Enno Masurel, MKB

Kaft van MKB: een foto van de Markthal in Rotterdam met een lichtblauwe zomerse lucht en verschillende marktkramen ervoor.

Met MKB – de ondernemingen en de ondernemers haal je een leuk en compact boek in huis met de basics rondom dit thema. Echt een boek waar een startende student of startende ondernemer zijn of haar voordeel mee kan doen.

Wel gebruikt Masurel direct het nodige jargon en dat vereist wel wat heen en weer bladeren soms. Ook niet gek overigens voor een universiteitshoogleraar. Een tweede kritiekpunt gaat over het thema duurzaamheid. Hoe belangrijk ook, het voelt als een wat willekeurige thema dat in dit boekje is getrokken, zonder dat het er een wezenlijk onderdeel van uit zou hoeven maken.

Maar met de heldere voorbeeldcasussen en antwoorden daarbij, kun je snel de theorie inzichtelijk en praktisch maken voor jezelf. Al met al een prima boekje voor wie wil kennismaken met dit thema.

Beoordeling: 4 sterren

Ted van Lieshout, Voor de mooiste

Kaft van Voor de mooiste: een foto van een gouden appel tegen een gouden achtergrond met eroverheen de titelinformatie in wit, geel en lichtblauw.

Voor de mooiste is weer zo’n boek van Ted van Lieshout dat zowel qua inhoud als vormgeving de nodige aandacht heeft gekregen van de maker. Het verhaal biedt een mooie alternatieve geschiedenis van onze Westerse beschaving. Ik heb dan ook veel geleerd in dit boek.

De opzet met een socratische dialoog met de lezer is een slimme truc om te voorkomen dat het een droge opsomming wordt, maar dat wordt het uiteindelijk toch wel een beetje. Ook bevat het boek veel mooi beeld, maar vind ik de opmaak uiteindelijk wel wat te druk en rommelig. De afbeeldingen aan de rand die de verbinding met het vorige of de volgende passage aangeven zijn niet per se nodig en ook de rode letters branden mij een beetje aan mijn ogen.

Toch is de inhoud van Voor de mooiste zo waardevol dat ik het boek zeker zou aanraden.

Beoordeling: 4 sterren

The grand Budapest hotel (regie: Wes Anderson)

Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titelinformatie van de film.

Toen ik The grand Budapest hotel ging kijken, had ik direct een aantal flashbacks. Ik vroeg me direct af of deze film van dezelfde regisseur was als The wonderful story of Henry Sugar, ik realiseerde me direct dat ik het muziekje ken van Lubachs video over beeldspraak en ik herinnerde me dat ik dat ik deze film al jaren wilde kijken en hij viel alles behalve tegen.

Het is een erg grappige film die het vooral moet hebben van de mooie beelden, bijzondere manier van filmen waarbij de vierde muur regelmatig wordt doorbroken en de supersterke cast, die wel opvallend veel mannen bevat.

Het verhaal is echter niet supersterk en ik merk ook dat ik me het een paar weken na het kijken niet meer zo goed herinner. De vorm lijkt hier sterker dan de inhoud. Het is niet de beste film ooit, maar wel een erg mooie en aan te raden vermakelijke film voor wie de filmhuisstijl kan waarderen.

Beoordeling: 4 sterren

Wicked: For Good (regie: Jon M. Chu)

Filmposter van Wicked: For Good. Een heks met een groene huid en zwarte jurk en en witte heks met paarsige jurk staan op een geel pad richting een kasteel.

1 januari is altijd de dag waarop we brak in de bioscoop gaan zitten. Zo hebben we in het verleden Mufasa: the Lion King, Frozen II en dit jaar Wicked: for good gezien.

En hoewel iedereen die mij een beetje volgt, weet dat ik niet van musicals houd, werd ik van deze film best wel blij. De eerste Wicked heb ik met een half oog met mijn kinderen meegekeken, dit vervolg zag ik helemaal.

Wat de film erg mooi maakt is wat mij betreft vooral de vormgeving: de decors zijn prachtig, de kostuums zijn mooi, de CGI is van topkwaliteit, de muziek is goed. Ook biedt het verhaal een diepere laag bij The wizard of Oz.

Maar het blijft wel een musical waarbij er om de haverklap mensen uit het niets gaan zingen, dus vijf sterren ga ik de film niet geven, maar vier… dat zegt uit mijn mond veel.

Beoordeling: 4 sterren

Mark Bovens & Anchrit Wille, Diplomademocratie

Kaft van Diplomademocratie: lichtblauwe achtergrond met de titel in wit en donkerblauw met erboven een Amerikaanse hoed die geslaagden dragen.

Over Diplomademocratie hoorde ik al eerder in diverse podcasts, maar nu heb ik het boek zelf ook gelezen. Nu sluit het boek goed aan bij wat ik zelf ook vind over diploma’s, maar het boek zit ook echt wel goed in elkaar. In duidelijke stappen leggen de auteurs uit wat de rol van het diploma in onze samenleving is geworden. Het boek vormt een helder betoog met ook heldere oplossingen.

Hun uitleg is echter zo gedegen dat er daardoor wel wat veel herhaling in sommige stukken zit. De uitleg is ook zo stapsgewijs dat dat de leesbaarheid negatief beïnvloed wordt. Maar die minpunten nemen niet weg dat ik dit boek graag gebruik als steun, als bewijs en argumentatie om te pleiten voor meer aandacht voor skills.

Beoordeling: 4 sterren

Judith Koelemeijer, Het zwijgen van Maria Zachea

Kaft van Het zwijgen van Maria Zachea. Zwart-witfoto van enkele jongens en meisjes in ouderwetse badkleding staand in een laagje water.

De opzet van Het zwijgen van Maria Zachea is mooi: het verhaal van alle broers en zussen samen geeft zowel een mooi beeld van de familie en de rollen die alle dertien broers en zussen spelen, als ook een mooi tijdsbeeld van 1934 tot in de jaren ’90.

Het verhaal is niet heel spannend, maar de personages zijn allemaal wel benaderbaar. Soms moet je wel even nadenken wat je al wel en niet al eerder hebt gezien, omdat de opzet met 13 losse verhalen wat dubbelingen of vermeende dubbelingen oplevert. Maar het is een logische winnaar van de NS Publieksprijs 2001. Niet het beste boek ooit, maar wel een boek, dat grote groepen lezers zal aanspreken.

Beoordeling: 4 sterren

Basuki Gunawan, Winarta

Kaft van Winarta: achtergrond met donkergroene en zwarte langwerpige vlekken, in wit de titel.

Winarta is een mooie herontdekking en ik merk dat hij bij leerlingen ook in de smaak valt. Het verhaal is spannend en past ook mooi bij boeken zoals Oeroeg. Het einde van dit verhaal blijft wel erg raadselachtig, maar dat is juist het mooie van dit boek. Genoeg ruimte voor interpretatie, maar dat is wel geschikter voor een wat ervarener lezer. Het verhaal leest, zeker voor een boek van bijna 80 jaar oud, prettig en snel. Je leest het zo uit. Het is niet het allerbeste boek ooit, daarom vier en niet vijf punten.

Beoordeling: 4 sterren

Johannes Visser, Is het voor een cijfer?

Kaft van Is het voor een cijfer? Gele kaft met drie rijen kralen om te tellen als afbeelding.

Is het voor een cijfer? is een mooi pleidooi over onderwijs. Ik had er al over gehoord toen het uitkwam, maar ik kwam nu pas aan het lezen toe. Een aantal van Johannes Vissers ideeën deel ik; zo schreef ik al eerder over het afschaffen van het diploma. Juist vanwege de cijfergerichtheid van leerlingen, ben ik een groot voorstander van skills, van anders waarderen en erkennen. Dit boekje is een mooi startpunt voor velen die willen nadenken over cijfers, maar een echte oplossing vereist meer.

Beoordeling: 4 sterren

Paul van Loon, Danse Macabre

Kaft van Danse Macabre: in blauw-, grijs- en bruintinten met gouden accenten zien we een uigebrande kapel in een mistig bos.

In Danse Macabre zit voor een volwassen lezer wat veel uitleg, maar voor de doelgroep (kinderen van 8 tot 12) is het een heel prima boek. De prijs van de Kinderjury in 2025 snap ik dan ook goed. Het verhaal dat Paul van Loon opgeschreven heeft is spannend. Dat is hem natuurlijk wel toevertrouwd, een verhaal dat zich in het mythische en monsterachtige afspeelt. Ook heeft het verhaal meer laagjes dan alleen het spannende verhaal; het verwijst zelfs naar de negentiende-eeuwse verhalen waarin uiteindelijk op elkaar inschrijft, zoals we die van Dickens onder andere kennen. Deze wil jij (en je kind) zeker lezen.

Beoordeling: 4 sterren

Mariska Overman, De zomer die alles was

Kaft van De zomer die alles was. Lichtblauwe onderste helft, lichtgele achtergrond: er zit een meisje met opgetrokken knieën tegen een boom, terwijl twee zwarte raven wegvliegen.

De zomer die alles was is een mooi boek. Het mooiste in het boek is de sfeer en het taalgebruik. Overman weet moeilijke thema’s heel mooi te verwoorden. Het enige minpunt is dat ze de monologues interieurs wat lang zijn. Maar voor veel jongere en oudere lezers een aanrader!

Beoordeling: 4 sterren