Met een serie als De joodse raad op tv, was ik inmiddels al een beetje bekend met het onderwerp van Noem geen namen. Na De brieven van Mia ken ik ook de stijl en werkwijze van Astrid Sy al. Ook in dit boek wordt vrij veel achtergronduitleg gegeven en leer je veel over het thema dat Sy wil behandelen. Dat maakt het soms een wat traag boek en dikker dan voor een volwassen lezer nodig is. Maar voor een jeugdboek moet de informatie wel aansluiten bij de doelgroep.
Het is een mooi boek, waarbij het tempo in de tweede helft wat mij betreft wat beter op peil is. Je leert een hoop, maar kan ook prachtig meeleven met de verpleegsters van de crèche. De structuur vind ik zelf wat minder sterk dan in De brieven van Mia, maar het verhaal is aangrijpend. Dus ook dit boek van Sy krijgt wat mij betreft 4 sterren.
Beoordeling: 
