Het Onderwijsblad van de AOB schreef een stuk over mijn podcast. Foto’s vind je hieronder, maar je kunt het artikel ook lezen via deze link: https://www.aob.nl/actueel/artikelen/dit-vak-in-de-vingers-krijgen-kost-je-vijf-jaar/. Het artikel is ook vertaald in het Engels: https://www.aob.nl/en/recent/articles/It-will-take-you-five-years-to-master-this-profession/.
Op 24 april verscheen in het AD en verschillende regionale edities het onderstaande artikel. Links naar de originele vind je hier ook:
Hoe zou het met Astrid zijn, het somber ogende meisje in zijn mentorklas waar hij geen grip op kon krijgen? Of met Floris, die wisselde van school? Docent Wim Pelgrim (40) vroeg zich na al die jaren nog steeds af hoe het met zijn eerste mentorklas uit 2008 ging. Dus sprak hij af met zijn leerlingen van toen en nam de gesprekken op voor een podcast.
Marieke Smid 24-04-24, 14:16
Hij weet het nog goed. Wim Pelgrim is 24 en pas een jaar docent Nederlands als hij in 2008 zijn állereerste mentorleerlingen op het Canisius College in Nijmegen ontmoet. Deze jongeren mag hij een jaar lang gaan begeleiden. En helpen met het plannen van hun toekomst.
„Ik was 24 en had nog veel te leren”, zegt de nu 40-jarige Pelgrim. „Maar het was een bijzondere tijd. De leerlingen zijn me altijd bijgebleven.”
Het is inderdaad wonderbaarlijk: vele jaren en duizenden leerlingen later weet de docent nog precies wie er toen bij hem in de klas zat. Hoe ze toen waren, wat ze wilden. Gepassioneerd en vol met interesse vertelt hij over ze.
„Ik voegde ze de afgelopen jaren allemaal toe op LinkedIn, want ik was nieuwsgierig hoe het met ze ging. Die nieuwsgierigheid groeide alleen maar. Toen dacht ik: wat als ik met ze afspreek?”
Hij stuurde ongeveer dertig inmiddels volwassenen een berichtje – ‘Ik kon niet iedereen vinden’ -, negentien mensen reageerden. Hij maakte een plan. Vanaf eind augustus 2023 zou hij elke week met één iemand afspreken. Eén uur lang, via een videomeeting of in het echt. Naast docent is Pelgrim ook podcastmaker, dus nam hij de gesprekken op. Die zijn nu gebundeld in de podcast Mijn eerste mentorklas, 15 jaar later.
Lees verder na de foto
Wim Pelgrim in 2007 en 2023. © Eigen foto’s
Het gesprek met leerling Astrid raakte Pelgrim in het bijzonder. In haar brugklastijd was ze depressief, op haar 16de ontdekte ze dat ze autistisch was. „Ze heeft het niet makkelijk gehad. Dat wist ik ook, maar wat er nu echt aan de hand was, daar kon ik geen grip op krijgen. Heel waardevol om het er nu toch over te hebben.”
Wat opviel bij alle leerlingen: niet de lesstof blijft het meest hangen, maar de anekdotes van bijzondere gebeurtenissen op school. Of de vriendschappen. „Een oud-leerling woont inmiddels in Parijs. Toch gingen sommige klasgenoten nog bij haar op kraamvisite.”
De gesprekken waren ‘ontzettend mooi en intensief’, vertelt de docent. „Het leuke was dat ik iedereen echt nog herkende. De essentie van wie je bent, verandert eigenlijk niet. Dat is wel mijn grootste conclusie.”
De docent geeft nog steeds les, zij het in Helmond. Na zes jaar op het Canisius en één jaar op het Citadel College in Nijmegen verhuisde hij voor de liefde naar Brabant. Gaat hij na al zijn gesprekken iets anders doen voor de klas? „Nee, dat niet. Maar: ik ben me er weer eens goed van bewust dat je als mentor veel voor jongeren kunt betekenen.”
De podcast is te beluisteren op Spotify.
Het Literair Café Helmond waar ik Aleid Truijens interview wordt aangekondigd op meerdere plekken:
HELMOND – Aleid Truijens is woensdag 27 september te gast bij het Literair Café Helmond. Sinds 1996 werkt ze als redacteur en columnist voor de Volkskrant. Daar schrijft ze niet alleen over boeken, maar ook over (literatuur)onderwijs.
Tonny Peeters 26-09-23, 10:47
Truijens heeft twee romans op haar naam staan, maar is vooral bekend als biograaf. Zo kwam in 2022 haar biografie van Hella Haasse uit: Leven in de verbeelding. Eerder legde ze het leven van schrijver en jazzmusicus F.B. Hotz vast. Daarnaast is Truijens mede-initiatiefnemer van de Joost Zwagerman Essayprijs.
De interviewer van de avond is Wim Pelgrim, docent Nederlands op het Dr. Knippenbergcollege. Het literair Café wordt gehouden in theater Het Speelhuis, aanvang 20.00 uur. Losse kaartjes kosten 10 euro. Bezoekers tot 18 jaar betalen 5 euro. Kaarten zijn verkrijgbaar via de website van Het Speelhuis en bij de kassa.
Oorspronkelijk artikel te vinden op https://www.ed.nl/home/chatbot-sluipt-het-onderwijs-in-extra-klasgenoot-die-er-24-uur-per-dag-is~a2efa9e5/
HELMOND/EINDHOVEN – ‘ChatGPT: een veelbelovend hulpmiddel dat het onderwijs transformeert.’ Even snel als onbescheiden rolt de gevraagde openingszin van een nieuwsstuk uit de slimme ‘digitale assistent’. Zo vlot verovert ChatGPT ook het onderwijs.
Dat het zo makkelijk en snel kan gaan, daar komen steeds meer studenten ook achter. De razendsnelle opkomst van de chatbot die werkt middels artificiële (kunstmatige) intelligentie (AI) zorgt ervoor dat docenten extra alert moeten zijn.
Maar tegelijk roept de ontwikkeling vragen op over hoe ze het programma moeten weren of dat het juist beter is om het te omarmen. Want de slimme chatbot snel de opdracht geven een verslag te maken wat aan specifieke eisen voldoet en dat vervolgens in te leveren alsof je het zelf gemaakt hebt, kan verleidelijk zijn.
Op het Helmondse Dr. Knippenbergcollege wordt nagedacht over hoe de school het beste kan inspelen op de snelle opmars van het populaire AI-programma. Docent Nederlands Wim Pelgrim ziet het weleens gebeuren dat zijn leerlingen voor de ‘makkelijke weg’ kiezen. ,,Laatst moesten mijn leerlingen een creatief verhaal schrijven. Eén jongen leverde een verhaal in dat meer las als een soort samenvatting met veel rare Engelse leenwoorden erin.”
Toen ging er een alarmbelletje af bij Pelgrim. ,,Hij gaf meteen toe dat het niet zijn eigen werk was. Dat voorbeeld heb ik toen wel even gebruikt om de rest van de klas ook te waarschuwen.”
Volgens Erdinç Saçan, die deel uitmaakt van het AI kenniscentrum van Fontys Hogescholen, is het vooral belangrijk om studenten wegwijs te maken in die nieuwe wereld. ,,Niet alle gebruik van ChatGPT is per definitie verkeerd. Bij onze ict-opleidingen gebruiken we al langer AI-hulpmiddelen die studenten ondersteunen tijdens het programmeren. Je kunt het zien als een soort extra klasgenoot, een maatje dat 24 uur per dag beschikbaar is.”
Op de TU/e wordt gekeken of ChatGPT ingezet kan worden om het leerproces te verbeteren. ,,Op een dusdanige manier dat de ontwikkeling van kennis en vaardigheden behouden blijft”, laat een woordvoerder weten. De technische universiteit omarmt innovatie en kijkt daarom naar een verantwoorde manier om AI toe te passen in het onderwijs. ,,Van enkele docenten is bekend dat zij wetenschappelijk onderzoek willen uitvoeren naar de impact van ChatGPT op hun onderwijs.”
Niet alleen de universiteit zoekt naar manieren om kunstmatige intelligentie de hand te schudden in de toekomst. Fontys heeft een werkgroep opgetuigd die in februari voor het eerst advies gaf over het gebruik van ChatGPT, omdat de onderwijsinstelling ziet dat heel veel studenten gebruik maken van het programma.
Een van hen is de Helmondse toegepaste psychologie-studente Laura Meeuwsen (22). ,,Ik gebruik het eigenlijk bijna altijd.” Soms krijgt ze opdrachten waarbij ze aan de hand van bepaalde symptomen moet herleiden welk psychologisch fenomeen daarbij hoort. ,,Dan typ ik ze bij ChatGPT in, met de criteria van de opdracht erbij en dan krijg ik een beschrijving waarin bijvoorbeeld staat dat de symptomen bij een burnout horen.” Ze vindt het ‘kunstmatige brein’ een handig hulpmiddel. ,,Ik hoef zelf minder complex na te denken.”
Die laatste gedachte herkent docent Nederlands en sectieleider Daniëlle Hartsink van het Helmondse Vakcollege in haar eigen leerlingen. Dat noemt ze ook een gevaar. ,,Vaak zijn onze leerlingen niet zo kritisch en worden dingen die ze online zien als waarheid aangenomen.” Daarom vindt het Vakcollege het belangrijk dat hun leerlingen kunnen navigeren in de AI-wereld. ,,We moeten leerlingen voorbereiden op een baan en een plek in een maatschappij waarin dit soort programma’s een steeds grotere rol gaan spelen.”
Controleren op het gebruik van ChatGPT blijft lastig, want de plagiaatscanners die al tijden gebruikt worden in het onderwijs herkennen het gebruik van de kunstmatige intelligentie nog niet goed. Fontys raadt hun docenten dan ook af om werk van studenten te controleren op kopieer- en plakwerk. ,,Er kan ook ten onrechte uitkomen dat iemand gebruik gemaakt heeft van ChatGPT”, zegt Saçan. ,,Die discussie willen we niet aangaan met studenten.”
Nederlands docent Pelgrim vertrouwt daarom voorlopig op zijn gevoel wanneer hij moet bepalen of werkstukken door leerlingen zelf gemaakt zijn. ,,Je ziet het vooral aan het taalgebruik. Er zit een soort flauwheid in die je ook hebt bij een kant-en-klaarmaaltijd. Dat is het gemiddelde van wat iedereen lekker vindt, maar eigenlijk smaakt het naar niets. Zo is dat bij het gebruik van ChatGPT ook.”
Vaste regels rondom het gebruik van ChatGPT liggen er niet. Daarvoor gaan de ontwikkelingen nog veel te snel, weten zowel Pelgrim als Saçan. Er wordt desondanks wel nagedacht over wat de beste manier is om met het programma om te gaan. De werkgroep van Fontys komt na de zomervakantie met een geüpdatete versie van hun advies en Pelgrim wordt op de ‘Knip’ na de vakantie ict-coördinator, waarbij het gebruik van ChatGPT ook de revue zal passeren.
Studente Meeuwsen snapt ook wel dat het niet de bedoeling is om complete stukken werk in te leveren die ze niet zelf gemaakt heeft. ,,Dat is gewoon fraude.” Maar het programma helpt haar ook tijdens het leren voor tentamens. ,,Soms lees ik het boek en begrijp ik een vakterm niet. Dan voer ik die in in ChatGPT met de vraag erbij of het een voorbeeld kan geven. Dat antwoord schrijf ik dan weer op in mijn notities en zo begrijp ik de stof beter.”
Dat er aandacht besteed wordt aan het gebruik van AI-programma’s is voor scholen van groot belang. ,,Ik denk dat het vooral goed is dat we als docenten met elkaar in gesprek blijven over wat we zien”, zegt Pelgrim. ,,Niet iedereen is even goed op de hoogte van de laatste ontwikkelingen, daarom is het delen van kennis zo belangrijk.”
[…]
Reactie op mijn artikel in de Volkskrant “Weg met diploma’s: skills!”
Onwillekeurig legt de Brief van de dag van Wim Pelgrim onbarmhartig bloot wat er echt mis is met het onderwijs in Nederland: een brief vol modieuze kletspraat (‘skillsgerichte aanpak’, ‘concrete skills’, notabene komend van een docent Nederlands) en populistische retoriek waarin de waarde van vaardigheden uitgedrukt wordt in economische waarde. Een zonnepaneel kunnen aansluiten is dan uiteraard een meer waardevolle ‘skill’ dan het kunnen analyseren van een gedicht van J.C. Bloem.
Laat ik nu altijd gedacht hebben dat het onderwijs er vooral is om betere mensen van kinderen te maken dan we zelf zijn, zowel hun sensibiliteit en hun denkvermogen als hun morele karakter te stimuleren door ze kennis te laten maken met de wonderen van wetenschappen, kunsten en ambachten, en ze de daarbij behorende kennis, inzicht en vaardigheden te laten verwerven. Kennis, inzicht en vaardigheden die prima in examens die tot diploma’s leiden te toetsen zijn, omdat die weliswaar nooit alles afdekkende, maar wel duidelijk bruikbare kwalificaties (kunnen) opleveren.
Wat het onderwijs in Nederland nodig heeft zijn kleinere klassen en docenten die minder lessen hoeven te geven, zodat ze de lessen die ze geven fatsoenlijk kunnen voorbereiden en hun eigen ‘skills’ kunnen verdiepen, en niet ten onder gaan aan de bespottelijke werkdruk waaronder ze nu lijden. Misschien is een fulltimebaan als leraar dan zelfs menselijkerwijs vol te houden.
Frank Tarenskeen, filosoof en docent kunst, Nijmegen
Op 31 maart mocht ik met collega Udo Holtappels Arnon Grunberg interviewen. Het artikel hierover vind je hier:
Ook de leerlingen van Mediahuis Helmond schreven een artikel. Dat vind je hier:
Op woensdag 31 maart 2021 bezocht de bekende Nederlandse auteur Arnon Grunberg het Helmondse buurthuis: De Fonkel. Hier werd hij geïnterviewd door de docenten Nederlands Wim Pelgrim en Udo Holtappels en de leerlingen van VWO 5 en VWO 6. De leerlingen van VWO 5 werden geacht een verslag te schrijven van dit schrijversbezoek, waardoor de zaal gevuld was met pennende en nieuwsgierige leerlingen. Een verslag van onze redacteuren Jochem Marechal en Libby Bekkers.
Hoe het allemaal begon
Het interview begon zonder introductie van de heer Grunberg. Dit was echter geen enkel probleem omdat alle leerlingen zich al over hem hadden ingelezen en onderzoek hadden gedaan. Om te beginnen haalde meneer Pelgrim een interview uit 2018 aan waarin het onder andere ging over opgroeien. Meneer Grunberg vertelde na aanleiding hiervan dat verhalen bedenken eigenlijk al heel vroeg begint. Volgens hem begint het verzinnen van verhalen bij de ontdekking dat je niet altijd de waarheid hoeft te spreken. Als kind leer je dat door te jokken. ‘Ik ben wel eens thuis gekomen en heb verteld dat er iemand uit mijn klas uit een boom is gevallen en zijn been heeft gebroken, terwijl daar geen woord van klopte,’ vertelde hij.
Verhalen verzinnen deed hij dus al van kleins af aan. Verhalen schrijven begon echter later pas, omdat meneer Grunberg een grotere ambitie had voor toneel. Toen dit hem niet helemaal schikte is hij pas begonnen met schrijven.
Over het schrijven
Arnon Grunberg is verreweg een van de meest productieve auteurs binnen de Nederlandse literatuur. Dagelijks schrijft hij zo’n 500 tot 700 woorden. Ik vroeg me daarom af of dat soms niet heel moeilijk is en hoe hij zichzelf er toe zet dagelijks zoveel woorden op papier te zetten. Hierop beantwoordde hij dat hij het moeilijker vind om een dag niet te schrijven, dan een dag veel te schrijven. ‘Schrijven is best verslavend’ gaf hij toe. Wel gaf hij aan de laatste jaren wat effectiever gebruik te maken van zijn tijd door bijvoorbeeld in de trein te schrijven.
‘U schrijft dus heel veel, in 2018 zelfs 5 boeken, maar leeft u daardoor niet in een soort bubbel?’ ‘Leeft u niet teveel in de pagina’s van de boeken die u schrijft in plaats van in het nu?’ Deze vraag stelde vwo 5- leerling Isis, waarop meneer Grunberg reageerde dat hij juist in het nu leeft omdat hij zo’n open blik heeft. Juist door vele culturen en plaatsen te zien krijgt hij veel inspiratie waar hij over kan schrijven. Op de vraag van Jochem over wat zijn grootste inspiratie is, antwoordde hij: ‘Mensen en het sociale spel dat we met zijn allen spelen.’
Over zijn boeken
Meneer Grunberg gaf aan geen favoriet boek te hebben. ‘Vaak is mijn favoriete boek het boek waar ik op dat moment mee bezig ben.’ ‘Het is gelukmakend om te weten dat je met iets moois bezig bent.’ zei hij. Over zijn boeken werden uiteraard een hoop vragen gesteld. Het was veel leerlingen al opgevallen dat meneer Grunberg veel details benoemt in zijn boeken. Uit zijn antwoorden blijkt dat hij dat doet omdat hij de kleine details veelzeggend vindt. ‘Realisme zit hem in de details’ omschreef hij. Hij gaf aan mensen veel te observeren om achter deze kleine details te komen. Personages uit zijn fictieboeken zijn daarom niet gebaseerd op een enkel persoon, maar bestaan uit kleine elementen van heel veel verschillende mensen.
Zoals je hebt kunnen lezen zijn we als leerlingen veel te weten gekomen over Arnon Grunberg, zijn boeken en het schrijven daarvan. Alle vwo5-leerlingen waren fanatiek mee aan het schrijven en er werden een hoop leuke vragen gesteld. Ik vond het een interessante middag waarin veel te leren viel. Als afsluiter vroeg meneer Pelgrim nog of meneer Grunberg een advies had voor de leerlingen. ‘Wees eigenwijs,’ zei hij. ‘Kies niet altijd voor zekerheid, want zekerheid is enkel een illusie.’ En met die wijsheid werd het bezoek afgesloten en verlieten we de zaal.
Al mijn bijdragen in de rubriek Pelgrim in Podcastland vind je hier:
https://van12tot18.nl/auteur/wim-pelgrim
Je kunt het hele D66 ‘s-Hertogenbosch magazine hier vinden: https://shertogenbosch.d66.nl/publicaties/jubileummagazine-50-jaar-d66-s-hertogenbosch/
Medio juni 2020 heb ik over blockchain en onderwijs mogen praten met Tjip de Jong voor zijn Tjipcast. Deze is zowel te vinden op Tjips eigen website als op Managementsite.nl
https://www.managementsite.nl/hoe-gaat-blockchain-ons-onderwijs-verbeteren
Lees het volledige artikel over WON hier: https://www.ed.nl/kempen/steeds-meer-middelbare-scholen-in-de-regio-leiden-hun-leerlingen-op-tot-wetenschappers-in-de-dop~a5054f2f/
‘Als u weet wat blockchain is, steek dan uw hand omhoog’, stelt Wim Pelgrim, docent Nederlands en Literatuur aan het Dr. Knippenbergcollege in Helmond, tijdens zijn presentatie op 5 februari op IPON. Enkele twijfelachtige handen gaan de lucht in. ‘Als u weet wat bitcoin is, doe dan uw hand omhoog’. Vol overtuiging steekt de zaal gezamenlijk de hand op. Daarmee introduceert Pelgrim Blockchange, de cijferlijst van de toekomst, waarmee fraude met cijfers onmogelijk wordt.
Blockchange belooft te zorgen voor de uitwisseling van onderwijsdata, met name de behaalde leerresultaten. Het automatiseren van administratief werk kan tijdwinst opleveren voor leerkrachten en hen een beter zicht geven op de prestaties van leerlingen. Daarbij verzekert Blockchange dat data van leerlingen alleen uit het systeem kan worden gehaald als daar toestemming voor is. Maar hoe gaat dat in zijn werk? Blockchange is het product van de samenwerking tussen twee verschillende technieken: blockchain en open badges.
Een badge bevat elk leermoment. De zeven voor Nederlands valt dan uiteen in je resultaten op spelling, grammatica of leesvaardigheid.
Wat is blockchain?
Blockchain is kort gezegd ‘een verzameling computercode’ waarvan de data geanonimiseerd is. Data wordt omgezet naar een ‘blok’ en wordt vervolgens door het netwerk gecontroleerd en ‘aan de ketting gehangen’: opgeslagen op het netwerk. Wat blockchain onderscheidt van andere dataverzamelingsmethodes is dat blockchain draait op een gedistribueerd netwerk. Dat houdt in dat alle deelnemers het netwerk beheren; valt er één uit dan blijft het netwerk bestaan. Dit in tegenstelling tot traditionele, gecentraliseerde dataverzamelingsmethoden, als bijvoorbeeld het digitale leerlingvolgsysteem Somtoday. Bij een dergelijk systeem laat de scholengemeenschap de leraren cijfers invullen en deze worden opgestuurd en bewaard op het centrale netwerk. Wanneer dit netwerk offline is, hebben leerlingen en leerkrachten geen toegang tot de cijfers.
Wat zijn dan de open badges?
Open badges vertalen data naar een pictogram. Denk bijvoorbeeld aan de sjerp die je als beloning kunt verdienen bij de scouting. Pelgrim legt het uit: “We maken een plaatje en in dat plaatje stoppen we gegevens. Bijvoorbeeld wie de badge heeft uitgereikt en aan wie, aan wat voor criteria er is voldaan, wanneer de badge is uitgegeven en een link naar de site waar precies staat welke organisaties achter de badge zitten.” Per behaalde prestatie reikt een leraar een badge uit aan een leerling. Een badge bevat elk leermoment. De zeven die je haalt voor Nederlands valt dan uiteen in verschillende componenten: bijvoorbeeld dat het goed gaat met spelling en grammatica, maar dat er nog wat te wensen overblijft voor leesvaardigheid.
Fraude wordt onmogelijk gemaakt, omdat van elke badge een digitale vingerafdruk wordt opgeslagen op blockchain.
Erkende certificaten voor leerlingen
Momenteel voert Pelgrim een pilotstudie uit van Blockchange bij de OMO Scholengroep Helmond. In Helmond werkt de OMO samen met Senzer, het werkbedrijf voor de arbeidsmarktregio Helmond-De Peel. Met hen is afgesproken dat de open badges, uitgedeeld via Blockchange, officieel worden erkend als digitale certificaten van vakbekwaamheid. Om dit in heel Nederland in te kunnen zetten, moeten meerdere instanties de open badge als certificaat gaan erkennen. Inmiddels hebben enkele hogescholen hiermee een start gemaakt.
Toch zijn er ook enkele kanttekeningen die je bij Blockchange kunt plaatsen, vooral op het gebied van automatisering. Data moet nu nog handmatig per badge worden ingevoerd. Dan kan het gaan om wie de badge heeft uitgereikt en aan wie, aan wat voor criteria er is voldaan of wanneer de badge is uitgegeven. Tevens reikt de leraar de badges uit via e-mail; als een leerling zijn of haar e-mailadres wijzigt, dan moet deze wijziging ook worden uitgevoerd op Blockchange.
Fraude onmogelijk
De open badges van een gebruiker zijn gelinkt aan de uitgevende instantie en de gebruiker. Fraude wordt onmogelijk gemaakt, omdat van elke badge een digitale vingerafdruk wordt opgeslagen op blockchain. Een vervalste badge heeft deze vingerafdruk niet en kan zo worden ontdekt. Op dit moment kan een leerling op een centraal systeem als Somtoday zijn cijfer nog aanpassen. Bijvoorbeeld wanneer de leraar eventjes wegloopt voor een kopje koffie. Door de digitale vingerafdruk is dat bij Blockchange niet meer mogelijk. Idealiter zijn de badges gekoppeld aan een gepersonaliseerde digitale identiteit, wat deze tussenstap overbodig maakt. Desondanks lijkt Blockchange zeker kans te maken als dataverzamelingsmethode van de toekomst.
Lees verder: https://ictheek.nl/ictrends/blockchange-de-cijferlijst-van-de-toekomst/#utm_source=twitter
Je vindt hieronder diverse artikelen over BlockChange.EU!
Ik ben door Casper Gout en Marieke Hanse geïnterviewd over jongeren en poëzie. Het resultaat van hun werk vond je in tekst en audio hieronder. (inmiddels niet meer beschikbaar)
Onderstaande filmpjes zijn gepubliceerd op de Microsoft Educator Community: http://education.microsoft.com
Bij het item “Wie is er in leven om kwart voor zeven” belde ik met Domien van 3FM om hem te vragen hoe hij aankijkt tegen zijn ontwikkeling in de ochtend (op basis van een podcast die ik vlak ervoor hoorde). Beluister hieronder het fragment.
.
I was invited to write a guest contribution about my project BlockChange on the Dutch website Cryptobutler.nl. You can find my contribution here:
https://www.cryptobutler.nl/onderwijsresultaten-samenbrengen-met-blockchange/
Voor de website Blocker.nl mocht ik een gastbijdrage schrijven over BlockChange. Je leest het artikel hier: Onderwijsresultaten samenbrengen met BlockChange (link niet meer beschikbaar).
Een foto die ik 5 januari plaatste op Instagram is door het Brabants Dagblad gebruikt voor een bericht in de categorie Stadsgezicht: Weg goede voornemens: De paaseieren liggen in het schap.