Over Wim Pelgrim

Vader van Noor en Daan | man van Jessie | docent Nederlands | skillspasport | eIDAS 2.0 | podcast | D66 | 4daagse

Enno Masurel, MKB

Kaft van MKB: een foto van de Markthal in Rotterdam met een lichtblauwe zomerse lucht en verschillende marktkramen ervoor.

Met MKB – de ondernemingen en de ondernemers haal je een leuk en compact boek in huis met de basics rondom dit thema. Echt een boek waar een startende student of startende ondernemer zijn of haar voordeel mee kan doen.

Wel gebruikt Masurel direct het nodige jargon en dat vereist wel wat heen en weer bladeren soms. Ook niet gek overigens voor een universiteitshoogleraar. Een tweede kritiekpunt gaat over het thema duurzaamheid. Hoe belangrijk ook, het voelt als een wat willekeurige thema dat in dit boekje is getrokken, zonder dat het er een wezenlijk onderdeel van uit zou hoeven maken.

Maar met de heldere voorbeeldcasussen en antwoorden daarbij, kun je snel de theorie inzichtelijk en praktisch maken voor jezelf. Al met al een prima boekje voor wie wil kennismaken met dit thema.

Beoordeling: 4 sterren

Knives out (regie: Rian Johnson)

Filmposter van Knives out: een veelkleurig gekleed ensemble staat rond een rode leunstoel waarin een oudere heer zit.

Langzaamaan begin ik te ontdekken dat ik traditionele murder mysteries een leuk genre vindt. Eerder keek ik al met veel plezier naar Murder on the Orient Express en op Netflix keken we naar de serie The Residence. Maar Knives out is een bijzondere nieuw lid van deze familie die ik onlangs leerde kennen.

Aan de ene kant is de situatie op een bepaalde manier traditioneel voor het genre, aan de andere kant lijkt de film ook een ironische kritiek op het genre. De makers plaatsen het verhaal in het huis van een mysteryschrijver en het acteerwerk is net iets té, waardoor je het verhaal niet meer 100% serieus neemt. Je blijft je ervan bewust dat je naar een verhaal zit te kijken.

Mij spreekt dat aan: het verhaal zit prachtig in elkaar en de humor was wel mijn soort humor. En als je dan zo’n sterrencast hebt die het verhaal kan brengen, dan is dit een fantastische film. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel.

Beoordeling: 5 sterren

Jonas Jonasson, De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

Kaft van De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje: witte kaft met in verschillende kleuren letters de titel en een zwart-wittekening van een vallend meisje met een bom

De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje is het tweede boek van Jonas Jonasson dat ik lees. Het staat al heel lang (10 jaar ontdekte ik…) op mijn lijstje om een keer te lezen. Ik was namelijk zeer enthousiast over De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween en de verfilming van dat boek. En dit boek was het wachten waard.

Jonasson schrijft opnieuw een boek dat van bizarre toevalligheden aan elkaar hangt, maar zo goed geconstrueerd dat alles klopt. Hoe krijg je een atoombom die niet bestaat in Zweden? Samen met een meisje dat rioleringsmedewerker is in Zuid-Afrika? En een Chinese toppoliticus? Toch is De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje ook goed te volgen, ondanks alle kronkelpaden waar je langs gevoerd wordt.

Ook de stijl van Jonasson is heel prettig. Het lijkt alsof er een enthousiaste verteller naast je aan tafel zit en het verhaal uit de doeken doet. Maar dan op papier, en dat vind ik razend knap. Veel schrijvers hebben toch de neiging om wat formeler, wat schrijftaliger, wat moeilijker te gaan schrijven. Hij heeft met die stijl een schare fans verzameld die alles van hem lezen en ik wil daar de komende jaren bij gaan horen.

Is er dan helemaal niets mis met dit boek: het lijkt een beetje Jonasson in overdrive. Ik herinner me de 100-jarige man als een boek dat qua plottwists net iets rustiger en logischer waar je als lezer net wat makkelijker accepteerde dat het ook echt zou kunnen. Maar als je de humor in dit boek ziet en het absurdistische accepteert, zul je zeker kunnen genieten van dit mooie boek.

Beoordeling: 5 sterren

Mythes over de arbeidsmarkt, deel 5: AI maakt startersfuncties overbodig

Afbeelding bij mythes over de arbeidsmarkt: mythe 5.

Verdwijnen startersfuncties en de leercurve die medewerkers nodig hebben door de opkomst van AI? Volgens Wim Pelgrim en Laurens Waling is deze hardnekkige zorg begrijpelijk, maar niet terecht. Ze leggen uit waarom.

De snelle opkomst van AI leidt tot een hardnekkige zorg: startersfuncties verdwijnen. Routinetaken worden geautomatiseerd, juniorrollen uitgekleed en het klassieke instappunt onderaan de ladder zou wegvallen. Zonder die eerste functies, zo luidt de redenering, kunnen mensen geen ervaring opdoen en verdwijnt de leercurve die nodig is om vakvolwassen te worden.

Die zorg is begrijpelijk, maar de conclusie is te kort door de bocht.


Serie acht mythes over de arbeidsmarkt

Het gaat toch allemaal prima op de arbeidsmarkt? Nou, niet helemaal, vinden Wim Pelgrim en Laurens Waling. In deze serie ontkrachten zij acht hardnekkige mythes over de arbeidsmarkt. Mythes die logisch klinken bij lage werkloosheid, maar die innovatie juist in de weg staan; de broodnodige innovatie die moet voorkomen dat onze arbeidsmarkt de komende jaren langzaam vastdraait. Elke maand gaan ze in op een van die mythes.

“De kernvraag is niet langer hoeveel mensen we aan het werk hebben, maar hoe talent zich ontwikkelt, beweegt en wordt ingezet in een economie waarin taken, vaardigheden en context voortdurend verschuiven.”


Denkfout 1:  Startersfuncties zijn de enige manier om te leren

Veel startersfuncties bestaan vooral uit routinematig werk dat historisch is gekoppeld aan leren door herhaling. AI neemt juist dit type werk over. Dat betekent niet dat leren verdwijnt, maar dat de vorm ervan verandert. Leren verschuift van herhaling naar toepassing, van meekijken naar meedoen, van tijd maken naar bewust ontwerpen.

Vakmanschap ontstaat niet vanzelf, maar ook niet uitsluitend door “onderaan te beginnen”. Het ontstaat door blootstelling aan echte situaties, feedback, context en oplopende verantwoordelijkheid. Die leerroute hoeft niet per se samen te vallen met één vaste startersfunctie, zolang ze maar bewust wordt ingericht.

Denkfout 2: Als werk verdwijnt, verdwijnt ook de leerroute

Wat verdwijnt, zijn niet leerervaringen, maar specifieke taken. In veel beroepen blijft het kernwerk bestaan, terwijl ondersteunende of voorbereidende taken veranderen. Dat vraagt om herontwerp van instroom: niet minder leren, maar anders leren.

De spanning zit precies hier. Zonder frictie, zonder verantwoordelijkheid en zonder context ontstaat geen professioneel oordeel. Maar frictie hoeft niet automatisch gekoppeld te zijn aan een traditionele juniorrol. Ze kan ook ontstaan in hybride rollen, taakcombinaties, mentorschap, projectmatig werk of gefaseerde instroom waarin mensen steeds meer autonomie krijgen.

Denkfout 3: AI vervangt leren door doen

AI neemt routinetaken over, maar geen professioneel oordeel. Wat verandert, is de manier waarop mensen leren. Instroom moet bewuster worden ontworpen: minder herhaling, meer context, meer verantwoordelijkheid. Technologie kan daarbij ondersteunen door feedback te structureren en leerervaringen zichtbaarder te maken, maar vakmanschap blijft een menselijke ontwikkeling.

Met welke bouwstenen lossen we dat op?

Om deze mythe aan te kunnen pakken zullen bedrijven en organisaties vooral anders moeten gaan kijken naar de inrichting van het werk:

  • als je werk anders organiseert zul je zien dat startersfuncties niet verdwijnen; die volgen namelijk uit taken en niet uit functietitels.
  • ook kun je anders gaan matchen: niet mensen aan een functie, maar kijken naar skills en de gaten daarin, waaraan je gerichte scholing koppelt.
  • richt je scholing in zonder diploma, maar gericht op het erkennen en het vastleggen van iemands groei in een wallet.

Marcel van Driel, 24 uur

Kaft van 24 uur: een silhouet van een rennende figuur vervagd voor een aantal tl-bakken in een blauwige omgeving.

24 uur is spannend bedoeld, maar voor de volwassen of wat ervarener lezer niet echt spannend. Het is een thrillerachtig boek waarin iemand 24 uur uit handen van een tegenstander moet blijven. Het doet me denken aan een film als Hard Target of tv-programma’s als Hunted

Net zoals de jonge jury was mijn dochter enthousiast over dit spannende boek, maar ik zag vooral een berg clichés, cliffhangers die in menig tv-programma of menige film voorbijkomen en heel arm taalgebruik. 

Waarom geef ik dit boek dan toch drie sterren: omdat het voor de doelgroep een prima kennismaking is met dit genre.

Beoordeling: 3 sterren

Skillsgericht wijzen voor beginners

Hand schrijft de woorden learning, knowledge, experience, skills ability, competence, training, growth

Kijken naar skills en niet naar diploma’s, het is in opkomst. Zowel bij bedrijven als in het onderwijs. Mijn boek Skillsgericht werken in het beroepsonderwijs draagt bij aan die verandering in veel hogescholen en ROC’s. Maar wat moeten HR-medewerkers, managers en MKB’ers nu doen? Als het onderwijs verandert, moet je dan als bedrijf ook veranderen? Met die vraag ga ik de komende tijd aan de slag in mijn column. Deze keer: wijzen voor beginners.

Spider-Man: Brand New Day kwam vlak voor de zomervakantie uit. Een gelikte Hollywood-blockbuster, voortgekomen uit een stripreeks. Ik leerde Peter Parker kennen in de jaren ‘90 via de tekenfilmserie. Waarom ik daarmee begin? Omdat een bekende meme uit die serie de manier van werken rondom skillsgericht werken zo goed weergeeft. Naar elkaar wijzen… dat kunnen we al jaren heel goed.

Twee spidermanfiguren wijzen naar elkaar

Want de grote vraag die vaak voorbij komt, is de vraag wie er moet beginnen. Softwaremakers wijzen vaak naar de scholen of bedrijven: “Zij vragen niet naar skillsbased software, naar wallets of naar microcredentials, dus ja… dat gaan we niet bouwen. Er is geen vraag.”

Scholen kijken vaak naar de arbeidsmarkt: “Wij sluiten aan bij de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. We zien nog weinig bedrijven die skillsgericht werken, dus wij gaan er niet ons hele curriculum op aanpassen. Ook vraagt geen enkel bedrijf edubadges, dus waarom zouden wij ze uitreiken?”

MKB’ers wijzen vaak naar beleidsmakers: “Zij verzinnen dit soort dingen, maar ik kan er niets mee. Ik haal mijn personeel vaak binnen via mijn eigen netwerk of via stages vanuit de ROC’s. Wij leiden ze dan zelf wel verder op.”

Beleidsmakers weten ook vaak Europa of juist “de markt” aan te wijzen. “Europa komt via Cedefop of de Commissie met allerlei beleidslijnen waar we hier niet zoveel mee kunnen. We voeren ze uit hoor, maar we gaan niet meer doen dan strikt noodzakelijk. Bovendien komen de beste oplossingen vanuit de markt. Als er vraag is naar een skillsgerichte arbeidsmarkt, komt die er wel.”

We kunnen heel erg naar elkaar wijzen, maar de belangrijkste opdracht ligt bij ons allemaal. Het gaat namelijk om het creëren van een netwerk: iedereen moet over de grenzen van zijn organisatie heen kijken, iedereen moet verbindingen leggen, iedereen moet samenwerken. Een skillsgerichte arbeidsmarkt en skillsgericht onderwijs komen er zomaar, dat vergt een gezamenlijke inspanning!

Koop Skillsgericht werken in het beroepsonderwijs bij Boom Hoger Onderwijs of je online boekhandel. Zou je ook graag een boek Skillsgericht werken in jouw sector of functie hebben? Laat het weten via boek@wimpelgrim.nl!

Jaap Robben, Schemerleven – beste van 2026

Kaft van Schemerleven: een zwarte achtergrond met een fragiele witte, half-transparante bloesem.

Ik heb voor Schemerleven al diverse boeken van Jaap Robben gelezen. Elk boek wordt een beetje beter. Birk was eenzaam, maar meeleven was wat lastig, Zomervacht was mooi, maar ook met een thema dat dieper raakt en dit boek is het beste dat ik in 2026 heb gelezen.

Het mooie is dat de diverse tijd- en verhaalijnen samenkomen op een manier die niet gehaast of kunstmatig overkomt. Bovendien voel je als lezer enorm mee met de hoofdpersonages. Dat is knap want, ik ben zelf geen vrouw uit de jaren ’60 die mijn kind moest afstaan.

En voor mij persoonlijk is de setting in Nijmegen erg leuk: ik herken plaatsen, straten en gebouwen die genoemd worden. Maar het verhaal overstijgt dergelijke triviale zaken. Schemerleven heeft alles: een heel erg mooie stijl, een goed geconstrueerd verhaal, personages en inhoud die aanspreken en een thema waar je nog tijden over kunt nadenken. Een absolute aanrader!

Beoordeling: 5 sterren

Lida Dijkstra, De wonderverteller

Kaft van De Wonderverteller: afbeelding in een druktechniek waarop een kameel met bereider in een woestijnlandschap is afgebeeld.

De wonderverteller is een prachtige jeugdboek. Niet alleen leerzaam, maar ook prachtig vormgegeven! Bovendien heeft Noor een workshop van Djenné Fila over de druktechniek gehad die ze hier gebruikt, dus dat maakt het extra bijzonder.

Het boek bevat een Thea-Beckmanachtig verhaal met een jonge sterke vrouwelijke hoofdpersoon in de zijlijn van de geschiedenis. Via haar ogen ontmoeten we Marco Polo die zijn hele levensverhaal op een begrijpelijke wijze uit de doeken doet. Daarmee wordt niet alleen een spannende geschiedenis verteld, maar deze is volgestopt met feitjes. Zo leren we meerdere exotische dieren kennen en aan het einde van het boek vinden we van deze feitjes ook nog een handig overzicht.

En dan de afbeeldingen: wonderschoon! Kijk maar naar die kaft. Dit boek wil je alleen al daarom in je kast hebben staan.

Beoordeling: 5 sterren