Wim Pelgrim » Videotheek

Categorie archieven: Videotheek

Inglorious Bastards (regie: Quinten Tarrantino)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Inglorious Bastards: witte poster met een verticale rode baan. Daarin enkele foto's van bijfiguren: ervoor staan drie mannen in legerkleding.
Filmposter van Inglorious Bastards: witte poster met een verticale rode baan. Daarin enkele foto's van bijfiguren: ervoor staan drie mannen in legerkleding.

Inglorious Bastards is zo’n film waar je veel over leest, ziet en hoort en van denkt: die moet ik ook zien. Ik heb de eerste helft gekeken, maar ik ga hem niet af kijken.

Op zich is elk hoofdstuk een interessant verhaal en de interactie tussen de acteurs (met name de rol van Christopher Waltz) is ontzettend goed. De samenhang tussen de hoofdstukken is mij echter te klein en suggestief. Dat maakt de film wat lastig te volgen en naast interessante interacties is een verhaal ook belangrijk.

Het is een goede film, maar niet voor mij.

Beoordeling: 2 sterren

The grand Budapest hotel (regie: Wes Anderson)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titel van de film.
Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titelinformatie van de film.

Toen ik The grand Budapest hotel ging kijken, had ik direct een aantal flashbacks. Ik vroeg me direct af of deze film van dezelfde regisseur was als The wonderful story of Henry Sugar, ik realiseerde me direct dat ik het muziekje ken van Lubachs video over beeldspraak en ik herinnerde me dat ik dat ik deze film al jaren wilde kijken en hij viel alles behalve tegen.

Het is een erg grappige film die het vooral moet hebben van de mooie beelden, bijzondere manier van filmen waarbij de vierde muur regelmatig wordt doorbroken en de supersterke cast, die wel opvallend veel mannen bevat.

Het verhaal is echter niet supersterk en ik merk ook dat ik me het een paar weken na het kijken niet meer zo goed herinner. De vorm lijkt hier sterker dan de inhoud. Het is niet de beste film ooit, maar wel een erg mooie en aan te raden vermakelijke film voor wie de filmhuisstijl kan waarderen.

Beoordeling: 4 sterren

Yesterday (regie: Danny Boyle)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Yesterday: een zwarte zanger in houthakkersblouse met een gitaar op zijn rug, steekt een zebrapad over. In gele letters erboven de filmtitel.
Filmposter van Yesterday: een zwarte zanger in houthakkersblouse met een gitaar op zijn rug, steekt een zebrapad over. In gele letters erboven de filmtitel.

Yesterday kent een vermakelijk en interessant uitgangspunt: een muzikant wordt wakker in een alternatieve realiteit waarin de Beatles nooit hebben bestaan. Dat is een sterk idee, maar als je het trucje en de grap na een reeks scènes wel door begint te krijgen, zakt de film wat in. Ook dat ‘ze elkaar zouden krijgen’ is op een gegeven moment wel duidelijk, dus dat maakt de film wat minder sterk.

Toch blijft de film wel intrigeren, omdat er twee oudere mensen telkens in terugkomen waarvan je niet weet wat er met hen aan de hand is. Ook de uitkomst van deze lijn is bijzonder.

Bovendien is het leuk om een film te kijken waarin de muziek van de Beatles een rol speelt en een film die niet een vervolg is op een bestaande franchise.

Beoordeling: 3 sterren

The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.
Filmposter van The wonderful story of Henry Sugar (regie: Wes Anderson). Een man in een oranje pyjama zweeft in een kleine donkere kamer boven de vloer.

The wonderful story of Henry Sugar is een bijzondere verfilming van een verhaal van Roald Dahl. Hij past in de lijn van Esio Trot, maar is nog wat vervreemdender. Dit verhaal is namelijk verfilmd door de decors om de personages heen te verschuiven en de acteurs spreken ook regelmatig rechtstreeks in de camera.

Dat levert een film op die de ene kijker zeer zal aanspreken en de ander totaal niet kan boeien. Maar mij raakt hij wel, zoals ook The Grand Budapest Hotel mij aanspreekt. Bovendien is het ontzettend goed uitgevoerd; het is superstrak en lijkt in één beweging opgenomen.

Wat betreft het verhaal van Dahl is het net zo bijzonder als veel andere zaken die ik van hem zag en las. Ga hem zien op Netflix!

Beoordeling: 5 sterren

Deadpool & Wolverine (regie: Shawn Levy)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Deadpool & Wolverine: superheld met een rood/zwart masker ligt met zijn hoofd op de schouder van een superheld met geel kostuum, stoer hoofd en metalen messen uit zijn hand.
Filmposter van Deadpool & Wolverine: superheld met een rood/zwart masker ligt met zijn hoofd op de schouder van een superheld met geel kostuum, stoer hoofd en metalen messen uit zijn hand.

Ik ben sowieso niet de grootste fan van superheldenfilms, hoewel er wel enkele erg goede zijn gemaakt. Van alle superheldenreeksen, blijft X-men wel mijn favoriet. Maar Deadpool & Wolverine niet.

Hoewel ik de manier waarop Deadpool de vierde muur doorbreekt grappig vind en het bijna parodiërende van deze film erg sterk is, is het verhaal te rommelig. Uiteindelijk hobbelt de film van grap naar bloederig gevecht naar grap naar bloederig gevecht naar grap…. Ik heb de film uiteindelijk uitgezet voor het eind, want hij is laaaang!

Beoordeling: 1 ster

Wicked: For Good (regie: Jon M. Chu)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter: een heks met een groene huid en zwarte jurk en en witte heks met paarsige jurk staan op een geel pad richting een kasteel.
Filmposter van Wicked: For Good. Een heks met een groene huid en zwarte jurk en en witte heks met paarsige jurk staan op een geel pad richting een kasteel.

1 januari is altijd de dag waarop we brak in de bioscoop gaan zitten. Zo hebben we in het verleden Mufasa: the Lion King, Frozen II en dit jaar Wicked: for good gezien.

En hoewel iedereen die mij een beetje volgt, weet dat ik niet van musicals houd, werd ik van deze film best wel blij. De eerste Wicked heb ik met een half oog met mijn kinderen meegekeken, dit vervolg zag ik helemaal.

Wat de film erg mooi maakt is wat mij betreft vooral de vormgeving: de decors zijn prachtig, de kostuums zijn mooi, de CGI is van topkwaliteit, de muziek is goed. Ook biedt het verhaal een diepere laag bij The wizard of Oz.

Maar het blijft wel een musical waarbij er om de haverklap mensen uit het niets gaan zingen, dus vijf sterren ga ik de film niet geven, maar vier… dat zegt uit mijn mond veel.

Beoordeling: 4 sterren

Ghostbusters: Answer the call (regie: Paul Feig)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Ghostbusters uit 2016: zwarte achterrond waarvoor diverse vrouwen in overals staan met diverse gekleurde laserstralen.
Filmposter van Ghostbusters uit 2016: zwarte achterrond waarvoor diverse vrouwen in overals staan met diverse gekleurde laserstralen.

Nadat ik het origineel een paar jaar geleden zag, heb ik nu de remake/bewerking/reboot van Ghostbusters: Answer the call gezien. Zoals het een goede bewerking betaamd, zit de film vol met verwijzingen naar het origineel en leuke cameo’s.

Je ziet wel duidelijk dat de kwaliteit van vormgeving flink vooruit is gegaan in 30 jaar, hoewel de kwaliteit van sommige CGI in deze film wat te wensen overlaat. De vorige film heeft de tand des tijds best goed doorstaan; ik vraag me af of dat voor deze film over 30 jaar ook geldt.

Maar ook, zoals het een goede remake betaamd, is het verhaal slap en weinig origineel. Wanneer je telkens opnieuw ziet dat er series uit de mottenballen worden getrokken, zou je Hollywood toch oproepen: maak eens iets nieuws, iets origineels, iets wat er niet al is!

Beoordeling: 3 sterren

What we left behind: Looking back at star trek: Deep space nine (regie: Ira Steven Behr & David Zappone)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.
Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.

What we left behind is een mooie documentaire voor de echte Trekkie. Maar los van het onderwerp dat mij persoonlijk raakt als fan, is de documentaire ook goed gemaakt. De oorspronkelijke schrijvers/producers maken tijdens de documentaire een nieuwe aflevering. Daarmee kun je zien hoe het schrijfproces in elkaar zit, maar ook geeft het ruimte om terug te kijken naar de verhaallijnen, omdat daarop moet worden voortgebouwd.

Bovendien laat de documentaire mooi zien welke invloed Star Trek: Deep Space 9 heeft gehad op zowel de tv-wereld als de maatschappij. Ook de rol van science fiction komt mooi naar voren. Een aanrader, die ook nog eens op YouTube te zien is!

Beoordeling: 5 sterren

Blackberry (regie: Matt Johnson)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.
Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.

In de afgelopen jaren heb ik diverse technologisch ingestoken biopics gezien. De serie The playlist over Spotify, The billion dollar code over Google Maps en nu Blackberry. Het jammere van deze film is dat hij helemaal niet spannend is gemaakt. Die andere series en films hadden een interessant conflict in zich, maar dat gebeurt in deze pas aan het einde.

Dan dreigt het namelijk met de SEC mis te gaan, maar gaat het toch niet mis. Prima geacteerd, de pruik van een van de hoofdrolspelers blijft storen en een week na het kijken weet ik al niet meer wat nou ook alweer de kern van het verhaal was. Beetje jammer, beetje slap.

Beoordeling: 2 sterren

Titanic (regie: James Cameron)

Door | |
Plaats een reactie
Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.
Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.

Jarenlang heb ik Titanic niet gezien. Onlangs wilden Noor en Daan hem zien en ik blijft het toch vooral een slap liefdesverhaal vinden. Op het niveau van het verhaal is het niet veel meer dan een langgerekte foute kerstfilm. Vaak zijn die kerstfilms trouwens al veel te lang, dan is dit echt véél te lang.

Wat wel mooi is, is het meer documentaireachtige gedeelte van de film. Ook hebben de beelden de tand des tijds goed doorstaan. Je kunt nog steeds goed meevoelen hoe de ondergang van dit schip is gegaan. Maar dan kijk ik toch liever een echte documentaire.

Beoordeling: 3 sterren