The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson)

Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.
Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.

The wonderful story of Henry Sugar is een bijzondere verfilming van een verhaal van Roald Dahl. Hij past in de lijn van Esio Trot, maar is nog wat vervreemdender. Dit verhaal is namelijk verfilmd door de decors om de personages heen te verschuiven en de acteurs spreken ook regelmatig rechtstreeks in de camera.

Dat levert een film op die de ene kijker zeer zal aanspreken en de ander totaal niet kan boeien. Maar mij raakt hij wel, zoals ook The Grand Budapest Hotel mij aanspreekt. Bovendien is het ontzettend goed uitgevoerd; het is superstrak en lijkt in één beweging opgenomen.

Wat betreft het verhaal van Dahl is het net zo bijzonder als veel andere zaken die ik van hem zag en las. Ga hem zien op Netflix!

Beoordeling: 5 sterren

Wessel Peeters, Michiel Lucassen en Linda Litjens, Curriculumontwerp in een notendop

Kaft van Curriculumontwerp in een notendop: drie stripachtige poppetjes in een kantooromgeving werken aan een gezamenlijk ontwerp dat aan de muur hangt.
Kaft van Curriculumontwerp in een notendop: drie stripachtige poppetjes in een kantooromgeving werken aan een gezamenlijk ontwerp dat aan de muur hangt.

Curriculumontwerp in een notendop is een heel praktisch, gebruiksvriendelijke en overzichtelijk boek. Dit zijn boeken waar je als docent ook blij van wordt, in tegenstelling tot sommige andere, omdat je er direct in de praktijk mee aan de slag kan. Naast de theoretische uitleg zitten diverse ‘sleutels’ met setjes vragen die je met je collega’s kunt bespreken.

Voor de vernieuwing van het programma Nederlands in de bovenbouw gaan we dit boek zeker inzetten. We hebben met elkaar in korte tijd een hoop vragen te beantwoorden. Met deze gids in de hand zorgen we dat we niets vergeten. Een boek dus dat veel docenten in deze fase van de landelijke curriculumontwikkelingen goed kunnen gebruiken.

Hoewel het geen boek is dat je van kaft tot kaft leest, zit de waarde daar ook niet in. Net als de website Vernieuwenderwijs waar het boek ontstond, komt er veel waardevols samen waar je in kunt grasduinen. En het mooiste: je kunt het boek meteen actief gebruiken!

Beoordeling: 5 sterren

Yvonne Keuls, Het verrotte leven van Floortje Bloem

Kaft van Het verrotte leven van Floortje Bloem: roze satijnen stof op de achtergrond met een kader ervoor met titel en auteur.
Kaft van Het verrotte leven van Floortje Bloem: roze satijnen stof op de achtergrond met een kader ervoor met titel en auteur.

Het verrotte leven van Floortje Bloem kende ik al als titel uit mijn eigen jeugd op de middelbare school. En nu, bijna dertig jaar later, kwam ik eraan toe het boek te lezen. Terwijl ik doorgaans geen probleemboekenverslinder, vind ik dit boek erg mooi. Het verhaal is zo ongeloofwaardig dat het bijna niet verzonnen kan zijn. Bovendien is het nog steeds actueel: jongeren komen nog steeds in allerlei problemen terecht.

Toch geeft het boek vooral ook een ongelooflijk spannend en prachtig tijdsbeeld. Je ziet de jaren ’70 en ’80 voorbij komen, zoals je dat ook bij Isik ziet gebeuren. Je leeft compleet mee en bent dan ook compleet van de kaart als je bij het uitzichtloze einde van de roman uitkomt. Met het wisselende perspectief is mij volledig duidelijk waarom dit boek een klassieker is, al lezen nog weinig leerlingen het boek.

Beoordeling: 5 sterren

Interstellar (regie: Christopher Nolan)

Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.
Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.

Ik had al vaak goede verhalen gehoord over Interstellar en ook de muziek had ik al meerdere keren gehoord in verschillende versies. De film zelf is mooi, maar wel wat lang.

Ondanks die lengte, die ergens ook wel bijdraagt aan het kunnen meevoelen met de astronauten, ben ik erg enthousiast over deze Nolan-film. Het verhaal is origineel en interessant. Door de manier van filmen leef je ook gelijk mee en er blijft ook voldoende om te willen weten. Uiteindelijk grijpt het verhaal mooi in elkaar, dus dit is zo’n film die je wel echt moet afkijken.

Ten slotte is de vormgeving prachtig. De details… ik heb er geen woorden voor. Kijk die film

Beoordeling: 5 sterren

Spijt! (regie: Dave Schram)

Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.
Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.

Spijt! was een filmtip van mijn dochter Noor. Wat een goede tip, wat een prachtige film. Jaren geleden las ik het boek van Carry Slee al en boekverfilmingen vallen nogal eens tegen. Zeker Nederlandse boekverfilmingen zijn vaak minder goed dan het origineel. Maar deze dus niet.

Deze film is zelfs nog mooier dan het boek en dat komt niet alleen omdat ik het boek zo slecht vond. De voorspelbaarheid van het boek en weinige karakterontwikkeling van veel personages is in het boek behoorlijk storend. In de film lukt het beter round characters neer te zetten en de ontwikkelingen minder voorspelbaar. Door enkele ingrepen, zit het verhaal ook hechter in elkaar en blijven er wat verrassingen over aan het einde van de film.

Maar het belangrijkst is dat het de makers is gelukt je echt te laten meeleven met de verschillende personages. Het ontstaan van pestsituaties in een klas is goed in beeld gebracht en de complexe dynamiek waar kinderen in terecht komen wordt goed zichtbaar. Als dan uiteindelijk het hele gezin huilend op de bank zit, heb je iets goeds gedaan. Zelf zien? Zeker doen. Hij is via NPO Start te kijken.

5 sterren

Menno Wigman, Verzamelde gedichten

Kaft van Verzamelde gedichten van Menno Wigman: foto van Wigman zittend aan een houten bureau met zwart beeldscherm en zwarte kat, kijkend naar een boek.
Kaft van Verzamelde gedichten van Menno Wigman: foto van Wigman op de rug gezien zittend aan een houten bureau met zwart beeldscherm en zwarte kat, kijkend naar een foto.

Ik ben altijd al fan geweest van Menno Wigman, al sinds ik hem bij Onbederf’lijk Vers zag. En volgende maand keert het festival ook nog eens terug in Nijmegen. Na zijn veel te vroege dood, is zijn werk verzameld en dat boek heb ik een tijd op mijn nachtkastje liggen.

Zoals vaker met verzameld werk, is het veel, al heeft Wigman een vrij overzichtelijk oeuvre. Laat het dus een tijd liggen en pak het elke dag op om even in te bladeren. Hij heeft zoveel mooie, rake gedichten in zulke mooie en toch eenvoudige taal, dat je kunt blijven lezen. Vooral wanneer hij menselijk verdriet beschrijft, vind ik zijn toon altijd prachtig; de gedichten voor eenzame begrafenissen zijn geweldig.

Beoordeling: 5 sterren

Bibi Dumon Tak, Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim

Portretfoto van Bibi Dumon Tak.
Portretfoto van Bibi Dumon Tak.

De Albert Verweylezing van Bibi Dumon Tak heb ik een paar jaar geleden in de Grote Vriendelijke Podcast al gehoord, maar ik wilde hem ook graag op papier hebben. Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim heeft al een briljante titel, maar is inhoudelijk ook een heel goed verhaal.

De belangrijkste boodschap van Tak is “Ga onveilig lezen”. Iedereen kent de methode Veilig leren lezen waar al bijna 50 jaar veel basisscholen mee werken. Het hele AVI-lezen, leesniveaus, klaar zijn voor het volgende stapje maakt lezen er niet leuker op. Tak richt zich op de inhoud, stijl en kwaliteit. Verdwalen in verhalen en ga op avontuur. Het is mij uit het hart gegrepen.

Het grappige is dat je in de laatste vier jaar wel een verandering ziet in deze richting, het onderwijsveld lijkt te bewegen in de richting die Tak wenst. Dat lijkt mij goed nieuws! Maar lees dit boek of luister de lezing en geniet.

Beoordeling: 5 sterren

Ludwig Volbeda, Oever

Kaft van het boek Oever: een tekening van een grijze kever met bruine, groene en rode patronen op het rugschild.
Kaft van het boek Oever: een tekening van een grijze kever met bruine, groene en rode patronen op het rugschild.

Oever van Ludwig Volbeda kende ik al als tekenaar van onder andere Hele verhalen voor een halve soldaat. Dit is zijn eerste eigen roman en wat mooi. Het verhaal is heel beeldend schreven, het is bijna verhalende poëzie, zo mooi zijn de zinnen.

Het verhaal op zichzelf lijkt heel klein: “Jip heeft een opdracht van school voor de meivakantie: teken een zelfportret. Dat zou simpel moeten zijn voor iemand die zo goed kan tekenen. Toch blijven Jips gedachten maar afdwalen.” Maar Volbeda laat zien waar een klein verhaal toch heel groot in kan zijn en dat is de worsteling met de liefde waar elk mens mee te maken krijgt.

Soms zoek ik hier naar woorden om uit te drukken wat ik van een boek vind, maar bij Oever ben ik lui; ik citeer graag het juryrapport van de Woutertje Pieterseprijs. “Volbeda schrijft zoals hij ook tekent: zorgvuldig en gedetailleerd, met oog voor het allerkleinste en schijnbaar onbeduidende – maar met veel ruimte voor interpretatie van de lezer. Het resultaat is een overrompelende en liefdevolle ode aan ‘worden wie je bent’, die alle zintuigen raakt.”

Beoordeling: 5 sterren

Ismail Kadare, Kroniek in steen

Kaft van Kroniek in steen, grijze kaft met twee horizontale en twee verticale zwarte stippellijnen. In het kader dat zo ontstaat de titel en auteur.
Kaft van Kroniek in steen, grijze kaft met twee horizontale en twee verticale zwarte stippellijnen. In het kader dat zo ontstaat de titel en auteur.

Kroniek in steen is een mooi boek dat qua thematiek doet denken aan Mijn kleine oorlog van Louis Paul Boon. De oorlog wordt beschreven door de ogen van de inwoners van een klein dorp. Het grote oorlogsverhaal krijgt op deze manier een gezicht. Het verhaal is rijk en heeft de nodige culturele en zelfs magische componenten. Maar de blik van het kind in dit verhaal is bovendien een waardevolle aanvulling.

Dit boek spiegelt op een bepaalde manier Soldaat van Oranje: in plaats van het grote heldenverhaal wordt hier gefocust op de reactie van de gewone dorpsbewoner. Angst, overleven en gewenning staan hier centraal. Wat een mooi boek dat fijn leest. Een van de beste Perpetua’s uit mijn kast.

Beoordeling: 5 sterren

Toon Tellegen, Als we samen

Kaft van het boek Als we samen van Toon Tellegen: witte kaft met een tekening van een grote groene gebladerde boom met ernaast een olifant en een vogel.
Kaft van het boek Als we samen van Toon Tellegen: witte kaft met een tekening van een grote groene gebladerde boom met ernaast een olifant en een vlinder.

Ik blijf fan van Toon Tellegen en gelukkig komen er ook regelmatig bundels van hem uit en ik heb nog lang niet alles gelezen. Ook Als we samen bevat veel mooie en leuke verhalen met herkenbare personages uit de rest van zijn werk. De opzet en filosofische uitgangspunt van deze bundel sprak me meer aan dan die van sommige anderen. Het zijn losse scènes, nog meer dan in vorig werk.

Maar wat altijd blijft bij het lezen van deze dierenverhalen is de warmte die ze uitstralen. Je voelt gelijk mee met het ‘menselijk’ falen, de ‘menselijke’ pijn en het ‘menselijk’ verdriet dat al deze dieren hebben. Doe mij er in de toekomst nog maar een paar.

Beoordeling: 5 sterren