drie sterren - Wim Pelgrim

Wim Pelgrim » Tag » drie sterren

Zoeken

Sholeh Rezazadeh, De hemel is altijd paars

Door Wim Pelgrim | 22 april 2026 - 06:00 |16 april 2026 Uit mijn boekenkast

Kaft van De hemel is altijd paars: paars-oranje lucht met silhouetten van diverse gevels in roodtinten.

De hemel is altijd paars is bij een deel van mijn leerlingen een steeds populairder wordend boek. Met name het meer filosofisch aangelegde, kunstzinnige of poëtische deel van de groep heeft grote waardering voor het boek. De taal in dit boek is dan ook een van de sterkste punten. De beelden die Rezazadeh neerzet zijn sterk, zoals de bomen die telkens terugkomen, maar omgehakt zijn zodra de relatie met Mees stopt.

Maar het verhaal is in mijn ogen wat dunnetjes. Iedereen is wel eens verliefd, maar voor een heel boek is het niet zo’n spannend uitgangspunt. Het boek bevat mij dan ook te veel monologue interieur, te veel nadenken om het nadenken. Het boek geeft al met al een mooi beeld van iemand die geen contact heeft en ook moeite heeft echt contact te leggen. Maar geen hoogvlieger wat mij betreft.

Beoordeling:

Ghostbusters: Answer the call (regie: Paul Feig)

Door Wim Pelgrim | 13 april 2026 - 06:00 |10 april 2026 Videotheek

Plaats een reactie

Filmposter van Ghostbusters uit 2016: zwarte achterrond waarvoor diverse vrouwen in overals staan met diverse gekleurde laserstralen.

Nadat ik het origineel een paar jaar geleden zag, heb ik nu de remake/bewerking/reboot van Ghostbusters: Answer the call gezien. Zoals het een goede bewerking betaamd, zit de film vol met verwijzingen naar het origineel en leuke cameo’s.

Je ziet wel duidelijk dat de kwaliteit van vormgeving flink vooruit is gegaan in 30 jaar, hoewel de kwaliteit van sommige CGI in deze film wat te wensen overlaat. De vorige film heeft de tand des tijds best goed doorstaan; ik vraag me af of dat voor deze film over 30 jaar ook geldt.

Maar ook, zoals het een goede remake betaamd, is het verhaal slap en weinig origineel. Wanneer je telkens opnieuw ziet dat er series uit de mottenballen worden getrokken, zou je Hollywood toch oproepen: maak eens iets nieuws, iets origineels, iets wat er niet al is!

Beoordeling:

Johannes Kinker, Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw

Door Wim Pelgrim | 5 januari 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Titelblad van Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw: wit blad met titel en zwarte pentekening.

Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw is een zinnebeeldige voorstelling volgens het titelblad. Dat maakt het niet automatisch een complex stuk, want ook Elckerlijk is dat, maar dit stuk zit wel heel complex in elkaar. Wil je dat zelf lezen? Het stuk is opgenomen in de Digitale Bibliotheek der Nederlandse Letteren. De allegorie bevat allerlei lagen en betekenissen die voor ons 200 jaar later soms lastig te achterhalen zijn.

Maar voor iemand met wat kennis van de achttiende– en negentiende-eeuwse geschiedenis en literatuur wel een interessante tekst om eens te bekijken en bestuderen. Deze rede is een gift aan de nieuwe eeuw. Nederland bevond zich op een dieptepunt in zijn geschiedenis en er blijkt toch flink wat hoop voor de komende honderd jaar uit deze tekst. Talig een erg vernuftige tekst, maar zonder de geschiedenis kun je met dit soort teksten helaas weinig meer beginnen.

Beoordeling:

C.J. Kievit, Dik Trom

Door Wim Pelgrim | 29 december 2025 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Vroeger hadden wij een videoband van Dik Trom in huis. Het is voor het eerst dat ik een boek van Kieviet las en met terugwerkende kracht ademt de verfilming de sfeer van het boek goed. In Dik Trom en zijn dorpsgenoten komt een scène voor die ik nog kende en die zelfs op Youtube te zien is.

Ik zou dit boek aan leerlingen niet meer aanraden. Het beschrijft een wereld waar zelfs mijn ouders niet meer in rondliepen, laat staan mijn kinderen. Dan zijn er veel betere opties. Het is best vermakelijk, maar inmiddels wel meer als studieobject of voor nostalgische ouderen, dan voor de lezer van nu.

Beoordeling:

Titanic (regie: James Cameron)

Door Wim Pelgrim | 1 december 2025 - 06:00 |17 april 2026 Videotheek

Plaats een reactie

Jarenlang heb ik Titanic niet gezien. Onlangs wilden Noor en Daan hem zien en ik blijft het toch vooral een slap liefdesverhaal vinden. Op het niveau van het verhaal is het niet veel meer dan een langgerekte foute kerstfilm. Vaak zijn die kerstfilms trouwens al veel te lang, dan is dit echt véél te lang.

Wat wel mooi is, is het meer documentaireachtige gedeelte van de film. Ook hebben de beelden de tand des tijds goed doorstaan. Je kunt nog steeds goed meevoelen hoe de ondergang van dit schip is gegaan. Maar dan kijk ik toch liever een echte documentaire.

Beoordeling:

Franz Kafka, Het proces

Door Wim Pelgrim | 27 oktober 2025 - 06:00 |17 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Op de middelbare school las ik voor Duits Die Verwandlung. Daar was ik toen al enthousiast over, ondanks het weinige wat ik er toen van snapte. Nu, decennia later, lees ik weer Kafka. In Het proces gebeurt bijna net zo weinig als De avonden en soms net zo verwarrend als Alles wat er was. Toch weet Kafka wel te boeien. Dat komt door het magisch-realistische karakter van dit boek.

Uiteindelijk blijft dit boek lastig om door te komen, doordat uiteindelijk nooit duidelijk wordt wat er gebeurt. Ja, ik snap het doel van de schrijver hiermee, maar het voelt toch vooral een beetje als om de pot heen draaien. Daarom ben ik niet superenthousiast.

Beoordeling:

Maral Noshad Sharifi, Citroeninkt

Door Wim Pelgrim | 20 oktober 2025 - 06:00 |17 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Citroeninkt wordt veel gelezen door leerlingen en dat snap ik wel. Het is een prima boek, maar ik vind het niet zo origineel. Het doet nogal denken aan De garnalenpelster van Nilgün Yerli, De weekendmiljonair van Abdelkader Benali of De weg naar het noorden van Naima El Bezaz).

Op zich schrijft Sharifi leuk en toegankelijk en de cultuurbotsing komt op allerlei interessante manieren terug, zoals het benoemen van allerlei Westerse producten. Maar het verhaal blijft ook niet echt hangen. Niet vlak na het lezen en ook wat langer na het lezen niet. Een aardig boek, maar binnen dit genre is er dus beter.

Beoordeling:

Eli Heimans, Willem Roda

Door Wim Pelgrim | 19 juni 2025 - 06:00 |19 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Beoordeling:

Het boek Willem Roda is een typisch jongensboek. Ondanks dat het al bijna 100 jaar oud is, is het nog steeds behoorlijk leesbaar. Uiteraard merk je de leeftijd wel: in het verhaal zie je de koloniale begin twintigste-eeuwse blik op Australië en de bewoners, je merkt de trage start die het boek maakt en ziet in de details veel zaken die voor ons onbekend zijn.

Maar die details maken ook dat je de omgevingen wel voor je ziet, ook al komen ze uit een andere tijd en van een andere plaats. Heimans heeft zich, volgens zijn eigen nawoord, gebaseerd op diverse bronnen om de gegevens over Australië zo kloppend mogelijk te maken en dat merk je. Het beschrijvende maakt het boek ook wel traag, maar als je een boek hebt geschreven dat na 100 jaar nog steeds leesbaar is, dan verdient dat toch wel waardering.

Ik zou het boek niet zo snel meer aan kinderen meegeven, zoals wel vaker geldt voor boeken van deze leeftijd. Maar voor wie geïnteresseerd is in oudere literatuur een prima boek.

Jacques Vriens, Kermiskind

Door Wim Pelgrim | 9 juni 2025 - 06:00 |19 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Kermiskind: een meisje met sierlijke petrol jurk staat voor een opengeslagen circustent met gekleurde lichtjes. Getekend/geschilderd.

Van Jacques Vriens las ik voor Kermiskind al eerder het boek Achtste-groepers huilen niet en ook Ik doe niet meer mee en andere verhalen las ik eerder al. Maar dat zijn niet mijn enige ervaringen met deze schrijver. Mijn dochter heeft voor een project contact gehad met Vriens. Hoewel ik zijn werk over het algemeen positief besprak, was die ervaring minder goed. Vriens stuurde standaardantwoorden op de goed onderzochte vragen van mijn dochter.

Ik moet dus oppassen dat ik bij het bespreken van dit boek deze negatieve ervaring met de auteur niet meeneem in het beoordelen van het boek. Mijn beoordeling van het werk, los van de auteur, is dat het een aardig boek is. Kermiskind is zeker geen 10+-boek wat mij betreft. Als het om homoseksualiteit gaat, is het boek veel te preuts om de leeftijd boven de 10 te zetten. Maar qua taalgebruik is het boek eenvoudiger dan het gemiddelde 10+-boek of misschien vergelijkbaar met de kwalitatief minder goede 10+-boeken.

Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en niet zo heel spannend en dat maakte het niet een boek dat ik alle ouders met jonge lezers thuis zou aanraden. Vooral voor volwassen lezers is het lastig om dit boek te kunnen waarderen. Voor niet zulke sterke lezers en kinderen die homoseksualiteit als lastig of interessant thema zien, is Kermiskind een prima boek, maar niet het beste dat te krijgen is voor kinderen en zeker niet het beste van Jacques Vriens ooit.

Beoordeling:

Kingsman (regie: Matthew Vaughn)

Door Wim Pelgrim | 19 mei 2025 - 06:00 |19 april 2026 Videotheek

Plaats een reactie

Beoordeling:

Kingsman kwam ik toevallig tegen op Netflix en met wat actie, humor en deze cast durfde ik hem wel aan te zetten. De film is me niet tegengevallen, want dat had bij dit genre ook best gekund; het is een aardige en vermakelijke film. Daarbij is het wel van belang dat je met de juiste kijkverwachting aan de film begint: verwacht geen serieuze actiefilm, verwacht ook geen kunstzinnig hoogstandje, verwacht ook geen stevige geweldsfilm, maar ga erin met de verwachting dat je een satire gaat kijken.

Het is wel een wat zwaardere satire dan bijvoorbeeld de films van Austin Powers of Johnny English, maar je hebt er een vermakelijke anderhalf uur aan, waarbij ook de acteurs zichzelf niet al te serieus lijken te nemen: Samuel L. Jackson in een felgekleurd trainingspak of Collin Firth die té Brits doet, het is best grappig allemaal, maar de film is niet briljant.