Van Jacques Vriens las ik voor Kermiskind al eerder het boek Achtste-groepers huilen niet en ook Ik doe niet meer mee en andere verhalen las ik eerder al. Maar dat zijn niet mijn enige ervaringen met deze schrijver. Mijn dochter heeft voor een project contact gehad met Vriens. Hoewel ik zijn werk over het algemeen positief besprak, was die ervaring minder goed. Vriens stuurde standaardantwoorden op de goed onderzochte vragen van mijn dochter.
Ik moet dus oppassen dat ik bij het bespreken van dit boek deze negatieve ervaring met de auteur niet meeneem in het beoordelen van het boek. Mijn beoordeling van het werk, los van de auteur, is dat het een aardig boek is. Kermiskind is zeker geen 10+-boek wat mij betreft. Als het om homoseksualiteit gaat, is het boek veel te preuts om de leeftijd boven de 10 te zetten. Maar qua taalgebruik is het boek eenvoudiger dan het gemiddelde 10+-boek of misschien vergelijkbaar met de kwalitatief minder goede 10+-boeken.
Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en niet zo heel spannend en dat maakte het niet een boek dat ik alle ouders met jonge lezers thuis zou aanraden. Vooral voor volwassen lezers is het lastig om dit boek te kunnen waarderen. Voor niet zulke sterke lezers en kinderen die homoseksualiteit als lastig of interessant thema zien, is Kermiskind een prima boek, maar niet het beste dat te krijgen is voor kinderen en zeker niet het beste van Jacques Vriens ooit.
Beoordeling: 
