What we left behind: Looking back at star trek: Deep space nine (regie: Ira Steven Behr & David Zappone)

Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.
Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.

What we left behind is een mooie documentaire voor de echte Trekkie. Maar los van het onderwerp dat mij persoonlijk raakt als fan, is de documentaire ook goed gemaakt. De oorspronkelijke schrijvers/producers maken tijdens de documentaire een nieuwe aflevering. Daarmee kun je zien hoe het schrijfproces in elkaar zit, maar ook geeft het ruimte om terug te kijken naar de verhaallijnen, omdat daarop moet worden voortgebouwd.

Bovendien laat de documentaire mooi zien welke invloed Star Trek: Deep Space 9 heeft gehad op zowel de tv-wereld als de maatschappij. Ook de rol van science fiction komt mooi naar voren. Een aanrader, die ook nog eens op YouTube te zien is!

Beoordeling: 5 sterren

Blackberry (regie: Matt Johnson)

Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.
Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.

In de afgelopen jaren heb ik diverse technologisch ingestoken biopics gezien. De serie The playlist over Spotify, The billion dollar code over Google Maps en nu Blackberry. Het jammere van deze film is dat hij helemaal niet spannend is gemaakt. Die andere series en films hadden een interessant conflict in zich, maar dat gebeurt in deze pas aan het einde.

Dan dreigt het namelijk met de SEC mis te gaan, maar gaat het toch niet mis. Prima geacteerd, de pruik van een van de hoofdrolspelers blijft storen en een week na het kijken weet ik al niet meer wat nou ook alweer de kern van het verhaal was. Beetje jammer, beetje slap.

Beoordeling: 2 sterren

Titanic (regie: James Cameron)

Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.
Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.

Jarenlang heb ik Titanic niet gezien. Onlangs wilden Noor en Daan hem zien en ik blijft het toch vooral een slap liefdesverhaal vinden. Op het niveau van het verhaal is het niet veel meer dan een langgerekte foute kerstfilm. Vaak zijn die kerstfilms trouwens al veel te lang, dan is dit echt véél te lang.

Wat wel mooi is, is het meer documentaireachtige gedeelte van de film. Ook hebben de beelden de tand des tijds goed doorstaan. Je kunt nog steeds goed meevoelen hoe de ondergang van dit schip is gegaan. Maar dan kijk ik toch liever een echte documentaire.

Beoordeling: 3 sterren

The Big Short (regie: Adam McKay)

Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.
Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.

The big short is een heel coole film. Niet alleen omdat het verhaal dat vertelt wordt spannend is, ondanks dat we de afloop al kennen. Zo’n bekend verhaal op een goede manier in een film zetten, lukt soms heel goed, maar niet altijd. Hier dus wel.

Maar een goed verhaal is niet het enige; de makers hebben er ook nog voor gezorgd dat de vierde wand van de cinema af en toe doorbroken wordt voor theoretische uitleg. Door dat zo opvallend te doen, wordt het deel van het verhaal, zonder dat je eruit raakt als kijker.

De spanning in de film is goed mee te voelen, je ziet de oplopende stress tot de verlossing komt en daarin ga je als kijker helemaal mee. Goed gedaan.

Beoordeling: 4 sterren

The Incredibles 2 (regie: John Walker & Nicole Paradis Grindle)

Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.
Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.

Het is alweer jaren, zo niet decennia geleden, dat ik The Incredibles zag, heb ik nu The Incredibles 2 gezien. Waarbij je altijd bang bent dat het vervolg minder leuk wordt dan het origineel. Maar bij deze film is hij op één punt beter en op één punt minder goed.

De beeldkwaliteit van deze film is veel beter dan de vorige film. The Incredibles was een vroege 3D-animatiefilm en dat maakt dat het vervolg er natuurlijk al snel beter uitziet. Met name het detailniveau is ontzettend omhoog gegaan.

Het verhaal in deze film is wel spannend en vormt een leuk vervolg op de vorige film. Ik heb me minstens net zo goed vermaakt, dus bij deze film zou ik zeker deel één en twee kijken.

Beoordeling: 4 sterren

Charlie’s Angels (regie: Elizabeth Banks)

Filmposter van Charlie's Angels: in een gouden hekwerk in de vorm van een strakke V staan drie vrouwen in zwarte kleding, ervoor loopt één vrouw in blauwe jas op ons af omringd door kleinere foto's van bijrollen.
Filmposter van Charlie's Angels: in een gouden hekwerk in de vorm van een strakke V staan drie vrouwen in zwarte kleding, ervoor loopt één vrouw in blauwe jas op ons af omringd door kleinere foto's van bijrollen.

Ooit heb ik het origineel van Charlie’s Angels gezien en die moet ik nodig ook weer eens kijken. Mijn dochter kwam met deze versie uit 2019 aanzetten en mijn belangrijkste conclusie is dat het een smet op het blazoen is van Patrick Stewart. In Star Trek en X-men speelt hij prachtige rollen. Hier niet.

Maar dan het grotere geheel: deze versie van Charlie’s Angels is voor kinderen best wel spannend en ook voor volwassenen wel best grappig. Maar de film is niet supergoed: slap verhaal, beetje te veel Power Rangers en ook het acteerwerk zit op dat niveau van overacteren. Eén van de hoofdrolspelers komt ook uit die franchise. Het is niet zo goed, hopelijk binnenkort het origineel, dan kan ik meer geven dan twee sterren.

Beoordeling: 2 sterren

Interstellar (regie: Christopher Nolan)

Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.
Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.

Ik had al vaak goede verhalen gehoord over Interstellar en ook de muziek had ik al meerdere keren gehoord in verschillende versies. De film zelf is mooi, maar wel wat lang.

Ondanks die lengte, die ergens ook wel bijdraagt aan het kunnen meevoelen met de astronauten, ben ik erg enthousiast over deze Nolan-film. Het verhaal is origineel en interessant. Door de manier van filmen leef je ook gelijk mee en er blijft ook voldoende om te willen weten. Uiteindelijk grijpt het verhaal mooi in elkaar, dus dit is zo’n film die je wel echt moet afkijken.

Ten slotte is de vormgeving prachtig. De details… ik heb er geen woorden voor. Kijk die film

Beoordeling: 5 sterren

Spijt! (regie: Dave Schram)

Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.
Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.

Spijt! was een filmtip van mijn dochter Noor. Wat een goede tip, wat een prachtige film. Jaren geleden las ik het boek van Carry Slee al en boekverfilmingen vallen nogal eens tegen. Zeker Nederlandse boekverfilmingen zijn vaak minder goed dan het origineel. Maar deze dus niet.

Deze film is zelfs nog mooier dan het boek en dat komt niet alleen omdat ik het boek zo slecht vond. De voorspelbaarheid van het boek en weinige karakterontwikkeling van veel personages is in het boek behoorlijk storend. In de film lukt het beter round characters neer te zetten en de ontwikkelingen minder voorspelbaar. Door enkele ingrepen, zit het verhaal ook hechter in elkaar en blijven er wat verrassingen over aan het einde van de film.

Maar het belangrijkst is dat het de makers is gelukt je echt te laten meeleven met de verschillende personages. Het ontstaan van pestsituaties in een klas is goed in beeld gebracht en de complexe dynamiek waar kinderen in terecht komen wordt goed zichtbaar. Als dan uiteindelijk het hele gezin huilend op de bank zit, heb je iets goeds gedaan. Zelf zien? Zeker doen. Hij is via NPO Start te kijken.

5 sterren

Maleficent (regie: Robert Stromberg)

Filmposter van Maleficent: een zeer witte vrouw in zwarte jurk en hoofddeksel met twee zwarte hoorns staat centraal voor een sprookjesachtig landschap en een vrouw met blond haar en lichtblauwe jurk.
Filmposter van Maleficent: een zeer witte vrouw in zwarte jurk en hoofddeksel met twee zwarte hoorns staat centraal voor een sprookjesachtig landschap en een vrouw met blond haar en lichtblauwe jurk.

De film Maleficent is voorspelbaar, omdat iedereen het sprookje Doornroosje uiteraard kent, maar deze liveactionremake is wel heel mooi vormgegeven en op een bepaalde manier betoverend.

Wat de film aantrekkelijk maakt is de gelaagdheid die in de personages is gebracht: je begrijpt als kijker beter waarom Maleficent doet wat ze doet. Ook de kus van Maleficent die uiteindelijk de kus van ware liefde blijkt is een mooie toevoeging.

Maar nog beter dan de verhalende aanpassingen, is de vormgeving. Er is, zoals bij wel meer remakes de laatste jaren, veel tijd en aandacht gegaan naar de vormgeving. Kostuums, decors, maar ook de visuele effecten dragen bij aan een zeer aantrekkelijk beeld om naar te kijken en te willen blijven kijken.

Beoordeling: 4 sterren

Fiddler on the roof (regie: Norman Jewison)

Filmposter van Fiddler on the Roof: een silhouet van een vioolspeler op een dak tegen een oranje zonsopgang
Filmposter van Fiddler on the Roof: een silhouet van een vioolspeler op een dak tegen een oranje zonsopgang

Ik heb wel ooit gehoord over Anatevka of The Fiddler on the roof, maar ik had hem nog nooit gezien. Maar omdat Daan bij het koor van de Young Musicians Academy liederen zong uit deze musical, hebben we de film gekeken. Het is een musical, dus daar beginnen bij mij de problemen al. En hoe ouder de musical, hoe groter de problemen meestal zijn. Het is een heel herkenbaar 19e-eeuws verhaal, met de nodige humor en de muziek is op zichzelf goed.

Maar het is ook een meer dan 50-jaar oude film die wel erg traag verloopt. Het verhaal is ook niet echt blijven hangen: kleine dorpsgebeurtenissen, weinig wereldschokkends. Nee, voor mij niet veel soeps.

Beoordeling: 2 sterren

The Antisocial Network: Memes to Mayhem (regie: Arthur Jones, Giorgio Angelini)

Filmposter van The antisocial network: een man en vrouw in eenvoudig grijs shirt kijken op hun telefoon; hun gezicht wordt in de telefoon gezogen.
Filmposter van The antisocial network: een man en vrouw in eenvoudig grijs shirt kijken op hun telefoon; hun gezicht wordt in de telefoon gezogen.

The antisocial network is ook weer zo’n documentaire in de reeks rondom technologie en films als The social network. Deze documentaire is superinteressant om te snappen wat er gebeurt achter de schermen van onze sociale media. Hoe zijn we aan Pepe the frog gekomen? Of wat is de rol van 4chan en 8chan op wat wij nu in de politiek zien?

We zien de geschiedenis van sociale netwerken en hoe we gekomen zijn van obscure fora tot het punt waarop het raarste nepnieuws rondgaat aan de talkshowtafels. Wat daarbij ook cool is om te zien is dat iedereen die meewerkt en geïnterviewd wordt ook een grote mate van zelfreflectie toont. Een aanrader.

Beoordeling: 4 sterren

Star Trek: Section 31 (regie: Olatunde Osunsanmi)

Filmposter van Section 31: in paarse- en rozetinten zit een keizerin arrogant op haar troon, linksboven in geel de titel van de film met 31 als grootste tekst.
Filmposter van Section 31: in paarse- en rozetinten zit een keizerin arrogant op haar troon, linksboven in geel de titel van de film met 31 als grootste tekst.

Beoordeling: 2 sterren

Deze film is een heleboel: een actiefilm, een film vol special effects, een rommelige film, maar het is zeker geen Star Trek. Section 31 is dus niet een film waar ik blij van wordt. Waarom dan toch twee sterren, hoor ik je direct vragen: omdat ik de film helemaal heb afgekeken én omdat ik ergens de redenering van de makers wel snap die proberen nieuw publiek naar het vergrijzende Star Trek te krijgen.

Maar wat zijn de belangrijkste problemen: de opening van de film voelt als een soort Ocean’s eleven maar dan in de ruimte. Die laatste film is met z’n drie sterren zelfs nog beter dan deze. Gelukkig is de film niet al te lang (1 uur en 35 minuten), korter dan de bespreekvideo’s die je online ook kunt vinden. Dat geeft het gevoel dat je hier naar een dubbele aflevering van een Star Trekserie uit de jaren ’90 zit te kijken: Voyager, Next Generation of DS9. Die afleveringen waren niet allemaal even sterk.

Het verhaal is namelijk nogal gehaast en er is nauwelijks een touw vast te knopen aan de tijdlijnen in deze film. Het feit dat deze film is ontstaan vanuit ideeën om een nieuwe serie te maken die uiteindelijk moest worden ingedikt helpt ook niet. Men had beter een heel nieuw verhaal kunnen maken toen Section31 een film werd.

De IMDB-recensies waren uiteindelijk het vermakelijkste aan deze film: als het costume design het eerste is dat geprezen wordt, als de lengte van de film de hemel in geprezen wordt en het verhaal en acteerwerk vergeleken wordt met de Power Rangers, dan weet je het wel. Snel vergeten en door met een nieuw seizoen Strange new worlds.

Buy now! The shopping conspiracy (regie: Nic Stacey)

Filmposter van Buy now!: een vrouw zit achter haar laptop met een Amerikaans stadsgezicht erachter te zien door het raam. In roze letters ervoor Buy now!
Filmposter van Buy now!: een vrouw zit achter haar laptop met een Amerikaans stadsgezicht erachter te zien door het raam. In roze letters ervoor Buy now!

Beoordeling: 4 sterren

Buy now! behandelt het thema van de huidige online shopervaring en de uitwassen daarvan. Veel van wat ik in deze documentaire zie heb ik al eerder gelezen, bijvoorbeeld in de collectie over de kledingindustrie van De Correspondent. Wat deze Netflix-film interessant maakt is dat de uitleg mooi is vormgegeven. Met overvloeden aan producten die de wereld overstromen wordt zichtbaar wat het probleem is van onze huidige productiemethoden.

Het doel van Buy now! is helder: wij moeten aan het denken worden gezet over ons consumptiegedrag. De manier waarop we kopen, gebruiken en weggooien inrichten moeten we eens kritisch tegen het ligt houden. Je krijgt al snel een onthutsend beeld voorgeschoteld, waar je als kijker eigenlijk direct iets mee móét. Er zijn interessanter documentaires te vinden, maar een welverdiende vier sterren.

Barbie (regie: Greta Gerwig)

Filmposter van Barbie: Een roze sierlijke letter B met donkerroze randen zweeft in de wolken. Op de letter zitten een vrouw en man met sexy kleding en zeer bonde haren.
Filmposter van Barbie: Een roze sierlijke letter B met donkerroze randen zweeft in de wolken. Op de letter zitten een vrouw en man met sexy kleding en zeer bonde haren.

Beoordeling: 1 ster

Over Barbie kan ik eigenlijk kort zijn: ik vind het een slechte film. Ik snap alle prijzen, het succes en aandacht, vanwege de feministische boodschap. Die zit er mooi in, maar het verhaal, het overdreven acteren, de weinig geloofwaardige performance hebben mij niet kunnen overtuigen van de film als amusement. Het is meer een politiek pamflet, maar is dat een goede film?

De belangrijkste factor in mijn beoordeling is mijn directe reactie op de film: ik ben erbij in slaap gevallen. Dat zegt eigenlijk genoeg over hoe boeiend dit stuk is. Ik lees ook geen politiek pamflet voor het slapen gaan of op het strand, omdat het zo lekker leest. Nee, deze film is als film niet voor mij.

Kingsman (regie: Matthew Vaughn)

Filmposter van Kingsman: witte achtergrond en in een cirkel staat in V-formatie een groep mannen in diverse kleding en met diverse wapens.
Filmposter van Kingsman: witte achtergrond en in een cirkel staat in V-formatie een groep mannen in diverse kleding en met diverse wapens.

Beoordeling: 3 sterren

Kingsman kwam ik toevallig tegen op Netflix en met wat actie, humor en deze cast durfde ik hem wel aan te zetten. De film is me niet tegengevallen, want dat had bij dit genre ook best gekund; het is een aardige en vermakelijke film. Daarbij is het wel van belang dat je met de juiste kijkverwachting aan de film begint: verwacht geen serieuze actiefilm, verwacht ook geen kunstzinnig hoogstandje, verwacht ook geen stevige geweldsfilm, maar ga erin met de verwachting dat je een satire gaat kijken.

Het is wel een wat zwaardere satire dan bijvoorbeeld de films van Austin Powers of Johnny English, maar je hebt er een vermakelijke anderhalf uur aan, waarbij ook de acteurs zichzelf niet al te serieus lijken te nemen: Samuel L. Jackson in een felgekleurd trainingspak of Collin Firth die té Brits doet, het is best grappig allemaal, maar de film is niet briljant.

Mufasa: the Lion King (regie: Barry Jenkins)

Filmposter van Mufasa: vooraan een leeuw die trots in de camera kijkt, eromheen een aap, boos kijkende leeuw, stokstaartje, zwijn, kleine leeuw en vogel. Allen staan in een Afrikaans bergachtig landschap.
Filmposter van Mufasa: vooraan een leeuw die trots in de camera kijkt, eromheen een aap, boos kijkende leeuw, stokstaartje, zwijn, kleine leeuw en vogel. Allen staan in een Afrikaans bergachtig landschap.

Beoordeling: 4 sterren

Nadat we uiteraard The Lion King hebben gekeken en ook alle andere varianten van deze film, moesten we in de bioscoop naar Mufasa. De kwaliteit van de filmbeelden en animaties is fantastisch en zo mogelijk nog mooier dan de vorige Lion Kingversie. Maar het verhaal is mijns inziens wat te lang en de aanloop naar de kern van het verhaal is vooral te traag. Ook is het verhaal van Mufasa mooi vervlochten met de andere films en wordt de vierde muur op een grappige manier verbroken. Ik heb me ondanks het ene minpunt zeer vermaakt in de bios!

Schindler’s List (regie: Steven Spielberg)

Filmposter van Schindler's list: een volwassen hand houdt een kinderhand vast, met eroverheen getypte namenlijsten in zwart.
Filmposter van Schindler's list: een volwassen hand houdt een kinderhand vast, met eroverheen getypte namenlijsten in zwart.

Beordeling: 5 sterren

Ik heb hem nu al een paar keer gezien, maar Schindler’s List blijft een briljante film. De film kent een mix van heftige momenten die je als kijker telkens opnieuw raken. Vooral de emotieloze wijze waarop sommigen anderen dood kunnen maken, blijft schokkend.

Ook de keuze om de film in zwart-wit uit te voeren, is een sterke keuze die bijdraagt aan de emotie die je als kijker ervaart. En uiteraard de slotscène waarin Schindler nog steeds het gevoel heeft dat hij niet genoeg heeft gedaan. Het is allemaal zo prachtig en dan blijf je de aftiteling ook helemaal kijken, waarbij de echte overlevers langs Schindlers graf lopen. Het is allemaal briljant!

Piece by piece (regie: Morgan Neville)

Filmposter van Piece by piece: een LEGO-minifiguur met het uiterlijk van Pharell Williiams straalt een regenboog aan LEGO-blokjes uit tegen een gele achtergrond.
Filmposter van Piece by piece: een LEGO-minifiguur met het uiterlijk van Pharell Williiams straalt een regenboog aan LEGO-blokjes uit tegen een gele achtergrond.

Beoordeling: 3 sterren

Het is grappig als je hoort dat Pharrell Williams alleen een biopic wilde als het in LEGO werd uitgevoerd, verwachtend dat er geen film zou komen. Maar hij kwam er wel en Piece by piece is het resultaat. Het is een grappige vorm en het is interessant om te zien hoe Pharrell als artiest gevormd is. Het is een bijzondere man en een bijzondere artiest, maar uiteindelijk is deze film niet echt heel erg boeiend. Dat zit niet per se in de vorm, maar in de weinig spannende opbouw.

De held (regie: Menno Meyjes)

Filmposter van De Held, een vrouw op zwarte hakken met grijze broek en grijs jasje staat zijdelings op de poster met een pistool in haar hand. Daarnaast de namen van de hoofdrolspelers en kleine foto's van deze mensen in hun rol.
Filmposter van De Held, een vrouw op zwarte hakken met grijze broek en grijs jasje staat zijdelings op de poster met een pistool in haar hand. Daarnaast de namen van de hoofdrolspelers en kleine foto's van deze mensen in hun rol.

Beoordeling: 2 sterren

De held, naar het boek van Jessica Durlacher, is een erg warrige film. Ik ken het boek, al heb ik het lang geleden gelezen, maar zelfs dan is de film slecht te volgen. De spanningsboog is te klein, dus ik merkte bij mezelf de neiging om de film als achtergrondbehang aan te zetten en dan iets anders te gaan doen. Dat is jammer, want het is best een interessant verhaal. Maar de makers van de film weten het publiek te weinig te boeien met alle verwikkelingen, jammer.

What happened, miss Simone? (regie: Liz Garbus)

Poster van What happened miss Simone? - Nina Simone in een gele jurk kijkt zingend het publiek aan, bezien door een contour van Nina Siome die met gebogen hoofd naar rechts kijkt.
Poster van What happened, miss Simone? - Nina Simone in een gele jurk kijkt zingend het publiek aan, bezien door een contour van Nina Siome die met gebogen hoofd naar rechts kijkt.

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb de laatste jaren meerdere muzikale documentaires gezien, waaronder die over Quincy Jones en Miles Davis. Hoewel ik die al heel goed vond, vind ik What happened, miss Simone? duidelijk de beste. Wat een fantastische dwarsdoorsnede van het leven van Nina Simone.

In deze documentaire zijn haar levensverhaal, persoonlijke getuigenissen van vrienden en bekenden, o.a. uit Nijmegen, historische beelden en een rode draad uit haar leven mooi vermengd. Je krijgt een beeld van de vrouw, haar muziek en haar invloed. Fantastisch en een aanrader. Bovendien voor iedereen met Netflix eenvoudig te kijken.