Poison, Swan & The Rat Chatcher (Wes Anderson)

Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar and three others (regie: Wes Anderson), zijnde Poison, Swan & The Rat Catcher. Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.

Na The wonderful story of Henry Sugar heb ik ook de Three More gekeken die op de poster worden vermeld. Het gaat om Poison, Swan & The Rat Catcher. Ik merk dat de vorm van de films na vier stuks wel wat gaat vermoeien. Zeker omdat ik ook nog The Grand Budapest Hotel tussendoor nog zag. Het wordt een beetje een kunstje dat Wes Anderson iets te vaak toepast.

Ook deze verhalen zijn inhoudelijk minder interessant dan de andere films met verhalen van Roald Dahl die ik in het verleden zag. Poison heeft een grappig uitgangspunt en de spanningsboog in de korte films is groot genoeg om deze met plezier te kijken. Swan heeft wat mij betreft het minst interessante uitgangspunt, hoewel het thema pesten mij best aan het hart gaat. Het blijft allemaal wat afstandelijk en te vervreemdend, met name door het decor van korenvelden.

Al met al een aardig setje korte films. Maar je moet je er wel meer toe zetten dan andere films in dit genre.

Beoordeling: 3 sterren

The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson)

Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.

The wonderful story of Henry Sugar is een bijzondere verfilming van een verhaal van Roald Dahl. Hij past in de lijn van Esio Trot, maar is nog wat vervreemdender. Dit verhaal is namelijk verfilmd door de decors om de personages heen te verschuiven en de acteurs spreken ook regelmatig rechtstreeks in de camera.

Dat levert een film op die de ene kijker zeer zal aanspreken en de ander totaal niet kan boeien. Maar mij raakt hij wel, zoals ook The Grand Budapest Hotel mij aanspreekt. Bovendien is het ontzettend goed uitgevoerd; het is superstrak en lijkt in één beweging opgenomen.

Wat betreft het verhaal van Dahl is het net zo bijzonder als veel andere zaken die ik van hem zag en las. Ga hem zien op Netflix!

Beoordeling: 5 sterren

Spijt! (regie: Dave Schram)

Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.

Spijt! was een filmtip van mijn dochter Noor. Wat een goede tip, wat een prachtige film. Jaren geleden las ik het boek van Carry Slee al en boekverfilmingen vallen nogal eens tegen. Zeker Nederlandse boekverfilmingen zijn vaak minder goed dan het origineel. Maar deze dus niet.

Deze film is zelfs nog mooier dan het boek en dat komt niet alleen omdat ik het boek zo slecht vond. De voorspelbaarheid van het boek en weinige karakterontwikkeling van veel personages is in het boek behoorlijk storend. In de film lukt het beter round characters neer te zetten en de ontwikkelingen minder voorspelbaar. Door enkele ingrepen, zit het verhaal ook hechter in elkaar en blijven er wat verrassingen over aan het einde van de film.

Maar het belangrijkst is dat het de makers is gelukt je echt te laten meeleven met de verschillende personages. Het ontstaan van pestsituaties in een klas is goed in beeld gebracht en de complexe dynamiek waar kinderen in terecht komen wordt goed zichtbaar. Als dan uiteindelijk het hele gezin huilend op de bank zit, heb je iets goeds gedaan. Zelf zien? Zeker doen. Hij is via NPO Start te kijken.

5 sterren

Maleficent (regie: Robert Stromberg)

Filmposter van Maleficent: een zeer witte vrouw in zwarte jurk en hoofddeksel met twee zwarte hoorns staat centraal voor een sprookjesachtig landschap en een vrouw met blond haar en lichtblauwe jurk.

De film Maleficent is voorspelbaar, omdat iedereen het sprookje Doornroosje uiteraard kent, maar deze liveactionremake is wel heel mooi vormgegeven en op een bepaalde manier betoverend.

Wat de film aantrekkelijk maakt is de gelaagdheid die in de personages is gebracht: je begrijpt als kijker beter waarom Maleficent doet wat ze doet. Ook de kus van Maleficent die uiteindelijk de kus van ware liefde blijkt is een mooie toevoeging.

Maar nog beter dan de verhalende aanpassingen, is de vormgeving. Er is, zoals bij wel meer remakes de laatste jaren, veel tijd en aandacht gegaan naar de vormgeving. Kostuums, decors, maar ook de visuele effecten dragen bij aan een zeer aantrekkelijk beeld om naar te kijken en te willen blijven kijken.

Beoordeling: 4 sterren

Fiddler on the roof (regie: Norman Jewison)

Filmposter van Fiddler on the Roof: een silhouet van een vioolspeler op een dak tegen een oranje zonsopgang

Ik heb wel ooit gehoord over Anatevka of The Fiddler on the roof, maar ik had hem nog nooit gezien. Maar omdat Daan bij het koor van de Young Musicians Academy liederen zong uit deze musical, hebben we de film gekeken. Het is een musical, dus daar beginnen bij mij de problemen al. En hoe ouder de musical, hoe groter de problemen meestal zijn. Het is een heel herkenbaar 19e-eeuws verhaal, met de nodige humor en de muziek is op zichzelf goed.

Maar het is ook een meer dan 50-jaar oude film die wel erg traag verloopt. Het verhaal is ook niet echt blijven hangen: kleine dorpsgebeurtenissen, weinig wereldschokkends. Nee, voor mij niet veel soeps.

Beoordeling: 2 sterren

Schindler’s List (regie: Steven Spielberg)

Filmposter van Schindler's list: een volwassen hand houdt een kinderhand vast, met eroverheen getypte namenlijsten in zwart.

Beordeling: 5 sterren

Ik heb hem nu al een paar keer gezien, maar Schindler’s List blijft een briljante film. De film kent een mix van heftige momenten die je als kijker telkens opnieuw raken. Vooral de emotieloze wijze waarop sommigen anderen dood kunnen maken, blijft schokkend.

Ook de keuze om de film in zwart-wit uit te voeren, is een sterke keuze die bijdraagt aan de emotie die je als kijker ervaart. En uiteraard de slotscène waarin Schindler nog steeds het gevoel heeft dat hij niet genoeg heeft gedaan. Het is allemaal zo prachtig en dan blijf je de aftiteling ook helemaal kijken, waarbij de echte overlevers langs Schindlers graf lopen. Het is allemaal briljant!

De held (regie: Menno Meyjes)

Filmposter van De Held, een vrouw op zwarte hakken met grijze broek en grijs jasje staat zijdelings op de poster met een pistool in haar hand. Daarnaast de namen van de hoofdrolspelers en kleine foto's van deze mensen in hun rol.

Beoordeling: 2 sterren

De held, naar het boek van Jessica Durlacher, is een erg warrige film. Ik ken het boek, al heb ik het lang geleden gelezen, maar zelfs dan is de film slecht te volgen. De spanningsboog is te klein, dus ik merkte bij mezelf de neiging om de film als achtergrondbehang aan te zetten en dan iets anders te gaan doen. Dat is jammer, want het is best een interessant verhaal. Maar de makers van de film weten het publiek te weinig te boeien met alle verwikkelingen, jammer.

The Age of Adaline (regie: Lee Toland Krieger)

Filmposter van The Age of Adaline: een vrouw kijkt verliefd naar een man.

Beoordeling: 5 sterren

De film The age of Adaline heeft, net als bijvoorbeeld The curious case of Benjamin Button, een nogal ongeloofwaardig uitgangspunt. Maar als je dat accepteert, ontstaat er een prachtig verhaal waarin heel mooi alle lijntjes bij elkaar komen. Je leeft enorm mee met de personages in dit ongelooflijke verhaal. Het spel van de briljante cast, inclusief “onze” Michiel Huisman, maakt de film ijzersterk en een aanrader voor iedereen die een wat romantisch feelgoodverhaal met emotionele ups en downs kan waarderen.

Kleks Academy (regie: Maciej Kawulski)

Poster voor Kleks Academy: een langharige figuur loopt een poort door in een rode bosachtige omgeving.

Beoordeling: 2 sterren

Kleks Academy kent een heel mooi verhaal, maar dat ligt natuurlijk niet aan de filmmakers. Dat komt doordat de film is gebaseerd op een boek dat heel mooi zal zijn (ik heb het niet gelezen). De uitvoering van de boekverfilming is helaas niet zo best. De graphics zijn enorm slecht en amateuristisch, de kostuums en de grime zijn ook maar zo-zo en de nasynchronisatie is ronduit storend. Zelfs een kinderfilm of misschien wel, júíst een kinderfilm moet kwaliteit bieden!

De belofte van Pisa (regie: Norbert ter Hall)

Poster van de belofte van Pisa, waar een jong stelletje (Marokkaanse jongen, Nederlands meisje met bruin haar) gelukkig zijn geportretteerd.

Beoordeling: 4 sterren

De verfilming van De belofte van Pisa heeft de sfeer en kern van het boek goed gepakt. Zoals bij elke boekverfilming zijn er verschillen met het boek en bij deze film zitten er wel een paar rare in. Waarom zit er bijvoorbeeld een seksscène in met vier personen aan het einde van de film? Dat kan bijna alleen maar effectbejag zijn. Ook de mooie taal van het boek is platter geslagen in de film, maar het acteerwerk weegt tegen dat minnetje op. Een prima film, ook om in het onderwijs te gebruiken.