Beoordeling: 

Drie dagen geleden besprak ik Friends with benefits en constateerde dat ik wel erg vaak posititief schreef over uitzonderingen die de regel bevestigen binnen dit genre. Gelukkig bevestigt Rumor has it de regel door eraan te voldoen. Belangrijkste vraag bij deze film werd gesteld door Jessie: “Hoe kun je met zo’n sterrencast toch een slechte film maken?” Want beide zaken zijn waar: het is een sterrencast met Kevin Costner, Shirley McLaine, Jennifer Aniston, Mena Suvari, Katy Bates en Mark Ruffalo.

En het is een slechte film: niet alleen voorspelbaar, al zit er uiteraard één duidelijke plotwending in, ook boeit het verhaal geen moment. Waar sommige niet zo goede films er toch voor kunnen zorgen dat je toch geboeid bent en per se wilt weten hoe het afloopt, of wilt dat het góéd afloopt; maakte me dat bij deze film niets uit. Bovendien weet je dat ze elkaar aan het einde zullen krijgen. Nee, Rumor has it is het niet voor mij. En toch twee sterren? Tja, ik heb de film afgekeken. Dat is ook wat waard.

Gerelateerde berichten:

1. Brother Bear (regie: Aaron Blaise en Robert Walker)
2. Twilight (regie: Catherine Hardwicke)
3. Astro Boy (regie: David Bowers)

Beoordeling: 

Het boekenweekgeschenk Weerborstels heb ik tot nu toe altijd overgeslagen. Waarom? Omdat ik een (totaal ononderbouwde) antipathie tegen A.F.Th. van der Heijden heb? En dat terwijl Van der Heijden een oud-Canisiaan is. Ik weet niet wat het is, maar ik ben altijd een beetje om dit boek heen gegaan, maar ik heb mezelf er toch maar overheen gezet. Of dat gelukt is? Of ik Weerborstels een leuk boek vind? Of ik A.F.Th. van der Heijden leuk ben gaan vinden? Nou nee.

Het verhaal in Weerborstels boeit niet. Je zou bij een boek toch het gevoel moeten hebben dat je wilt weten hoe het afloopt. Dat maakt me bij Robby helemaal niet uit. Bovendien vind ik het voor een schrijver wel erg lui, of verkoopgeil of allebei als je een extra deeltje uit je op dat moment verschijnende trilogie schrijf, wanneer je wordt gevraagd voor het boekenweekgeschenk.

Ik ga snel door met een ander boek, want dit niemendalletje maakt niemand blij.

Gerelateerde berichten:

1. Hella S. Haasse, Transit (boekenweekgeschenk 1994)
2. Bart Plouvier, De biechtspiegel
3. Anna Enquist, De ijsdragers (boekenweekgeschenk 2002)

Beoordeling:

Het boekenweekgeschenk vertelt in dagboekfragmenten het verhaal van Karel R. die in 1944 de laatste oorlogsmaanden doormaakt als ondergedoken student die een relatie begint met de verloofde Madelon.

Hoewel je niet kunt zeggen dat In de mist van het schimmenrijk een slecht boek is, vind ik het binnen het oeuvre van Hermans wel een tegenvaller. Je weet dat je bij hem altijd moet twijfelen aan de echtheid van wat hij verteld, maar waar je bij o.a. De donkere kamer van Damocles ook een spannende geschiedenis verteld krijgt en bij Onder professoren een bijzondere inkijk in de academische omgangsvormen, krijg je hier verder niet zoveel. Het is erg niksig en dat is niks voor Willem Frederik Hermans. Een tegenvaller dus. Jammer.

Gerelateerde berichten:

1. Willem Frederik Hermans, “Onder professoren”
2. Willem Elsschot, “Villa des roses”
3. Kader Abdolah, De kraai (boekenweekgeschenk 2011)

Beoordeling:

1984, 1991, 1998, 2007. Alice en Mattia zijn twee personen die een zware jeugd hebben en zich niet open kunnen stellen voor het dagelijkse leven dat buiten hen ligt. Ze weten precies hoe de ander zich voelt, maar kunnen hun liefde voor elkaar nooit uiten. In het kort: ze zijn twee priemgetallen. Priemgetallen zijn alleen deelbaar door 1 en zichzelf. Alice en Mattia willen net zoals alle anderen nummers zijn, maar er zit altijd een even getal tussen hen in. Ze zullen elkaar nooit raken.*

Na het lezen van het prachtige boek De eenzaamheid van de priemgetalen viel de film ongelooflijk tegen. Voor iemand die het boek niet gelezen heeft is deze overdreven arty film moeilijk te volgen en voor iemand die het boek wel gelezen heeft zal de afstand van de film tot het boek teleurstellen. De belangrijkste oorzaak daarvoor is het loslaten van de sfeer in het boek. Die charmante spanning tussen Mattia en Alice is vervangen door een rauwe confrontatie van twee mensen met overduidelijke psychische problemen. Daarnaast zijn de ingrepen in het verhaal (met als belangrijkste voorbeeld de twee kussen van Viola en Alice die zijn toegevoegd, maar waarom?) onlogisch. Waarom de spannende ontwikkeling van deze twee levens loslaten voor een hak-op-de-takopbouw? Waarom dit boek aan gort geknipt en willekeurig weer bij elkaar geraapt, de helft op de grond achterlatend? Het enige dat deze teleurstellende verfilming boven het niveau van één ster weet te tillen is het hoogstaande acteerwerk van alle acteurs.

*Bron: Film1.nl

Gerelateerde berichten:

1. Paolo Giordano, De eenzaamheid van de priemgetallen
2. The principal (regie: Christopher Cain)
3. “Karakter” (regie: Mike van Diem)

Beoordeling:

‘Ik ben ziek, heb kanker en ga misschien dood. Maandag begint er een nieuw, onzeker leven voor mij. Vanaf maandag lig ik 54 weken aan het infuus. Dat is het enige zekere dat ik nog heb.’ In 2005 werd bij de toen 21-jarige Sophie van der Stap een ernstige vorm van kanker geconstateerd. Over de 54 weken waarin ze vocht voor haar leven, schreef ze het boek Meisje met negen pruiken.*

Toen Jessie en ik op vakantie gingen deze zomer zei ik: “Ik neem Meisje met negen pruiken ook maar mee, anders lees ik ‘m nooit”. Deze woorden klopten uiteindelijk precies. Het boek van Sophie van der Stap is een typisch strandboekje. Het leest lekker snel weg tussen een drankje en een duik in zee in. De materie de ze beschrijft is zwaar, maar de manier waarop ze dat doet is amateuristisch. Ze schrijft als een tijdschriftredacteur voor Tina of  Yes en de wens die ze uitspreekt in het boek om schrijver te worden kan ze zichzelf en het Nederlandse lezerspubliek beter niet aandoen.

*Bron: Bol.com

Gerelateerde berichten:

1. Maarten van der Weijden, Beter (voorpublicatie)
2. Roald Dahl, Matilda
3. Joke van Leeuwen, Wuif de mussen uit

Beoordeling:

Een plastich chirurg vraagt aan zijn assistente of zij net wil doen alsof zij zijn ex-vrouw is. Dit alles doet hij om een leugen te maskeren die hij aan zijn veel jongere vriendin vertelde. Dan gaan ze allemaal met de kinderen van de assistente op vakantie naar Hawaii.*

Een film waar een ex-Friends-acteur in zit, is een film die Jessie en ik doorgaans willen zien. De films met Jennifer Aniston kennen een wisselende kwaliteit en deze film behoort helaas tot de mindere soort. De film is voorspelbaar, doet enkel gemeenplaatsen aan (Aniston is nogal geeky uitgedost, zodat ze later in de film als seksbom kan verschijnen) en ja, ze krijgen elkaar (oeps, nou verklap ik het einde). Jammer…

*Bron: Biosagenda.nl

Gerelateerde berichten:

1. The principal (regie: Christopher Cain)
2. Astro Boy (regie: David Bowers)
3. The king’s speech (regie: Tom Hooper)

Beoordeling:

Deze X-men-film is het vervolg op de eerste film met de X-men. Magneto ontsnapt uit zijn plastic gevangenis en de school van Professor X wordt geïnfiltreerd. De mensheid loopt gevaar en de X-men moeten haar zien redden.

Deze tweede X-men-film is veel slechter dan de eerste. Niet alleen ontbreekt de (al is het kleine) psychologische basis onder de actiefilm. Waar in de eerste film het ontstaan of de oorsprong van de personages een belangrijke rol speelt, is dat in de tweede film alleen bij Wolverine het geval en ook daar speelt de actie de boventoon. De film was teleurstellend, hopelijk zie ik delen 3 en 4 in de toekomst en maken die dit deel weer wat goed.

Gerelateerde berichten:

1. X-men (regie: Bryan Singer)
2. Apt pupil (regie: Bryan Singer)
3. James Bond – Quantum of solace (regie: Marc Forster)

Beoordeling:

De gedichten in Wuif de mussen uit lijken doorkijkjes in het dagelijks leven. Maar schijn bedriegt, want bij Joke van Leeuwen bestaat doodgewone doordeweeksheid niet: een kinderspel is niet wat het lijkt, een contactadvertentie blijkt een raadsel en zelfs met het hiernamaals is gesjoemeld. Dus hink-stap-springen we door deze bundel van zinnen naar hun betekenis en terug. De prachtige beelden die Joke van Leeuwen erbij maakte, bieden houvast in deze eigenzinnige, onalledaagse wereld-in-woorden.*

Joke van Leeuwen kan volgens de flaptekst wel hink-stap-springen in deze bundel, maar mij raakt ze bij het van-de-hak-op-de-tak-springen al snel kwijt. Een paar mooie woorden bij elkaar, maakt niet direct een gedicht; je kunt namelijk ook niet teveel weglaten. Van Leeuwen heeft wel talent, maar Wuif de mussen uit heb ik snel weer in de kast gelegd.

*Bron: Joke van Leeuwen, Wuif de mussen uit

Gerelateerde berichten:

1. Drs. P, Tuindersliedboek
2. Sophie van der Stap, Meisje met negen pruiken
3. Francine Oomen, Gek van liefde

Beoordeling:

Casper en Xandra Olson laten niets aan het toeval over. Hun eerste kind zal een jongen zijn, dat heeft de genderkliniek gegarandeerd. Daarna een meisje, zo is hun plan, en dan nieuwe borsten voor Xandra en voor de kids later een labrador.
Ook Caspers grootvader, de beroemde schilder Job Olson, is heer en meester over zijn lijf en leden en zijn lot, totdat hij kort na zijn huwelijk met de veertig jaar jongere Felicity wordt getroffen door een beschamende kwaal. Job wordt er zo door in beslag genom…*

Op school komt Renate Dorrestein regelmatig voorbij in de lessen en bij mondelingen, maar ik ben en blijf geen fan van haar. Echt sexy is een drama, veel andere boeken lijken allemaal ontzettend op elkaar. Ook dit boekenweekgeschenk past in dat laatste rijtje: het verhaal is ontzettend voorspelbaar, zeker omdat op de achterkant alles wordt verklapt. Bovendien zijn het typische Dorrestein-personages in een Dorrestein-omgeving die met het typische Dorrestein-thema ‘schuld en boete’ bezig zijn. Voor mij is het niks!

*Bron: Bol.com

Gerelateerde berichten:

1. Hella S. Haasse, Transit (boekenweekgeschenk 1994)
2. Arthur Japin, De grote wereld (boekenweekgeschenk 2006)
3. Kader Abdolah, De kraai (boekenweekgeschenk 2011)

Beoordeling:

Balletdanseres Nina maakt deel uit van een balletgezelschap waarbinnen hevige concurrentie heerst. De belangrijkste danseres van dat moment, Beth, staat op het punt om te vertrekken en iedereen wil haar plaats innemen, te meer daar zij tot dan toe een hoofdrol vertolkte in het populaire Zwanenmeer-ballet van Tsjaikovski. Volgens artistiek leider Thomas Leroy heeft ze zeker talent, maar mist ze het één en ander op het mentale vlak. Ook moet ze afrekenen met haar speelzieke rivale Lily wil zij een kans maken om de hoofdrol te gaan vertolken.*

Black Swan wordt geprezen, Oscar-nominaties, lovende recensies… maar wat een flutfilm. Het verhaal is wat goedkoop, met opzichtige verwijzingen en parallellen met het Zwanenmeer, horrorachtige scènes en lesbische liefdesscènes die het toonbeeld vormen van goedkoop effectbejag. Wat echter nog het meest stoort is het proberen: de makers hebben vooral geprobeerd een heel bijzondere film te maken, maar dat ligt er zo dik bovenop, dat het nogal sneu wordt. Jammer van het goede acteerwerk van onder andere Natalie Portman en Mila Kunis, dus vooruit: twee sterren in plaats van één.

*Bron: MovieMeter.nl

Gerelateerde berichten:

1. Flashdance (regie: Adrian Lyne)
2. Burlesque (regie: Steve Antin)
3. Annie M.G. (regie: Dana Nechushtan)