Wim Pelgrim » Tag » jeugdboek

Tag archieven: jeugdboek

Annejan Mieras, Het kleine heelal

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Het kleine heelal: in paarstinten getekend bos met een getimmerde hut, twee witte sterren en vooraan een hek met een bordje verboden toegang.
Kaft van Het kleine heelal: in paarstinten getekend bos met een getimmerde hut, twee witte sterren en vooraan een hek met een bordje verboden toegang.

Het kleine heelal scoort heel hoog op allerlei lijstjes en in recensies wordt ook enthousiast gesproken over dit boek van Annejan Mieras. Zelf vond ik hem behoorlijk tegenvallen. Dat heeft met een aantal zaken te maken. In elk geval niet met de thema’s die besproken worden: die zijn mooi en heel waardevol voor zowel voor kinderen én volwassenen.

Het probleem zit hem aan de ene kant in de lange aanloop die het verhaal nodig heeft. Voordat ik een beetje in het boek zat, was ik al over de helft. Aan de andere kant vond ik ook het taalgebruik niet heel soepel. Het is niet mijn manier van formuleren, maar waar hem dat in zit kan ik niet zo goed benoemen. Af en toe was er wel een mooie zin, dat moet ik toegeven. En bij het schrijven van deze recensie, een paar weken na het lezen, merk ik dat er ook weinig is blijven hangen van het verhaal.

Beoordeling: 2 sterren

C.J. Kievit, Dik Trom

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Dik Trom en zijn dorpsgenoten: gele achtergrond waarop een ouderwets schoolbankje te zien is waarbij een dik jongetje een ander jongetje slaat met een boek.
Kaft van Dik Trom en zijn dorpsgenoten: gele achtergrond waarop een ouderwets schoolbankje te zien is waarbij een dik jongetje een ander jongetje slaat met een boek.

Vroeger hadden wij een videoband van Dik Trom in huis. Het is voor het eerst dat ik een boek van Kieviet las en met terugwerkende kracht ademt de verfilming de sfeer van het boek goed. In Dik Trom en zijn dorpsgenoten komt een scène voor die ik nog kende en die zelfs op Youtube te zien is.

Ik zou dit boek aan leerlingen niet meer aanraden. Het beschrijft een wereld waar zelfs mijn ouders niet meer in rondliepen, laat staan mijn kinderen. Dan zijn er veel betere opties. Het is best vermakelijk, maar inmiddels wel meer als studieobject of voor nostalgische ouderen, dan voor de lezer van nu.

Beoordeling: 3 sterren

Paul van Loon, Danse Macabre

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Danse Macabre: in blauw-, grijs- en bruintinten met gouden accenten zien we een uigebrande kapel in een mistig bos.
Kaft van Danse Macabre: in blauw-, grijs- en bruintinten met gouden accenten zien we een uigebrande kapel in een mistig bos.

In Danse Macabre zit voor een volwassen lezer wat veel uitleg, maar voor de doelgroep (kinderen van 8 tot 12) is het een heel prima boek. De prijs van de Kinderjury in 2025 snap ik dan ook goed. Het verhaal dat Paul van Loon opgeschreven heeft is spannend. Dat is hem natuurlijk wel toevertrouwd, een verhaal dat zich in het mythische en monsterachtige afspeelt. Ook heeft het verhaal meer laagjes dan alleen het spannende verhaal; het verwijst zelfs naar de negentiende-eeuwse verhalen waarin uiteindelijk op elkaar inschrijft, zoals we die van Dickens onder andere kennen. Deze wil jij (en je kind) zeker lezen.

Beoordeling: 4 sterren

Mariska Overman, De zomer die alles was

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van De zomer die alles was. Lichtblauwe onderste helft, lichtgele achtergrond: er zit een meisje met opgetrokken knieën tegen een boom, terwijl twee zwarte raven wegvliegen.
Kaft van De zomer die alles was. Lichtblauwe onderste helft, lichtgele achtergrond: er zit een meisje met opgetrokken knieën tegen een boom, terwijl twee zwarte raven wegvliegen.

De zomer die alles was is een mooi boek. Het mooiste in het boek is de sfeer en het taalgebruik. Overman weet moeilijke thema’s heel mooi te verwoorden. Het enige minpunt is dat ze de monologues interieurs wat lang zijn. Maar voor veel jongere en oudere lezers een aanrader!

Beoordeling: 4 sterren

Marlies Slegers, We moeten je iets vertellen

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van We moeten je iets vertellen: tekening van een meisje dat met papieren in haar hand en in het gras langs het water zit, terwijl er flamingo's overvliegen.
Kaft van We moeten je iets vertellen: tekening van een meisje dat met papieren in haar hand en in het gras langs het water zit, terwijl er flamingo's overvliegen.

Met We moeten je iets vertellen schrijft Marlies Slegers een probleemboek zoals Carry Slee die decennia geleden al schreef. Ze pakt er veel problemen bij elkaar: een scheiding, verliefdheid, dementie en eenzaamheid worden in een mix gegooid.

Voor een ervaren lezer is dit boek wel wat voorspelbaar. Je weet dat de dementie van de oma langzaam steeds erger gaat worden, je weet dat de scheiding tot acceptatie zal leiden, je weet dat de verliefdheid tot een relatie zal leiden. Maar Slegers beschrijft het allemaal mooi en voor de doelgroep is dit een mooi boek. Nu krijg ik nog meer zin in Briefjes voor Pelle waarover mijn vrouw en dochter nóg enthousiaster waren.

Beoordeling: 4 sterren

Astrid Sy, Noem geen namen

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Noem geen namen. Een foto van een oud gebouw met één straatlantaarn ervoor, brandend in de nacht. Erboven de titel en auteur.
Kaft van Noem geen namen. Een foto van een oud gebouw met één straatlantaarn ervoor, brandend in de nacht. Erboven de titel en auteur.

Met een serie als De joodse raad op tv, was ik inmiddels al een beetje bekend met het onderwerp van Noem geen namen. Na De brieven van Mia ken ik ook de stijl en werkwijze van Astrid Sy al. Ook in dit boek wordt vrij veel achtergronduitleg gegeven en leer je veel over het thema dat Sy wil behandelen. Dat maakt het soms een wat traag boek en dikker dan voor een volwassen lezer nodig is. Maar voor een jeugdboek moet de informatie wel aansluiten bij de doelgroep.

Het is een mooi boek, waarbij het tempo in de tweede helft wat mij betreft wat beter op peil is. Je leert een hoop, maar kan ook prachtig meeleven met de verpleegsters van de crèche. De structuur vind ik zelf wat minder sterk dan in De brieven van Mia, maar het verhaal is aangrijpend. Dus ook dit boek van Sy krijgt wat mij betreft 4 sterren.

Beoordeling: 4 sterren

Ludwig Volbeda, Oever

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van het boek Oever: een tekening van een grijze kever met bruine, groene en rode patronen op het rugschild.
Kaft van het boek Oever: een tekening van een grijze kever met bruine, groene en rode patronen op het rugschild.

Oever van Ludwig Volbeda kende ik al als tekenaar van onder andere Hele verhalen voor een halve soldaat. Dit is zijn eerste eigen roman en wat mooi. Het verhaal is heel beeldend schreven, het is bijna verhalende poëzie, zo mooi zijn de zinnen.

Het verhaal op zichzelf lijkt heel klein: “Jip heeft een opdracht van school voor de meivakantie: teken een zelfportret. Dat zou simpel moeten zijn voor iemand die zo goed kan tekenen. Toch blijven Jips gedachten maar afdwalen.” Maar Volbeda laat zien waar een klein verhaal toch heel groot in kan zijn en dat is de worsteling met de liefde waar elk mens mee te maken krijgt.

Soms zoek ik hier naar woorden om uit te drukken wat ik van een boek vind, maar bij Oever ben ik lui; ik citeer graag het juryrapport van de Woutertje Pieterseprijs. “Volbeda schrijft zoals hij ook tekent: zorgvuldig en gedetailleerd, met oog voor het allerkleinste en schijnbaar onbeduidende – maar met veel ruimte voor interpretatie van de lezer. Het resultaat is een overrompelende en liefdevolle ode aan ‘worden wie je bent’, die alle zintuigen raakt.”

Beoordeling: 5 sterren

Eli Heimans, Willem Roda

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Willem Roda: twee cowboys op bruine paarden lopen door een bos met ondergaande zon. Getekend in pasteltinten.
Kaft van Willem Roda: twee cowboys op bruine paarden lopen door een bos met ondergaande zon. Getekend in pasteltinten.

Beoordeling: 3 sterren

Het boek Willem Roda is een typisch jongensboek. Ondanks dat het al bijna 100 jaar oud is, is het nog steeds behoorlijk leesbaar. Uiteraard merk je de leeftijd wel: in het verhaal zie je de koloniale begin twintigste-eeuwse blik op Australië en de bewoners, je merkt de trage start die het boek maakt en ziet in de details veel zaken die voor ons onbekend zijn.

Maar die details maken ook dat je de omgevingen wel voor je ziet, ook al komen ze uit een andere tijd en van een andere plaats. Heimans heeft zich, volgens zijn eigen nawoord, gebaseerd op diverse bronnen om de gegevens over Australië zo kloppend mogelijk te maken en dat merk je. Het beschrijvende maakt het boek ook wel traag, maar als je een boek hebt geschreven dat na 100 jaar nog steeds leesbaar is, dan verdient dat toch wel waardering.

Ik zou het boek niet zo snel meer aan kinderen meegeven, zoals wel vaker geldt voor boeken van deze leeftijd. Maar voor wie geïnteresseerd is in oudere literatuur een prima boek.

Jacques Vriens, Kermiskind

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Kermiskind: een meisje met sierlijke petrol jurk staat voor een opengeslagen circustent met gekleurde lichtjes. Getekend/geschilderd.
Kaft van Kermiskind: een meisje met sierlijke petrol jurk staat voor een opengeslagen circustent met gekleurde lichtjes. Getekend/geschilderd.

Van Jacques Vriens las ik voor Kermiskind al eerder het boek Achtste-groepers huilen niet en ook Ik doe niet meer mee en andere verhalen las ik eerder al. Maar dat zijn niet mijn enige ervaringen met deze schrijver. Mijn dochter heeft voor een project contact gehad met Vriens. Hoewel ik zijn werk over het algemeen positief besprak, was die ervaring minder goed. Vriens stuurde standaardantwoorden op de goed onderzochte vragen van mijn dochter.

Ik moet dus oppassen dat ik bij het bespreken van dit boek deze negatieve ervaring met de auteur niet meeneem in het beoordelen van het boek. Mijn beoordeling van het werk, los van de auteur, is dat het een aardig boek is. Kermiskind is zeker geen 10+-boek wat mij betreft. Als het om homoseksualiteit gaat, is het boek veel te preuts om de leeftijd boven de 10 te zetten. Maar qua taalgebruik is het boek eenvoudiger dan het gemiddelde 10+-boek of misschien vergelijkbaar met de kwalitatief minder goede 10+-boeken.

Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en niet zo heel spannend en dat maakte het niet een boek dat ik alle ouders met jonge lezers thuis zou aanraden. Vooral voor volwassen lezers is het lastig om dit boek te kunnen waarderen. Voor niet zulke sterke lezers en kinderen die homoseksualiteit als lastig of interessant thema zien, is Kermiskind een prima boek, maar niet het beste dat te krijgen is voor kinderen en zeker niet het beste van Jacques Vriens ooit.

Beoordeling: 3 sterren

Marina van Donkelaar & Martine van Rooijen, Het onvergetelijke verhaal van Reinaert de vos

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Het onvergetelijke verhaal van Reinaert de vos: een kapitale letter R in oranje met daarop zittend ene vos in kleding, tegen een witte achtergrond met lichtblauwe tekeningetjes.
Kaft van Het onvergetelijke verhaal van Reinaert de vos: een kapitale letter R in oranje met daarop zittend ene vos in kleding, tegen een witte achtergrond met lichtblauwe tekeningetjes.

Beoordeling: 3 sterren

Met Het onvergetelijke verhaal van Reinaert de vos hebben de schrijfsters een leuke bewerking gemaakt van het verhaal van Reinaert de Vos, maar die van Koos Meinderts e.a. is veel leuker. De taal van Meinderts is frisser, hij heeft keuzes durven maken en door de verschillende tekenaars is het kunstzinniger. Het boek met fabels van Marina van Donkelaar & Martine van Rooijen was ook stukken leuker dan dit boek, als zie je de rijke stijl en kracht van de poëtische bewerking ook in dit boek wel goed. Ik geef ze 3 sterren, omdat ik er uiteindelijk minder plezier aan heb beleefd dan ik verwacht had.

Bibi Dumon Tak, Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van het boek Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda: een zwarte achtegrond waaroverheen een getekende groene anaconda kronkelt.
Kaft van het boek Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda: een zwarte achtegrond waaroverheen een getekende groene anaconda kronkelt.

Beoordeling: 4 sterren

Eind vorig jaar zag ik Bibi Dumon Tak bij het Literair Café Helmond en las ik al haar boek Rimpeling. Nu heb ik ook haar goedverkochte kinderboek Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda gelezen. Het is een boek waar mijn zoon al fan van was geworden en ik nu ook. Het genre dat ze schrijft is namelijk erg origineel: in een fictieverhaal waarin diverse dieren spreekbeurten houden over elkaar, worden veel non-fictie feiten verteld, zodat je er wat van leert. In de volwassen literatuur komt deze mengvorm wel eens voor, zoals bij het werk van Annejet van der Zijl. Maar bij kinderboeken, zie je deze mengvorm nog maar weinig.

Het boek is uiteindelijk voor mij niet het beste boek ooit, maar het is zeer vermakelijk en elke avond bij het tandenpoetsen één verhaal is een prima dosering. Maar vooral voor kinderen is dit een prima boek, omdat die waarschijnlijk minder afgeleid raken door de structuur waar je als volwassene op een gegeven moment bepaalde patronen in gaat ontwaren.

Conny Palmkvist, De trein van vier over twaalf

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van de Trein van vier over twaalf. Een tekening van een groeien trein die op de kijker af rijdt, langs een perron war een jongen in rode trui staat te wachten.
Kaft van de Trein van vier over twaalf. Een tekening van een groeien trein die op de kijker af rijdt, langs een perron war een jongen in rode trui staat te wachten.

Beoordeling: 4 sterren

De trein van vier over twaalf is een heel mooi kinderboek met ook enkele mooie zinnen. Hoewel de beelden van de lif en de trein wel erg vaak gebruikt worden en het treinstation als plek tussen leven en dood ook niet super origineel is, is de rest van het boek wel erg mooi. Het thema dood wordt voor kinderen invoelend en beeldend gebracht. Ik zou je eerder andere boeken aanraden, maar deze staat ook behoorlijk hoog op mijn lijstje.

Arndís Thórarinsdóttir, Salto

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Salto: paarse bergen een oranje lucht vormen de achtergrond van deze tekening. Op de voorgrond een jongen in blauw die op de kop aan ringen hangt. OP zijn voeten staat een klein meisje.
Kaft van Salto: paarse bergen een oranje lucht vormen de achtergrond van deze tekening. Op de voorgrond een jongen in blauw die op de kop aan ringen hangt. OP zijn voeten staat een klein meisje.

Beoordeling: 3 sterren

Salto is een populair boek, maar van de mooie kinderboeken van de laatste jaren is het toch net wat minder mooi en goed dan die andere. Het is voor kinderen een leerzaam en mogelijk herkenbaar boek waarin de zoektocht naar de geheimen van je ouders, omgaan met heftige veranderingen in het gezin (een broertje met autisme) en jezelf worden een grote rol spelen. Maar het verhaal is me weinig bijgebleven na het lezen en het verhaal liep ook niet zo lekker als sommige andere boeken. 

Jaap ter Haar, Saskia en Jeroen; domme dingen

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Saskia en Jeroen; domme dingen: oranje vlak met titel en auteur, daarvoor twee gedetailleerd getekende kinderhoofden die met hun voorhoofd tegen elkaar staan en een glas drinken met een rietje delen.
Kaft van Saskia en Jeroen; domme dingen: oranje vlak met titel en auteur, daarvoor twee gedetailleerd getekende kinderhoofden die met hun voorhoofd tegen elkaar staan en een glas drinken met een rietje delen.

Beoordeling: 3 sterren

Saskia en Jeroen; domme dingen is een schattig boek met schattige verhalen. Ik meen me te herinneren dat ik deze op de basisschool met de klas heb gelezen of voorgelezen heb gekregen, naast werken als Pim, Frits en Ida. De verhalen zijn leuk en aansprekend en lijken ook wel wat op Jip en Janneke, maar ze missen de talige rijkheid van Schmidt. Een voldoende leuk boek, wat gedateerd, niet zo briljant, maar met schattige verhalen.

Sanne Rooseboom, Mot en de metaalvissers

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van Mot en de metaalvissers van Sanne Rooseboom: een tekening van een roestkleurige boog waardoorheen je een meisje met de handen in haar zij ziet staan op een duikboot die half in het wat ligt.
Kaft van Mot en de metaalvissers van Sanne Rooseboom: een tekening van een roestkleurige boog waardoorheen je een meisje met de handen in haar zij ziet staan op een duikboot die half in het wat ligt.

Beoordeling: 5 sterren

Na het kinderboekenweekgeschenk Ravi en de laatste magie kon ik nu het echte, grote boek van Sanne Rooseboom oppakken. En wat voor een! Mot en de metaalvissers is echt een briljant kinderboek. Het verhaal is origineel en spannend op meerdere lagen. Zo is er het directe, actieve avontuur met de duikboot, het overkoepelende avontuur tussen de werf en de projectontwikkelaar en de relatie tussen moeder en dochter. Dat alles bij elkaar verteld in mooi geschreven zinnen en voorzien van passende en mooi vormgegeven afbeeldingen van Sophie Pluim. Fantastisch!

Jean-Claude van Rijckeghem, IJzerkop

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van het boek IJzerkop met een foto van een vrouw met negentiende-eeuws uiterlijk in roodtinten met daaroverheen de titel en auteur.
Kaft van het boek IJzerkop met een foto van een vrouw met negentiende-eeuws uiterlijk in roodtinten met daaroverheen de titel en auteur.

Beoordeling: 4 sterren

Voor iedereen die houdt van Thea Beckman is IJzerkop een aanrader. De twee verhaallijnen slingeren mooi om elkaar heen en je krijgt een goed beeld van de Napoleontische tijd. Bovendien is de stijl van Van Rijckeghem mooi en rijk (en beter dan die van Beckman). Het enige is dat de spanningsbogen soms wat inzakken; ze worden snel genoeg opgepakt. En het verhaal blijft niet lang hangen: een paar weken na het lezen, moet ik alweer goed nadenken wat er ook weer precies gebeurde. Het zijn die minpuntjes waardoor ik op 4 sterren uitkom.

Zindzi Zevenbergen & Hedy Tjin, Manie Schaafijs

Door | |
Plaats een reactie
De kaft van Manie Schaafijs in oranje- en rozetinten met centraal de schaafijskar van Manie.
De kaft van Manie Schaafijs in oranje- en rozetinten met centraal de schaafijskar van Manie.

Beoordeling: 3 sterren

Via de Grote Vriendelijke Podcast leerde ik het boek Manie Schaafijs kennen. Vol enthousiasme kreeg ik het boek met kerst, maar het viel me toch wat tegen. Misschien door de hoge verwachtingen, maar het kan ook komen doordat er toch een paar minpunten aan het boek zitten.

Het verhaal is leuk en de tekenstijl is grappig en opvallend. Ook staan er interessante feitjes tussen het verhaal en de stemmen van de ooms en tantes die commentaar geven zijn ook een sterk punt. De boodschap dat dé waarheid niet bestaat en dat het kennen van de waarheid misschien niet het belangrijkste is. Maar het boek is toch te veel een biografie en te weinig verhalend. Ook vind ik het niet echt een kinderboek, daarvoor mist het te veel spanning en avontuur.

Edward van de Vendel & Anoush Elman, Misjka

Door | |
Plaats een reactie
De kaft van het boek Misjka: een getekend meisje met rode trui en lang bruin haar houdt een wit konijn vast. Verder worden titel, auteur en illustrator vermeld.
De kaft van het boek Misjka: een getekend meisje met rode trui en lang bruin haar houdt een wit konijn vast. Verder worden titel, auteur en illustrator vermeld.

Beoordeling: 5 sterren

Soms twijfel je over de reden voor een prijs, maar niet bij Misjka die een penseel en griffel won. Wat een prachtig boek en terechte winnaar. Het boek is geschikt voor de wat jongere lezer (middenbouw basisschool) en is daardoor wat toegankelijker dan bijvoorbeeld Lampje of Films die nergens draaien. Maar Edward van de Vendel heeft het thema vluchtelingen op een mooie manier vormgegeven, vol inlevingsvermogen. De vormgeving is mooi, de symboliek is mooi en Van de Vendels taal is prachtig.

Sanne Rooseboom, Ravi en de laatste magie

Door | | ,
Plaats een reactie
Kaft van Ravi en de laatste magie: kastanjerode boekenkast met daarin diverse boeken, flessen met gekleurde vloeistoffen en instrumenten.
Kaft van Ravi en de laatste magie: kastanjerode boekenkast met daarin diverse boeken, flessen met gekleurde vloeistoffen en instrumenten.

Beoordeling: 4 sterren

Dit kinderboekenweekgeschenk van Sanne Rooseboom is een leuk boek met een origineel uitgangspunt. In Ravi en de laatste magie worden tovenaars geïntroduceerd van wie de magie uitgeblust raakt; dat kende ik nog niet, al lees ik weinig fantasyboeken. Het verhaal past ook mooi in de 90 bladzijdes die het boek lang is: een passend en continu tempo houdt de lezer er goed bij. Bovendien trekt het boek je gelijk de eerste bladzijde er sterk in. De verdere vorm van het verhaal en ook de goede afloop zijn niet heel bijzonder, maar wel een leuk cadeau!

Yorick Goldewijk, Films die nergens draaien

Door | |
Plaats een reactie
Kaft van het boek Films die nergens draaien waarop een meisje met een konijn aan haar hand in silhouet te zien is tussen twee rode gordijnen.
Kaft van het boek Films die nergens draaien waarop een meisje met een konijn aan haar hand in silhouet te zien is tussen twee rode gordijnen.

Beoordeling: 5 sterren

Films die nergens draaien heb ik in één ruk uitgelezen. Wat een prachtig gelaagd boek dat in eerste instantie een mooi en goed te volgen verhaal bevat voor kinderen. Bovendien is het een realistische vorm van fantasy of science fiction: eentje die mooi in mijn straatje past. Maar wat daarnaast ook gebeurd is dat er allerlei verbanden worden gelegd die je als volwassen lezer lekker kunt uitpluizen. En bovendien kun je erover nadenken door de manier waar Goldewijk met tijd speelt in dit prachtboek. Allemaal lezen!