Wim Pelgrim » Tag » dichtbundel

Tag archieven: dichtbundel

Johannes Kinker, Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw

Door | |
Plaats een reactie
Titelblad van Eeuwfeest bij de aanvang van de negentiende eeuw: wit blad met titel en zwarte pentekening.
Titelblad van Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw: wit blad met titel en zwarte pentekening.

Eeuwfeest bij den aanvang der negentiende eeuw is een zinnebeeldige voorstelling volgens het titelblad. Dat maakt het niet automatisch een complex stuk, want ook Elckerlijk is dat, maar dit stuk zit wel heel complex in elkaar. Wil je dat zelf lezen? Het stuk is opgenomen in de Digitale Bibliotheek der Nederlandse Letteren. De allegorie bevat allerlei lagen en betekenissen die voor ons 200 jaar later soms lastig te achterhalen zijn.

Maar voor iemand met wat kennis van de achttiende– en negentiende-eeuwse geschiedenis en literatuur wel een interessante tekst om eens te bekijken en bestuderen. Deze rede is een gift aan de nieuwe eeuw. Nederland bevond zich op een dieptepunt in zijn geschiedenis en er blijkt toch flink wat hoop voor de komende honderd jaar uit deze tekst. Talig een erg vernuftige tekst, maar zonder de geschiedenis kun je met dit soort teksten helaas weinig meer beginnen.

Beoordeling: 3 sterren

Menno Wigman, Verzamelde gedichten

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Verzamelde gedichten van Menno Wigman: foto van Wigman zittend aan een houten bureau met zwart beeldscherm en zwarte kat, kijkend naar een boek.
Kaft van Verzamelde gedichten van Menno Wigman: foto van Wigman op de rug gezien zittend aan een houten bureau met zwart beeldscherm en zwarte kat, kijkend naar een foto.

Ik ben altijd al fan geweest van Menno Wigman, al sinds ik hem bij Onbederf’lijk Vers zag. En volgende maand keert het festival ook nog eens terug in Nijmegen. Na zijn veel te vroege dood, is zijn werk verzameld en dat boek heb ik een tijd op mijn nachtkastje liggen.

Zoals vaker met verzameld werk, is het veel, al heeft Wigman een vrij overzichtelijk oeuvre. Laat het dus een tijd liggen en pak het elke dag op om even in te bladeren. Hij heeft zoveel mooie, rake gedichten in zulke mooie en toch eenvoudige taal, dat je kunt blijven lezen. Vooral wanneer hij menselijk verdriet beschrijft, vind ik zijn toon altijd prachtig; de gedichten voor eenzame begrafenissen zijn geweldig.

Beoordeling: 5 sterren

Jaap Robben, De nacht krekelt

Door | |
Plaats een reactie
De kaft van De nacht krekelt van Jaap Robben, een grasveld met witte bloemetjes van bovenaf gefotografeerd, met daaroverheen de titel in witte letters.
De kaft van De nacht krekelt van Jaap Robben, een grasveld met witte bloemetjes van bovenaf gefotografeerd, met daaroverheen de titel in witte letters.

Beoordeling: 3 sterren

De nacht krekelt van Jaap Robben kreeg mijn hele klas cadeau als prijs voor het winnen van de interviewwedstrijd op het Dr. Knippenbergcollege. Tijdens de leesuren is er door veel leerlingen in gelezen. Ikzelf las de eerste bundel van deze schrijver ook hij is leuk en erg afwisselend. Ook aan de vormgeving is veel aandacht besteed en dat maakt het een bundel om een paar keer in te kijken en door te bladeren. Het valt ook op dat Robben in zijn poëzie kleine dingen heel groot weet te maken, waardoor je er eens goed naar kunt kijken. Toch raakt de poëzie de lezer niet echt en daardoor blijven de gedichten je niet echt bij.

Charlotte van den Broeck, Plakboel

Door | | ,
Plaats een reactie
Kaft van het boek Plakboel: witte achtergrond met roze letters, geen afbeeldingen.
Kaft van het boek Plakboel: witte achtergrond met roze letters, geen afbeeldingen.

Beoordeling: 1 ster

Het geschenk van de poëzieweek van dit jaar, Plakboel, is wat mij betreft zonde van het papier. Het is een onsamenhangend, weinig poëtisch gedicht. Als dit is waarmee je het publiek warm wilt maken voor het kopen, lezen en waarderen van poëzie, dan gaat dat hiermee zeker niet lukken. Zelfs voor een docent die dagelijks poëzie voorleest in de klas, is het niks, dus laat staan voor de boekenkoper die niet bedacht is hiermee te worden verrast.

Edward van de Vendel, Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt met een getekend Nijlpaard met een vriendelijke blik op een blauwe achtergrond.
Kaft van Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt met een getekend Nijlpaard met een vriendelijke blik op een blauwe achtergrond.

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt meerdere keren cadeau gedaan en nu heb ik het zelf cadeau gekregen. En wat is het toch mooie poëzie die Van de Vendel schrijft. En de prachtige tekeningen van Martijn van der Linden in allerlei tekenstijlen vullen de gedichten op een hele mooie manier aan. In alle opzichten een prachtig boek om keer op keer uit de kast te halen en zeker 5 sterren waard!

Sappho, Gedichten

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van het boek Gedichten van Sappho. Eenvoudige turquoise kaft met enkele zwarte lijntjes, titel in zwart en auteur in wit.
Kaft van het boek Gedichten van Sappho. Eenvoudige turquoise kaft met enkele zwarte lijntjes, titel in zwart en auteur in wit.

Beoordeling: 2 sterren

Pas als je naar het originele materiaal gaat kijken, ontdek je wat het echt is. Dat heb ik bij Sappho onlangs gedaan en zo ontdekte ik, dat er van haar gedichten vooral fragmenten over zijn. Nooit geweten!

In die fragmenten zie je dat ze een eigen sterke stijl heeft, maar echt volgen kun je de inhoud helaas niet meer. De mythe is groter dan wat er nog over is. Historisch interessanter dan als literair object.

Sybren Polet, Persoon/Onpersoon

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van de verzamelbundel Persoon/Onpersoon van Sybren Polet.
Kaft van de verzamelbundel Persoon/Onpersoon van Sybren Polet.

Beoordeling:1 ster

Soms is poëzie geen fijne poëzie. Het past niet bij je, het is niet jouw stijl of je kunt er weinig mee. Dat heb ik sowieso al bij een deel van de Vijftigers, zoals een Gerrit Kouwenaar en soms bij het werk van Lucebert. Terwijl ik Vinkenoog en Campert wel kan waarderen. Persoon/Onpersoon van Polet bevindt zich onderaan mijn lijstje met favoriete Vijftigers. Het is te experimenteel, ik kan er te weinig mee en de dwarsdoorsnede van zijn werk die ik met Persoon/Onpersoon heb gekregen is voor mij voldoende geweest om hem verder links te laten liggen.

Stijn de Paepe, De mooiste dagverzen

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van de dichtbundel De mooiste Dagverzen van Stijn de Paepe met een foto van De Paepe zittend in een klaslokaal.
Kaft van de dichtbundel De mooiste Dagverzen van Stijn de Paepe met een foto van De Paepe zittend in een klaslokaal.

Beoordeling: 4 sterren

Ik was al jaren fan van Stijn de Paepe op Twitter. En wat zonde dat deze taalvirtuoos, moderne rederijker en scherpe dichter zo jong dood moest gaan. Ik ben ook fan van deze bundel met De mooiste dagverzen, maar ik ben wel bang dat hij snel in vergetelheid zal raken. Zijn poëzie is zo vastgeklonken aan het nieuws van de dag, dat over 10 jaar niemand meer precies snapt waar het over ging.

Guido Gezelle, Bloemlezing uit Guido Gezelles gedichten

Door | |
Plaats een reactie
Originele kaft van de Bloemlezing uit Guido Gezelles gedichten. Een wijnrode kaft met daarop een zwarte lijntekening met bloemen en de titel.
Originele kaft van de Bloemlezing uit Guido Gezelles gedichten. Een wijnrode kaft met daarop een zwarte lijntekening met bloemen en de titel.

Beoordeling: 2 sterren

Hoewel ik een groot fan ben van de negentiende eeuw en al veel poëzie uit die tijd heb gelezen, vind ik de gedichten van Guido Gezelle niet te pruimen helaas. En dat ligt niet aan het feit dat hij domineedichter (priesterdichter) is, daarvan heb ik er meer wel kunnen waarderen. Zijn poëzie is mij echter te Vlaams, wat het lezen bemoeilijkt. En daarnaast is het de ultieme biedermeierpoëzie: moralistisch, gericht op eenvoudige en idyllisch-sentimentele met in elk gedicht god, vaderland en gezin als thema’s. Het was een goede dichter, dat is in de gedichten nog te zien, maar geen fijne dichter voor mij.