Ik denk dat ik ontvoerd ben hoorde ik de De grote vriendelijke podcast voorbij komen, waar ik ook andere leerde kennen. Bovendien was ik na alle nieuws over Pim Lammers benieuwd geworden naar zijn werk.
Met deze bundel gedichten stelt Lammers niet teleur. Hij doet me denken aan de bundel Stappe stappe step met tekeningen van The Tjong King die ik vroeger thuis had. Lammers ziet de wereld zoals Michael McIntyre die als standup comedian ziet: het kleine, het alledaagse, maar daarin dan het bijzondere, het mooie, het andere dat wij niet zien.
Qua stijl deed Lammers me direct denken aan een gedicht als Marc groet ’s morgens de dingen van Paul van Ostaijen. De gedichten zijn groots in hun eenvoud, prachtig geschreven en raken. Bovendien schuren ze de lastige thema’s niet. Een aanrader!
Beoordeling: 