Wim Pelgrim » Tag » vijf sterren

Tag archieven: vijf sterren

Pim Lammers, Ik denk dat ik ontvoerd ben

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Ik denk dat ik ontvoerd ben: tekening in blauw en roze: een jongen leest in een stoel een boek en daaruit komt een zee met allerlei zeedieren.

Ik denk dat ik ontvoerd ben hoorde ik de De grote vriendelijke podcast voorbij komen, waar ik ook andere leerde kennen. Bovendien was ik na alle nieuws over Pim Lammers benieuwd geworden naar zijn werk.

Met deze bundel gedichten stelt Lammers niet teleur. Hij doet me denken aan de bundel Stappe stappe step met tekeningen van The Tjong King die ik vroeger thuis had. Lammers ziet de wereld zoals Michael McIntyre die als standup comedian ziet: het kleine, het alledaagse, maar daarin dan het bijzondere, het mooie, het andere dat wij niet zien.

Qua stijl deed Lammers me direct denken aan een gedicht als Marc groet ’s morgens de dingen van Paul van Ostaijen. De gedichten zijn groots in hun eenvoud, prachtig geschreven en raken. Bovendien schuren ze de lastige thema’s niet. Een aanrader!

Beoordeling: 5 sterren

Belcampo, Nieuwe verhalen van Belcampo

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Nieuwe verhalen van Belcampo: groene kaft met een kadertje waarin de titel staat.

Ik ben en blijf fan van Belcampo en het magisch-realisme. Zo ben ik dat ook van deze erg oude bundel met Nieuwe verhalen van Belcampo. Het zijn stuk voor stuk bijzondere verhalen. Het verhaaltempo is rustig, maar Belcampo weet wel elke keer een situatie de creëren die verrast.

Zo is het verhaal van de man die met zijn Indische vrouw vol tatoeages bij een notaris komt, die het testament van de man blijkt te zijn, eentje die bijblijft. Hoe kom je erop?

Verder speelt Rijssen een belangrijke rol in enkele verhalen, maar omgekeerd eert dit Twentse dorp de schrijver met een venster in de regiocanon. De natuurbeschrijvingen zijn eveneens een opvallend terugkerend element. Wat mij betreft zou iedereen deze verhalen moeten lezen!

Beoordeling: 5 sterren

Maren Stoffels, Nog 27 dagen leven

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Nog 27 dagen leven: petroblauw en zwart kader met in wit en grijstinten bladerranken; in het midden een raam waar een stadsgezicht te zien is in lichtere tinten.

Het boek Nog 27 dagen leven is een mooie, emotioneel en spannend boek. Het is alles wat je zoekt in een probleemboek, meeleefboek voor jongeren. Het is het eerste boek dat ik lees van Maren Stoffels. Haar vorige werk sprak me minder aan, alleen al door de titels: Piercings & Parels en Cocktails & Ketchup zijn niet titels waar ik direct warm van werd.

Maar Stoffels kan schrijven, dat is helder. Ze pakt hier een hele kwetsbaar en persoonlijk thema van een jong iemand die dood zal gaan. De titel geeft het al behoorlijk weg, maar de reis die je met de personages meemaakt wordt heel mooi beschreven. Uiteindelijk huil je net zo hard als de personages, wanneer Lissa sterft.

Maar het is niet alleen de emotie die raakt, want boeken met stervende mensen kennen we en ze zijn niet allemaal briljant. Het avontuur hier is ook goed, de stijl leest prettig en de vormgeving van het hele boek is prachtig. Wat een goed boek!

Beoordeling: 5 sterren

The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.

The wonderful story of Henry Sugar is een bijzondere verfilming van een verhaal van Roald Dahl. Hij past in de lijn van Esio Trot, maar is nog wat vervreemdender. Dit verhaal is namelijk verfilmd door de decors om de personages heen te verschuiven en de acteurs spreken ook regelmatig rechtstreeks in de camera.

Dat levert een film op die de ene kijker zeer zal aanspreken en de ander totaal niet kan boeien. Maar mij raakt hij wel, zoals ook The Grand Budapest Hotel mij aanspreekt. Bovendien is het ontzettend goed uitgevoerd; het is superstrak en lijkt in één beweging opgenomen.

Wat betreft het verhaal van Dahl is het net zo bijzonder als veel andere zaken die ik van hem zag en las. Ga hem zien op Netflix!

Beoordeling: 5 sterren

Wessel Peeters, Michiel Lucassen en Linda Litjens, Curriculumontwerp in een notendop

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Curriculumontwerp in een notendop: drie stripachtige poppetjes in een kantooromgeving werken aan een gezamenlijk ontwerp dat aan de muur hangt.

Curriculumontwerp in een notendop is een heel praktisch, gebruiksvriendelijke en overzichtelijk boek. Dit zijn boeken waar je als docent ook blij van wordt, in tegenstelling tot sommige andere, omdat je er direct in de praktijk mee aan de slag kan. Naast de theoretische uitleg zitten diverse ‘sleutels’ met setjes vragen die je met je collega’s kunt bespreken.

Voor de vernieuwing van het programma Nederlands in de bovenbouw gaan we dit boek zeker inzetten. We hebben met elkaar in korte tijd een hoop vragen te beantwoorden. Met deze gids in de hand zorgen we dat we niets vergeten. Een boek dus dat veel docenten in deze fase van de landelijke curriculumontwikkelingen goed kunnen gebruiken.

Hoewel het geen boek is dat je van kaft tot kaft leest, zit de waarde daar ook niet in. Net als de website Vernieuwenderwijs waar het boek ontstond, komt er veel waardevols samen waar je in kunt grasduinen. En het mooiste: je kunt het boek meteen actief gebruiken!

Beoordeling: 5 sterren

Yvonne Keuls, Het verrotte leven van Floortje Bloem

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Het verrotte leven van Floortje Bloem: roze satijnen stof op de achtergrond met een kader ervoor met titel en auteur.

Het verrotte leven van Floortje Bloem kende ik al als titel uit mijn eigen jeugd op de middelbare school. En nu, bijna dertig jaar later, kwam ik eraan toe het boek te lezen. Terwijl ik doorgaans geen probleemboekenverslinder, vind ik dit boek erg mooi. Het verhaal is zo ongeloofwaardig dat het bijna niet verzonnen kan zijn. Bovendien is het nog steeds actueel: jongeren komen nog steeds in allerlei problemen terecht.

Toch geeft het boek vooral ook een ongelooflijk spannend en prachtig tijdsbeeld. Je ziet de jaren ’70 en ’80 voorbij komen, zoals je dat ook bij Isik ziet gebeuren. Je leeft compleet mee en bent dan ook compleet van de kaart als je bij het uitzichtloze einde van de roman uitkomt. Met het wisselende perspectief is mij volledig duidelijk waarom dit boek een klassieker is, al lezen nog weinig leerlingen het boek.

Beoordeling: 5 sterren

Interstellar (regie: Christopher Nolan)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.

Ik had al vaak goede verhalen gehoord over Interstellar en ook de muziek had ik al meerdere keren gehoord in verschillende versies. De film zelf is mooi, maar wel wat lang.

Ondanks die lengte, die ergens ook wel bijdraagt aan het kunnen meevoelen met de astronauten, ben ik erg enthousiast over deze Nolan-film. Het verhaal is origineel en interessant. Door de manier van filmen leef je ook gelijk mee en er blijft ook voldoende om te willen weten. Uiteindelijk grijpt het verhaal mooi in elkaar, dus dit is zo’n film die je wel echt moet afkijken.

Ten slotte is de vormgeving prachtig. De details… ik heb er geen woorden voor. Kijk die film

Beoordeling: 5 sterren

Spijt! (regie: Dave Schram)

Door | | ,
Plaats een reactie
Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.

Spijt! was een filmtip van mijn dochter Noor. Wat een goede tip, wat een prachtige film. Jaren geleden las ik het boek van Carry Slee al en boekverfilmingen vallen nogal eens tegen. Zeker Nederlandse boekverfilmingen zijn vaak minder goed dan het origineel. Maar deze dus niet.

Deze film is zelfs nog mooier dan het boek en dat komt niet alleen omdat ik het boek zo slecht vond. De voorspelbaarheid van het boek en weinige karakterontwikkeling van veel personages is in het boek behoorlijk storend. In de film lukt het beter round characters neer te zetten en de ontwikkelingen minder voorspelbaar. Door enkele ingrepen, zit het verhaal ook hechter in elkaar en blijven er wat verrassingen over aan het einde van de film.

Maar het belangrijkst is dat het de makers is gelukt je echt te laten meeleven met de verschillende personages. Het ontstaan van pestsituaties in een klas is goed in beeld gebracht en de complexe dynamiek waar kinderen in terecht komen wordt goed zichtbaar. Als dan uiteindelijk het hele gezin huilend op de bank zit, heb je iets goeds gedaan. Zelf zien? Zeker doen. Hij is via NPO Start te kijken.

5 sterren

Menno Wigman, Verzamelde gedichten

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Verzamelde gedichten van Menno Wigman: foto van Wigman op de rug gezien zittend aan een houten bureau met zwart beeldscherm en zwarte kat, kijkend naar een foto.

Ik ben altijd al fan geweest van Menno Wigman, al sinds ik hem bij Onbederf’lijk Vers zag. En volgende maand keert het festival ook nog eens terug in Nijmegen. Na zijn veel te vroege dood, is zijn werk verzameld en dat boek heb ik een tijd op mijn nachtkastje liggen.

Zoals vaker met verzameld werk, is het veel, al heeft Wigman een vrij overzichtelijk oeuvre. Laat het dus een tijd liggen en pak het elke dag op om even in te bladeren. Hij heeft zoveel mooie, rake gedichten in zulke mooie en toch eenvoudige taal, dat je kunt blijven lezen. Vooral wanneer hij menselijk verdriet beschrijft, vind ik zijn toon altijd prachtig; de gedichten voor eenzame begrafenissen zijn geweldig.

Beoordeling: 5 sterren

Bibi Dumon Tak, Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim

Door | |
Plaats een reactie
Portretfoto van Bibi Dumon Tak.

De Albert Verweylezing van Bibi Dumon Tak heb ik een paar jaar geleden in de Grote Vriendelijke Podcast al gehoord, maar ik wilde hem ook graag op papier hebben. Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim heeft al een briljante titel, maar is inhoudelijk ook een heel goed verhaal.

De belangrijkste boodschap van Tak is “Ga onveilig lezen”. Iedereen kent de methode Veilig leren lezen waar al bijna 50 jaar veel basisscholen mee werken. Het hele AVI-lezen, leesniveaus, klaar zijn voor het volgende stapje maakt lezen er niet leuker op. Tak richt zich op de inhoud, stijl en kwaliteit. Verdwalen in verhalen en ga op avontuur. Het is mij uit het hart gegrepen.

Het grappige is dat je in de laatste vier jaar wel een verandering ziet in deze richting, het onderwijsveld lijkt te bewegen in de richting die Tak wenst. Dat lijkt mij goed nieuws! Maar lees dit boek of luister de lezing en geniet.

Beoordeling: 5 sterren