Ik ben altijd al fan geweest van Menno Wigman, al sinds ik hem bij Onbederf’lijk Vers zag. En volgende maand keert het festival ook nog eens terug in Nijmegen. Na zijn veel te vroege dood, is zijn werk verzameld en dat boek heb ik een tijd op mijn nachtkastje liggen.
Zoals vaker met verzameld werk, is het veel, al heeft Wigman een vrij overzichtelijk oeuvre. Laat het dus een tijd liggen en pak het elke dag op om even in te bladeren. Hij heeft zoveel mooie, rake gedichten in zulke mooie en toch eenvoudige taal, dat je kunt blijven lezen. Vooral wanneer hij menselijk verdriet beschrijft, vind ik zijn toon altijd prachtig; de gedichten voor eenzame begrafenissen zijn geweldig.
Beoordeling: 
