Wim Pelgrim » Tag » Philip Huff

Tag archieven: Philip Huff

Philip Huff, Wat je van bloed weet

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Wat je van bloed weet: witte kaft met diverse rode tekeningetjes met een deur, trap of raam.
Kaft van Wat je van bloed weet: witte kaft met diverse rode tekeningetjes met een deur, trap of raam.

Wat je van bloed weet is het tweede boek van Huff dat ik lees. Het onderwerp van dit boek is opnieuw iemand die een mentaal, psychisch of jeugdprobleem heeft, maar dit boek is complexer en heftiger dan het vorige. Het jij-perspectief waarin de hoofdpersoon tegen zichzelf lijkt te praten, is bijzonder, maar ook best lastig, want het maakt erg afstandelijk. Ook is het verhaal fragmentarisch opgebouwd, dat het boek niet heel toegankelijk maakt.

Zowel de inhoud als de vorm, gaan na verloop van tijd vervelen en het verhaal bloedt na de eerste climax in het gezin wat dood. Zodra de jeugd van de hoofdpersoon voorbij is, is er weinig spanning over en bij de laatst veertig bladzijdes vraag ik me echt af, waar deze goed voor zijn.

Beoordeling: 2 sterren

Mooie zinnenboek – Uit: Wat je van bloed weet

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Wat je van bloed weet: witte kaft met diverse rode tekeningetjes met een deur, trap of raam.
Kaft van Wat je van bloed weet: witte kaft met diverse rode tekeningetjes met een deur, trap of raam.

Uit Wat je van bloed weet van Philip Huff, bladzijde152

Tegelijkertijd is het leven géén schuldvraag: het draait erom hoe je omgaat met wat gebeurt. In de basis is ieder mens alleen verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag (dat bepaalt hij namelijk zelf) te allen tijde, in iedere situatie (die hij misschien niet zelf heeft bepaald). En ik vind dat jij je te veel als slachtoffer opstelt. Je moet je eigen leven zélf vormgeven – niemand anders gaat het voor je doen.

Bedenk wat je wil doen met je leven. Onthoud dat het leven nog niet half zo heilig is als wat je ermee doet. Vind een passie (de mijne, bijvoorbeeld, is schrijven) en laat die niet meer los. Soms is het leven frustrerend, teleurstellend en eenzaam, maar in je passie kun je die frustratie, teleurstelling en eenzaamheid kwijt – en zo zul je uiteindelijk worden beloond voor je doorzettingsvermogen.

[…]

Bekijk je ouders kritisch. Spaar ze niet, enkel omdat ze je ouders zijn. Ouderdom is geen garantie voor wijsheid, evenmin als biologische verwantschap dat is voor onvoorwaardelijke liefde.

Philip Huff, Dagen van gras

Door | |
Plaats een reactie
De kaft van het boek Dagen van Gras van Philip Huff
De kaft van het boek Dagen van Gras van Philip Huff

Beoordeling: 3 sterren

Er gebeurt niet zo veel in Dagen van gras en toch gebeurt er een heleboel. Je leeft helemaal mee in de binnenwereld van hoofdpersoon Ben die in zijn puberteit rondhangt. Hij doet dus niet heel veel, maar langzaam zakt hij weg in een psychose. Op een bepaalde manier doet de leegheid van Bens bestaan en de saaiheid van het verhaal denken aan De Avonden. Dit boek leest wel sneller dan dat van Reve en raakt ook minder diep de ziel van een generatie. Het verhaal zelf bleef mij niet echt bij: een maand na het lezen moest ik opzoeken waar het ook weer over ging. Ik heb me vermaakt, maar dat is het dan ook wel.