Uit mijn boekenkast - Wim Pelgrim

Wim Pelgrim » Uit mijn boekenkast

Zoeken

Safae el Khannoussi, Oroppa

Door Wim Pelgrim | 11 mei 2026 - 06:00 |3 april 2026 Uit mijn boekenkast

Ik was op voorhand best verwachtingsvol over Oroppa. De ronkende tekst van de uitgever en alle fantastische recensieteksten die ik las, maakten me enorm nieuwsgierig. Ook de Libris-jury was laaiend enthousiast:

“De verhalen in deze roman vormen een hallucinante reis langs de culturen die het nieuwe Europa vormen. Het is een pageturner waar de urgentie van afspat.[…] Dit is Nederland, dit is Europa, dit is literatuur als het festijn van woorden en metaforen dat het hoort te zijn.”

Helaas vind ik ongeveer het tegenovergestelde. Ik krijg de pages niet geturnd en er is voor mij geen enkele urgentie. spanningsbogen donderden al in elkaar zodra ze worden opgebouwd, de verhalen hangen nergens samen en de achtergronden boeien totaal niet. De eerste 10 procent heb ik doorgewerkt, in de hoop boeiende metaforen te vinden. Of met de hoop mij Europa en Nederland op een andere manier laten zien. Niet gevonden. Ook niet verder gezocht. Laat maar.

Ik geef wel vaker één ster. Maar wanneer je veel van een boek verwacht, of er al veel over weet of hebt gehoord, zoals ik ooit bij Fuzzie ook had, valt het extra tegen.

Sholeh Rezazadeh, De hemel is altijd paars

Door Wim Pelgrim | 22 april 2026 - 06:00 |16 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van De hemel is altijd paars: paars-oranje lucht met silhouetten van diverse gevels in roodtinten.

De hemel is altijd paars is bij een deel van mijn leerlingen een steeds populairder wordend boek. Met name het meer filosofisch aangelegde, kunstzinnige of poëtische deel van de groep heeft grote waardering voor het boek. De taal in dit boek is dan ook een van de sterkste punten. De beelden die Rezazadeh neerzet zijn sterk, zoals de bomen die telkens terugkomen, maar omgehakt zijn zodra de relatie met Mees stopt.

Maar het verhaal is in mijn ogen wat dunnetjes. Iedereen is wel eens verliefd, maar voor een heel boek is het niet zo’n spannend uitgangspunt. Het boek bevat mij dan ook te veel monologue interieur, te veel nadenken om het nadenken. Het boek geeft al met al een mooi beeld van iemand die geen contact heeft en ook moeite heeft echt contact te leggen. Maar geen hoogvlieger wat mij betreft.

Beoordeling:

Mark Bovens & Anchrit Wille, Diplomademocratie

Door Wim Pelgrim | 9 april 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Over Diplomademocratie hoorde ik al eerder in diverse podcasts, maar nu heb ik het boek zelf ook gelezen. Nu sluit het boek goed aan bij wat ik zelf ook vind over diploma’s, maar het boek zit ook echt wel goed in elkaar. In duidelijke stappen leggen de auteurs uit wat de rol van het diploma in onze samenleving is geworden. Het boek vormt een helder betoog met ook heldere oplossingen.

Hun uitleg is echter zo gedegen dat er daardoor wel wat veel herhaling in sommige stukken zit. De uitleg is ook zo stapsgewijs dat dat de leesbaarheid negatief beïnvloed wordt. Maar die minpunten nemen niet weg dat ik dit boek graag gebruik als steun, als bewijs en argumentatie om te pleiten voor meer aandacht voor skills.

Beoordeling:

Jean-Paul Franssens, Op reis met Belcampo

Door Wim Pelgrim | 6 april 2026 - 06:00 |7 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Op reis met Belcampo: grote sepiakleurige foto van de auteur als oude man.

Soms weet je niet hoe een boek in je kast belandt, zoals Op reis met Belcampo. Het zijn de nogal particuliere herinneringen van Jean-Paul Franssens aan zijn reizen en wandelingen met de schrijver Belcampo. Het was het geschenk van de groep boekhandels waar ook het Nijmeegse Dekker van de Vegt bij hoorde dat in 1996 werd uitgedeeld.

Maar waar Belcampo’s werk spannend, interessant, magisch-realistisch is, is dit weinig verrassend. Het is soms aardig, maar meestal…. nee, hier kan ik niet zoveel mee. En nu ik dit stukje zit te tikken, weet ik ook niet zo goed meer waar het allemaal over ging.

Beoordeling:

Hendrik Groen, Piaggio (boekenweekgeschenk 2026)

Door Wim Pelgrim | 1 april 2026 - 06:00 |26 maart 2026 Boekenweekgeschenk, Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Piaggio: tekening van een fictief berglandschap waar een klein rood autootje doorheen rijdt; dat alles in frisse kleuren.

Deze recensie verschijnt bewust op 1 april, want wat voor grap is Piaggio. Tijdens de Boekenweek regende het al negatieve recensies, maar daar maar er op deze dag echt nog wel één bij. Leerlingen vragen mij namelijk vaak waarom mensen in boeken toch altijd een groot probleem hebben of met iets groots worstelen. Nou, dit boekje maakt dat in één klap duidelijk. Als er geen worsteling is, wordt het saai.

De problemen van Anton en Marieke in Piaggio zijn namelijk zo alledaags, zo kleinburgerlijk, zo gewoontjes, dat de problemen in B&B vol liefde of Married at first sight er groots en meeslepend bij lijken. De auto is wat krap, de motor gaat stuk, maar ze worden direct geholpen door iemand die ze wegsleept en de kat gaat dood; oh nee, toch niet. Hou toch op.

Als dit al het soort leven is dat een boek verdient, dan zou mijn biograaf al flink aan het werk moeten zijn. Een paar jaar geleden had ik eenzelfde soort ervaring met de Chabotten. Een cadeau is leuk, maar je kunt ook inhoudelijker en uitdagender cadeaus aanbieden.

Beoordeling:

Judith Koelemeijer, Het zwijgen van Maria Zachea

Door Wim Pelgrim | 23 maart 2026 - 06:00 |26 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

De opzet van Het zwijgen van Maria Zachea is mooi: het verhaal van alle broers en zussen samen geeft zowel een mooi beeld van de familie en de rollen die alle dertien broers en zussen spelen, als ook een mooi tijdsbeeld van 1934 tot in de jaren ’90.

Het verhaal is niet heel spannend, maar de personages zijn allemaal wel benaderbaar. Soms moet je wel even nadenken wat je al wel en niet al eerder hebt gezien, omdat de opzet met 13 losse verhalen wat dubbelingen of vermeende dubbelingen oplevert. Maar het is een logische winnaar van de NS Publieksprijs 2001. Niet het beste boek ooit, maar wel een boek, dat grote groepen lezers zal aanspreken.

Beoordeling:

Louis Paul Boon, De Kapellekensbaan

Door Wim Pelgrim | 16 maart 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van De Kapellekensbaan; antraciete kaft met twee horizontale en twee verticale witte stippellijnen; in het kader dat zo ontstaat de titelinformatie.

De Kapellekensbaan werd door mijn oud-docent van de Radboud Universiteit Jos Muyres al bejubeld in de eerste colleges die ik in 2002 van hem kreeg. En nu, bijna 25 jaar later, ben ik eindelijk toegekomen aan het lezen van dit boek. Maar ik kan helaas het enthousiasme van Jos niet delen.

Ik ervaar dit boek als onleesbaar. Het is een soort modernistisch kunstwerk waarin telkens ‘hoofdstukjes’ van één aan twee bladzijdes achter elkaar worden gezet in een chaotische reeks scènes. Volgens Wikipedia kan ik drie lijnen gaan ontdekken, maar dan moet ik wel verder komen dan 25% van het boek en dat is me niet gelukt.

Zelfs een ervaren lezer, die complexe romans als die van Marieke Lucas Rijneveld met een niet-alledaagse vertelling, zal dit boek met zeer veel moeite kunnen uitlezen. De achtergronden, toelichting en bedoeling van het boek zijn interessant, maar dit ga je niet zomaar lezen. Helaas moet ik na mijn goede ervaringen met Mijn kleine oorlog nu besluiten met een teleurstellende 1 ster voor dit boek.

Beoordeling:

Wessel Peeters, Michiel Lucassen en Linda Litjens, Curriculumontwerp in een notendop

Door Wim Pelgrim | 9 maart 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Curriculumontwerp in een notendop: drie stripachtige poppetjes in een kantooromgeving werken aan een gezamenlijk ontwerp dat aan de muur hangt.

Curriculumontwerp in een notendop is een heel praktisch, gebruiksvriendelijke en overzichtelijk boek. Dit zijn boeken waar je als docent ook blij van wordt, in tegenstelling tot sommige andere, omdat je er direct in de praktijk mee aan de slag kan. Naast de theoretische uitleg zitten diverse ‘sleutels’ met setjes vragen die je met je collega’s kunt bespreken.

Voor de vernieuwing van het programma Nederlands in de bovenbouw gaan we dit boek zeker inzetten. We hebben met elkaar in korte tijd een hoop vragen te beantwoorden. Met deze gids in de hand zorgen we dat we niets vergeten. Een boek dus dat veel docenten in deze fase van de landelijke curriculumontwikkelingen goed kunnen gebruiken.

Hoewel het geen boek is dat je van kaft tot kaft leest, zit de waarde daar ook niet in. Net als de website Vernieuwenderwijs waar het boek ontstond, komt er veel waardevols samen waar je in kunt grasduinen. En het mooiste: je kunt het boek meteen actief gebruiken!

Beoordeling:

Basuki Gunawan, Winarta

Door Wim Pelgrim | 2 maart 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Winarta is een mooie herontdekking en ik merk dat hij bij leerlingen ook in de smaak valt. Het verhaal is spannend en past ook mooi bij boeken zoals Oeroeg. Het einde van dit verhaal blijft wel erg raadselachtig, maar dat is juist het mooie van dit boek. Genoeg ruimte voor interpretatie, maar dat is wel geschikter voor een wat ervarener lezer. Het verhaal leest, zeker voor een boek van bijna 80 jaar oud, prettig en snel. Je leest het zo uit. Het is niet het allerbeste boek ooit, daarom vier en niet vijf punten.

Beoordeling:

Herman Koch, De greppel

Door Wim Pelgrim | 23 februari 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van De greppel: zwarte kaft met gouden verticale lijnen die door hun vorm een greppel vormen; daarin de titel en auteur.

Op de oude Knip stond jarenlang een uitvergrote versie van dit boek in mijn lokaal. En nu, nu we al jaren in het nieuwe gebouw zitten, kom ik eindelijk aan het lezen van dit boek toe. Met De greppel heb je wel weer een echte Koch in handen. Qua stijl en hoofdpersoon lijkt ook dit boek weer erg op de vorige twee die ik las: Het diner en Zomerhuis met zwembad.

Het probleem met dit boek is, dat je het allemaal al een keer gelezen hebt, als je meer Koch achter de kiezen hebt. Doordat ik veel nakijkwerk had, heb ik het boek even laten liggen en vervolgens niet meer opgepakt; mijn aandacht was eigenlijk al weg. Het idee van dit boek is leuk, maar het duurt te lang.

Beoordeling: