What we left behind: Looking back at star trek: Deep space nine (regie: Ira Steven Behr & David Zappone)

Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.
Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.

What we left behind is een mooie documentaire voor de echte Trekkie. Maar los van het onderwerp dat mij persoonlijk raakt als fan, is de documentaire ook goed gemaakt. De oorspronkelijke schrijvers/producers maken tijdens de documentaire een nieuwe aflevering. Daarmee kun je zien hoe het schrijfproces in elkaar zit, maar ook geeft het ruimte om terug te kijken naar de verhaallijnen, omdat daarop moet worden voortgebouwd.

Bovendien laat de documentaire mooi zien welke invloed Star Trek: Deep Space 9 heeft gehad op zowel de tv-wereld als de maatschappij. Ook de rol van science fiction komt mooi naar voren. Een aanrader, die ook nog eens op YouTube te zien is!

Beoordeling: 5 sterren

Star Trek: Section 31 (regie: Olatunde Osunsanmi)

Filmposter van Section 31: in paarse- en rozetinten zit een keizerin arrogant op haar troon, linksboven in geel de titel van de film met 31 als grootste tekst.
Filmposter van Section 31: in paarse- en rozetinten zit een keizerin arrogant op haar troon, linksboven in geel de titel van de film met 31 als grootste tekst.

Beoordeling: 2 sterren

Deze film is een heleboel: een actiefilm, een film vol special effects, een rommelige film, maar het is zeker geen Star Trek. Section 31 is dus niet een film waar ik blij van wordt. Waarom dan toch twee sterren, hoor ik je direct vragen: omdat ik de film helemaal heb afgekeken én omdat ik ergens de redenering van de makers wel snap die proberen nieuw publiek naar het vergrijzende Star Trek te krijgen.

Maar wat zijn de belangrijkste problemen: de opening van de film voelt als een soort Ocean’s eleven maar dan in de ruimte. Die laatste film is met z’n drie sterren zelfs nog beter dan deze. Gelukkig is de film niet al te lang (1 uur en 35 minuten), korter dan de bespreekvideo’s die je online ook kunt vinden. Dat geeft het gevoel dat je hier naar een dubbele aflevering van een Star Trekserie uit de jaren ’90 zit te kijken: Voyager, Next Generation of DS9. Die afleveringen waren niet allemaal even sterk.

Het verhaal is namelijk nogal gehaast en er is nauwelijks een touw vast te knopen aan de tijdlijnen in deze film. Het feit dat deze film is ontstaan vanuit ideeën om een nieuwe serie te maken die uiteindelijk moest worden ingedikt helpt ook niet. Men had beter een heel nieuw verhaal kunnen maken toen Section31 een film werd.

De IMDB-recensies waren uiteindelijk het vermakelijkste aan deze film: als het costume design het eerste is dat geprezen wordt, als de lengte van de film de hemel in geprezen wordt en het verhaal en acteerwerk vergeleken wordt met de Power Rangers, dan weet je het wel. Snel vergeten en door met een nieuw seizoen Strange new worlds.

Star Trek: Into darkness (regie: J.J. Abrams)

Filmposter van Star Trek: Into Darkness: een verwoeste stad waarin een man met zwarte lange jas over de puinhopen loopt. Erboven vijf hoofdrolspelers. Poster in grijstinten.
Filmposter van Star Trek: Into Darkness: een verwoeste stad waarin een man met zwarte lange jas over de puinhopen loopt. Erboven vijf hoofdrolspelers. Poster in grijstinten.

Beoordeling: 2 sterren

De laatste film in de Star Trek-familie is er één die mij niet echt kan bekoren. En dat terwijl ik zo enthousiast was over de vorige prequel. Deze films is veel te veel een actie- of oorlogsfilm. Er blijft daardoor weinig over van de originele uitgangspunten van Star Trek: mensen die onderzoeken om zichzelf te verbeteren, wereldvrede als uitgangspunt. De films worden langzaam duisterder, duisterder dan alle series en films hiervoor en dat is jammer.

Hoe weinig Star Trek: Into darkness mij kon boeien, kan ik met één ervaring duidelijk maken: de eerste keer ben ik in slaap gevallen bij het kijken. De tweede keer heb ik met een half oog gekeken en ik vond het wel best.

Een positief punt: het terugbrengen van Kahn is een mooi idee. Deze film spiegelt daardoor ook weer mooi enkele andere films en series. Maar deze Kahn sluit niet goed genoeg aan bij de Kahn die we kenden.

Dat de film succesvol is, dat snap ik, gezien de reeks superheldenfilms die de laatste jaren de bioscoop teistert: Iron Man, HulkSuperman, Spiderman, allemaal met hetzelfde sausje. Deze film past goed in dat rijtje, maar niet in het rijtje Star Trek-toppers.

Star Trek: Nemesis (regie: Stuart Baird)

Filmposter van Star Trek Nemesis: groene wolk waarin een man staat die zijn hand met een dolk omhoog steekt. Ernaast het hoofd van Jean Luc Picard en Data.
Filmposter van Star Trek: Nemesis: groene wolk waarin een man staat die zijn hand met een dolk omhoog steekt. Ernaast het hoofd van Jean Luc Picard en Data.

Beoordeling: 3 sterren

Met Star Trek: Nemesis proberen de makers van de filmreeks het succes van First contact weer terug te pakken. Dat lukt voor een deel. De sfeer en het filosofische dat mij bij die film deed denken aan The Matrix pakken de makers goed terug. Deze film is ook weer wat duisterder. Er is echter een grote ‘maar’.

Je kunt je de vraag stellen of Star Trek: Nemisis wel een echte Star Trek-film is. Ik denk het wel en het is ook echt wel een goede film, maar zoals bij filmreeksen wel vaker het geval is, is het op een gegeven moment op en had eigenlijk op het hoogtepunt gestopt moeten worden. Dat is ook bij The Next Generation iets te laat gebeurd.

Star Trek: Insurrection (regie: Jonathan Frakes)

Filmposter van Star Trek: Insurrection: een planeet is linksonder in beeld, tegen de zwarte achtergrond is een angstaanjagend gezicht te zien. Rond de planeet vliegt de Enterprise.
Filmposter van Star Trek: Insurrection: een planeet is linksonder in beeld, tegen de zwarte achtergrond is een angstaanjagend gezicht te zien. Rond de planeet vliegt de Enterprise.

Beoordeling: 3 sterren

Na de topper kan het altijd alleen maar minder worden. Dat geldt ook voor Star Trek: Insurrection. Het is echter niet alleen een iets mindere film dan de vorige, het verhaal is minder sterk dan het vorige. Ook de sterke sfeer uit First Contact weten de makers niet vast te houden.

Wat echter het meest teleurstellend is, zijn de graphics, omgevingen en decors. Die zijn echt van mindere kwaliteit en ook minder goed dan films die min of meer gelijktijdig uitkwamen, zoals Star Wars: The phantom menace.

Het is een aardige Star Trek-film, maar geen topper, helaas.

Star Trek: First contact (regie: Jonathan Frakes)

Filmposter van Star Trek: First Contact: onderaan een duistere groep Borg met tegenlicht, daarboven in oranjetinten de hoofden van Picard, Data en de Borg Queen, in blauw vliegt daar de Enterprise doorheen.

Beoordeling: 5 sterren

Star Trek: First contact blijft de allerbeste Star Trek-film. De ingrediënten zijn dan ook bijzonder goed gekozen: de Borg vormen de interessantste soort in het Star Trek-universum, het tijdreizen is zeer functioneel ingezet, de film roept enkele filosofische vraagstukken op en de wat duistere sfeer maakt de film er eentje om bij op het puntje van je stoel te blijven zitten.

Met dat duisterder sfeertje en die filosofische lading doet de film aan als een voorbode van The MatrixTijdreizen is al eerder gedaan in Star Trek, maar in deze film is het tijdreizen functioneel en veel beter uitgewerkt dan in The voyage home.

Het verhaal zit complex in elkaar met meerdere lijnen die elkaar allemaal raken. Binnen de film zijn deze goed uitgewerkt, maar voor de fervente Star Trek-kijker zitten er ook mooie lijnen vanuit de televisieserie. Een prachtige film die je kunt blijven kijken!

Star Trek: Generations (regie: David Carson)

Filmposter van Star Trek: Generations: binnen enkel lijnen staan deels de twee gezichten van Kirk en Picard. Tussen hen weg vliegt de Enterprise. Poster in blauwtinten en wat groenigs.
Filmposter van Star Trek: Generations: binnen enkel lijnen staan deels de twee gezichten van Kirk en Picard. Tussen hen weg vliegt de Enterprise. Poster in blauwtinten en wat groenigs.

Beoordeling:4 sterren

Ik ben altijd een groot fan geweest van de serie The Next Generation van Star Trek. Deze film vind ik dan ook een erg mooie: het gaat voor het eerst (in de vorige film was het al een beetje) om ‘echte’ mensen, de onderlinge relaties zijn dieper.

De verwevenheid tussen heden, verleden en toekomst in Star Trek: Generations is mooi gedaan. Alles klopt, zoals in de prequal uit 2012 ook al. Het verhaal zit goed in elkaar, de kwaliteit van graphics is een stuk beter dan in eerdere films, kortom een mooie film!

Star Trek VI: The undiscovered country (regie: Nicholas Meyer)

Filmposter van Star Trek: The undiscovered country. Een oranje explosie in het heelal, waarin enkele gezichten zichtbaar zijn. Er vliegen diverse ruimteschepen weg van de explosie.
Filmposter van Star Trek VI: The undiscovered country. Een oranje explosie in het heelal, waarin enkele gezichten zichtbaar zijn. Er vliegen diverse ruimteschepen weg van de explosie.

Beoordeling: 4 sterren

Na een aantal mindere films zoals The voyage home sluit The Original Series af met een mooie overgang naar The Next Generation. Star Trek VI: The undiscovered country slaat een brug tussen de al eerder gestarte tv-serie en de filmreeks.

Het mooie aan deze film is dat het verhaal goed is en dat eindelijk ook in de filmreeks meer ruimte voor drama wordt gemaakt. De onderlinge relaties tussen personages worden minder stereotiep en het wordt makkelijker om je als kijker in te leven in de personages. Ook wordt het minder (zoals bij meer series uit de jaren ’60 en ’70) een soort stripverhaal.

Wat bij The final frontier gold, geldt bij The undiscovered country nog sterker: de acteurs worden echt te oud (en een beetje vadsig).

Star Trek V: The final frontier (regie: William Shatner)

Filmposter van Star Trek V: The final frontier. Poster in rode tinten, twee gezicten van Kirk en Spock met ertussen de Enterprise, op de achtergrond in lichtbanen de V. Onderaan de poster een groep mannen op paarden in wapperende gewaden.
Filmposter van Star Trek V: The final frontier. Poster in rode tinten, twee gezicten van Kirk en Spock met ertussen de Enterprise, op de achtergrond in lichtbanen de V. Onderaan de poster een groep mannen op paarden in wapperende gewaden.

Beoordeling: 3 sterren

Met de jaren worden de originele Star Trek-films minder goed en de acteurs langzaam te oud. Dat is in Star Trek V: The final frontier ook het geval. Het is mooi om te zien dat de crew (gelukkig) weer op het eigen schip terug is.

Het is jammer te zien dat er allerlei rare toevoegingen in het verhaal worden gedaan zoals een goddelijk type dat aan de basis van het universum blijkt te liggen.

Soms gaan franchises of acteurs te lang door; dat gold voor sommige films in de reeks van James Bond en dat geldt ook hier. Op je hoogtepunt stoppen blijkt moeilijk voor sommigen.

Star Trek IV: The voyage home (regie: Leonard Nimoy)

Filmposter van Star Trek IV: The voyage home: roodgetinte poster met de Golden Gate brug, ervoor vliegt een Klingon ruimteschip en erachter de gezichten van Kirk en Spock.
Filmposter van Star Trek IV: The voyage home: roodgetinte poster met de Golden Gate brug, ervoor vliegt een Klingon ruimteschip en erachter de gezichten van Kirk en Spock.

Beoordeling: 2 sterren

Deze vierde Star Trek-film is een niet zo beste film; er zijn een paar minder plezierige keuzes gemaakt. Het belangrijkste is de keuze om Star Trek IV: The voyage home in de 20e eeuw te laten spelen. Daarmee is de basis waarvoor je naar deze films kijkt, namelijk het toekomstverhaal, wel een beetje weg. Ook de morele natuurboodschap die in de film gebracht is, past niet bij het genre.

De uitwerking is wel aardig, sommige situaties grappig en het verhaal en de film zijn coherent. Maar daarmee is dan ook alles gezegd en de kwaliteit zal in de volgende films helaas ook niet omhoog gaan.