Beoordeling: 

Soms weet je dat je een jeugdboek hebt gelezen toen je jong was, maar heb je geen idee meer waar het boek precies over ging. Met Boris  is dat het geval. Ik weet dat ik dat boek heb gelezen toen ik een jaar of 11 was, maar ik kon me het verhaal niet meer herinneren. Hoewel het boek sfeertechnisch nog fijner was geweest als de afgelopen decembermaand sneeuw en ijs had gekend, heb ik me fantastisch vermaakt met dit boek van Jaap ter Haar.

Om verschillende reden is Boris een erg goed boek. Niet alleen weet Jaap ter Haar de angst van de inwoners van Leningrad en hun situatie in het beleg in de Tweede Wereldoorlog, ook weet hij Boris neer te zetten als echt kind; hij is niet enkel vehikel voor de boodschap van het boek.  De schrijfstijl van Ter Haar is bovendien erg goed: hij gaat niet op zijn knieën om aan te sluiten bij het taalgebruik van kinderen, maar schrijft in een voor kinderen én volwassenen goed te volgen proza, dat kinderen in hun taalvermogen stimuleert. Een topper uit de Nederlandse jeugdliteratuurgeschiedenis die iedereen zou moeten lezen of herlezen!

Gerelateerde berichten:

1. Guus Kuijer, Met de poppen gooien
2. Guus Kuijer, Op je kop in de prullenbak
3. Boris van der Ham, “Voortrekkers & Baanbrekers”

Beoordeling:

Soms zie je een film die in eerste instantie niet al te boeiend lijkt te worden. Dat is bij Dark Matter ook het geval. De openingscènes en eerste minuten kunnen ervoor zorgen dat je al snel de afstandsbediening weer pakt en de dvd afzet. Toch boeit de hoofdpersoon en zijn situatie aan de universiteit je, dat je blijft kijken en langzaam word je in de wereld aan de universiteit in Salt Lake City gezogen. De kritiek op de universitaire wereld, zoals je die ook in Onder professoren kunt lezen is in deze film veel explicieter. Het feit dat deze gebaseerd zijn op een waargebeurde geschiedenis maken het verhaal des te indringender.

Zowel de hoofdrolspeler, Ye Liu, als enkele grote Amerikaanse acteurs als Meryl Streep en Aidan Quinn spelen prachtrollen en de spanning tussen maar ook ín de personages dringt via het scherm door tot in je kijker. En toch; tijdens de film keek ik íéts te vaak op mijn horloge om te zien hoe lang de film al bezig was om er vijf sterren voor te geven. Waar dat door gekomen is? Ik zou het niet kunnen zeggen. De film is wellicht na het kijken indringender dan tijdens het kijken. De aanloop wat lang, maar de sprong die gewaagd wordt, blijft je bij en daarom schrijf ik nu waarschijnlijk zo lyrisch over Dark Matter terwijl ik bij het kijken mijn reserves had. Vier sterren is dan een mooie conclusie.

Gerelateerde berichten:

1. Romeo & Juliet (regie: Baz Luhrmann)
2. The Changeling (regie: Clint Eastwood)
3. The Beaver (regie: Jodie Foster)

Beoordeling: 

Finding Nemo heeft om twee redenen vijf sterren. Ten eerste begon mijn relatie met Jessie Mensink met deze film en dat is natuurlijk goud. Maar daarnaast is Finding Nemo ook een erg goede film.

Zelfs na 8 jaar zijn de grafische kwaliteiten niet zo verouderd dat het je gaat storen, zoals bij Star Wars Episode 1 wel gebeurde op sommige momenten. Daarnaast is het verhaal goed geschreven en origineel, de personages zijn interessant en ontroeren en de manier van tekenen geeft de film een bijzondere uitstraling. Iedereen, jong en oud, zou moeten genieten van deze fantastische Pixar-film (en volgens mij is dat laatste een pleonasme).

Gerelateerde berichten:

1. Up (regie: Pete Docter)
2. Finding Neverland (regie: Marc Forster)
3. Shrek (regie: Andrew Adamson & Vicky Jenson)

Beoordeling:

The Changeling is een prachtige film, die niet alleen het gevecht van een eenling tegen een grote macht (in dit geval de politie van Los Angeles) beschrijft, maar ook de basale menselijke emotionele relatie van een moeder en een zoon laat zien. Tijdens het kijken van de film heb je bijna instinctief een oordeel over de manier waarop Christine Collins met haar teruggevonden zoon omgaat. De briljant vertolkte rol van Sanford Clark roept bovendien ook de nodige emoties, maar ook morele gevoelens bij een kijker op.

Wat mij bij het bekijken van de film verder raakte, was de acteerkwaliteit van Angelina Jolie. Ik heb haar nooit zo hoog aangeslagen, omdat ik haar alleen kende uit de (trailer van) Tomb Raider en een gedeelte van de film Mr. and mrs. Smith die ik niet voor niets nooit helemaal heb gezien. Jolie is in mijn achting gestegen na deze film.

The Changeling is een film die je zeker moet gaan kijken. Niet alleen vanwege het briljante acteerwerk, de prachtige omgeving en beeldvoering, maar vooral vanwege het feit dat de film je raakt.

Gerelateerde berichten:

1. Sonny Boy (regie: Maria Peters)
2. World’s greatest dad (regie: Bobcat Goldthwait)
3. The reader (regie: Stephen Daldry)

Beoordeling:

Sam is elf en weet dat hij zal doodgaan aan leukemie. Op 4 januari begint hij op advies van zijn lerares aan een boek waarin hij de laatste maanden van zijn leven beschrijft. Sam houdt erg van lijstjes; in zijn boek houdt hij lijstjes met feiten en wensen bij. Ook stelt hij daarin vragen waar niemand ooit antwoord op geeft, zoals: Hoe weet je dat je dood bent? Doet doodgaan pijn? Sam gaat op onderzoek uit om de antwoorden te vinden. In het ziekenhuis raakt Sam bevriend met zijn ‘ervaren’ en relativerende lotgenoot Felix, die hem helpt zijn wensenlijst te realiseren. Zo helpt Felix hem bij de dingen die een tiener gedaan moet hebben: kersenbrandewijn drinken, sigaretten roken en zoenen met een vriendin (Felix’ nichtje). Maar het plezier is eindig, want algauw overlijdt Felix. Sams wensen zijn nog niet allemaal verwezenlijkt…*

Nadat ik een recensie over dit boek las in de Lemniscaatkrant heb ik het direct gekocht en niets in deze recensie was gelogen: wat een mooi boek. Nicholls weet zo te schrijven dat het lijkt alsof je echt het boek van een 11-jarige leukemiepatiënt leest. De pijnlijke spagaat tussen nog genieten en verdriet, de reactie van de ouders van Sam op zijn situatie vanuit Sams perspectief: het toont een hele wereld van onuitgesproken gevoelens. Dat wat niet op papier staat is nog treuriger dan dat wat wel te lezen is. Het verhaal, de schrijfstijl, opbouw en afwisseling van lopende tekst, afbeeldingen en notities van Sam vormen een mooie balans en zij maken dit tot een boek dat ieder kind, maar ook iedere volwassene zou moeten lezen!

*Bron: flaptekst Als je dit leest ben ik dood

Gerelateerde berichten:

1. F. Springer, “Sterremeer” (Boekenweekgeschenk 1990)
2. De kleine blonde dood (regie: Jean van de Velde)
3. Gerard Reve, De avonden

Beoordeling: 

De jonge Todd Bowden ontdekt dat de oude Arthur Denker die in de buurt woont een nazi-oorlogsmisdadiger is. Bowden confonteert hem hier mee, en biedt hem een deal aan: Bowden vertelt het niet tegen de politie, en in ruil moet Denker hem verhalen vertellen over de concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog. Denker gaat hiermee akkoord en Bowden bezoekt hem regelmatig. De verhalen die Bowden hoort beginnen echter langzaam zijn persoonlijkheid aan te tasten.*

Het verhaal van Apt Pupil is origineel en briljant gefilmd. Zonder veel bloederige details is de film ongekend spannend en beangstigend. De machtsbalans in de relatie tussen Todd en Arthur verschuift continu en het briljante spel van Brad Renfro en Ian McKellen tilt deze film naar ongekend hoog niveau. Bovendien is het opvallend te melden dat na The pallbearer, Kissing a fool en Since you’ve been gone, allemaal geen hoogstandjes, dit de eerste film met David Schwimmer is die vijf sterren krijgt.

*Bron: MovieMeter.nl

Gerelateerde berichten:

1. X-men 2: X2 (regie: Bryan Singer)
2. X-men (regie: Bryan Singer)
3. The king’s speech (regie: Tom Hooper)

 Beoordeling: 

Dick Matena heeft de roman van Gerard Reve in stripvorm omgezet. De jongeman Frits van Egters voelt zich in het naoorlogse Amsterdam rond Kerstmis beklemd door zijn kleinburgerlijke omgeving en door zwartgallige gedachten.

Dick Matena heeft met zijn stripvorm een nieuwe dimensie toegevoegd aan De avonden en dat is een mooie dimensie. De tekenstijl van Matena past perfect bij de sfeer van de roman. Toch ben ik bang dat ik na De avonden de stijl van Matena wel gezien heb: de tekeningen die ik op internet kon vinden van Dwaallicht, Kaas en Kort Amerikaans doen erg denken aan wat ik in deze striproman heb gezien. De stijl kan dan ook een kunstje worden, maar ik laat me graag aangenaam verrassen.

Gerelateerde berichten:

1. Gerard Reve, De avonden
2. Willem Elsschot, “Lijmen – Het Been”
3. Connie Palmen, De erfenis (boekenweekgeschenk 1999)

Beoordeling:

De jongeman Frits van Egters voelt zich in het naoorlogse Amsterdam rond Kerstmis beklemd door zijn kleinburgerlijke omgeving en door zwartgallige gedachten.

De avonden is een klassieker, dus daar kun je geen slechte recensie over schrijven. Hoewel je best een negatieve recensie zou kunnen schrijven, gebeurt het weinig, zo zag ik in mijn eigen scriptie over de receptie van de Camera Obscura. Toch is dat niet de reden waarom ik De avonden vijf sterren geef.
De eerste keer dat ik dit boek las, in de eerste jaren van mijn studie, werd ik direct gegrepen door het verhaal over Frits van Egters. De beklemmende uitzichtloosheid die Frits om zich heen ziet, de autistisch aandoende omgang met zijn ouders en bekenden, het niets dat er is in zijn leven intrigeerde direct. Bovendien beschrijft Reve dit in een tegelijkertijd eenvoudig als mooi proza.
Wanneer je de tweede keer het boek gaat lezen, is het lezen lastiger. Je weet dat er niets zal gaan gebeuren en  die ‘spanning’ van de eerste keer, maakt het willen doorlezen de tweede keer wat lastiger. Toch blijft het boek een grote aantrekkingskracht hebben en dat is een mooie constatering; mede dat maakt een boek tot Literatuur met een grote L.

Gerelateerde berichten:

1. Gerard Reve – Dick Matena, De avonden
2. Sally Nicholls, Als je dit leest bent ik dood
3. Hella S. Haasse, Transit (boekenweekgeschenk 1994)

Beoordeling:

Jake Sully is een gehandicapte oorlogsveteraan in de toekomst, die onvrijwillig met enkele anderen naar de planeet Pandora wordt gebracht om deze te koloniseren voor de mensheid op Aarde. Deze planeet wordt bewoond door de Na’vi, een mens-achtig ras met hun eigen taal en cultuur. De Na’vi doen er alles aan hun volk te beschermen tegen de mensen en Sully raakt betrokken bij hun vrijheidsstrijd, en wordt ook verliefd op één van hen.*

Zoals altijd bij imaginaire reisverhalen, toekomstverhalen en science fiction zegt het verhaal vaak meer over de tijd waarin het is geschreven, dan over de tijd waarin het speelt. Avatar is daarop geen uitzondering. De kolonisatie, zoektocht naar grondstoffen en strijd tussen het harde geld en de intrisieke waarde sluiten naadloos aan bij de strijd in Irak en de recente economische ontwikkelingen. De film heeft briljante graphics en is bovendien goed geacteerd. Ook is het verhaal goed geschreven, boeit de wereld op Pandora en weet de film je drie uur lang aan het scherm gekluisterd te houden.

*Bron: FilmTotaal.nl

Gerelateerde berichten:

1. Walk the line (regie: James Mangold)
2. James Bond – Quantum of solace (regie: Marc Forster)
3. Two lovers (regie: James Gray)

 Beoordeling:

Twee jonge mannen ontmoeten elkaar in de zomer van 1963 en komen tot een onverwachte band. Ze hoeden samen schapen op Brokeback Mountain. Als de klus er op zit gaan ze ieder hun weg en brengen langzamerhand orde in hun bestaan. Een hernieuwde kennismaking, jaren later, brengt alles aan het wankelen. De gevolgen van de diepe band, die nog steeds blijkt te bestaan, dreunen door. De kracht van de liefde wordt danig op de proef gesteld.*

Sinds het verschijnen van Brokeback mountain ben ik al benieuwd geweest naar deze film en onlangs hebben Jessie en ik de film bekeken. De film komt wat langzaam op gang, maar uiteindelijk is het liefdesverhaal tussen Ennis en Jack zowel prachtig als verdrietig. De liefde tussen deze twee personen komt bijna volledig los van geslacht of geaardheid: het gaat om twee verliefde mensen die elkaar niet samen kunnen zijn. In dat feit ligt de kracht van deze film. Het briljante acteerwerk van Heath Ledger (waarvan ik nu voor het eerst een film zag) en Jake Gyllenhaal is de belangrijkste oorzaak van die geslachtsonafhankelijkheid. Een ode aan de liefde die niet mocht zijn, een ode aan de liefde in het algemeen. Een aanrader!

*Bron: MovieMeter.nl

Gerelateerde berichten:

1. Valentine’s day (regie: Garry Marshall)
2. The reader (regie: Stephen Daldry)
3. World’s greatest dad (regie: Bobcat Goldthwait)