Jaap Robben, De nacht krekelt

De kaft van De nacht krekelt van Jaap Robben, een grasveld met witte bloemetjes van bovenaf gefotografeerd, met daaroverheen de titel in witte letters.
De kaft van De nacht krekelt van Jaap Robben, een grasveld met witte bloemetjes van bovenaf gefotografeerd, met daaroverheen de titel in witte letters.

Beoordeling: 3 sterren

De nacht krekelt van Jaap Robben kreeg mijn hele klas cadeau als prijs voor het winnen van de interviewwedstrijd op het Dr. Knippenbergcollege. Tijdens de leesuren is er door veel leerlingen in gelezen. Ikzelf las de eerste bundel van deze schrijver ook hij is leuk en erg afwisselend. Ook aan de vormgeving is veel aandacht besteed en dat maakt het een bundel om een paar keer in te kijken en door te bladeren. Het valt ook op dat Robben in zijn poëzie kleine dingen heel groot weet te maken, waardoor je er eens goed naar kunt kijken. Toch raakt de poëzie de lezer niet echt en daardoor blijven de gedichten je niet echt bij.

Jaap Robben, Zomervacht

Kaft van het boek Zomervacht van Jaap Robben met een bij liggend op een witte stof met daaroverheen de titel en naam van de auteur.
Kaft van het boek Zomervacht van Jaap Robben met een bij liggend op een witte stof met daaroverheen de titel en naam van de auteur.

Beoordeling: 5 sterren

Ik vond Birk al een mooi boek, Zomervacht is nog veel mooier. Vanaf de eerste bladzijde leef je in Robbens roman direct mee met Brian. De personages zijn weer beperkt in aantal, maar uitgebreid in diepgang. Ook de taal van Zomervacht is prachtig en dat contrasteert pijnlijk met de rauwe, lelijke omgeving waarin deze puberjongen opgroeit. Je wilt het liefst het boek in stappen en hem redden, omdat hij zo klem zit. Prachtig leesvoer voor iedereen!

Jaap Robben, Birk

Kaft van het boek Birk met de titel in grote blauwe letters en de kop van een meeuw.
Kaft van het boek Birk met de titel in grote blauwe letters en de kop van een meeuw.

Beoordeling: 4 sterren

Volgende week bezoekt Jaap Robben onze school en daarvoor las ik Birk. Het is een mooi boek. De taal is toegankelijk, maar ondertussen ook behoorlijk rijk. Hoewel er in het begin niet veel lijkt te gebeuren na het verdwijnen van de vader, loopt het toenemend uit de hand tot het op een uitbarsting komt op het eiland. Met een eiland kan een schrijver een mooie afgebakende omgeving scheppen en daardoor kan Robben de onderlinge spanningen tot een hoogtepunt brengen. Het biedt een mooi kader voor iets wat een schrijver als Claus ook kan.