid is
zij heeft geen nut
kunst is maar een bijproduct
zij is niet nodig om te kunnen
eten, neuken, ademen

maar één ding kan ze
zij kan vechten waar ik vlucht
zij kan, met haar ene giftand
zij het voor een kort moment
mij redden van de eeuwigheid
en dit verlammend gat verlammen

bij een vijand zonder handvat
helpt alleen het nutteloze
dan helpt kerven in een bot
stieren schetsen in een grot
dan helpt de nachtwacht
en het zingen bij een dode

uit nutteloze noodzaak
schiep kunst de mens

en als ik verstijf op mijn savanne
van bedreigend vrije tijd
als ik mijzelf vervloek
om dit uitzicht zonder eind
als mijn kop breekt van het licht
dan huil ik niet, dan schreeuw ik niet
ik hang mijzelf niet op
maar pak een pen
en schrijf u dit gedicht

Gerelateerde berichten:

1. Mooie zinnenboek – Ramsey Nasr, Mijn nieuwe vaderland
2. Mooie zinnenboek – Constantijn Huygens, “Wetten onnut”
3. Ramsey Nasr, 27 gedichten & geen lied