The grand Budapest hotel (regie: Wes Anderson)

Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titel van de film.
Filmposter van The grand Budapest hotel: een groot kasteelachtig hotel in roze en wit tegen een grauwe bergachtige omgeving met in kleine letters erboven de titelinformatie van de film.

Toen ik The grand Budapest hotel ging kijken, had ik direct een aantal flashbacks. Ik vroeg me direct af of deze film van dezelfde regisseur was als The wonderful story of Henry Sugar, ik realiseerde me direct dat ik het muziekje ken van Lubachs video over beeldspraak en ik herinnerde me dat ik dat ik deze film al jaren wilde kijken en hij viel alles behalve tegen.

Het is een erg grappige film die het vooral moet hebben van de mooie beelden, bijzondere manier van filmen waarbij de vierde muur regelmatig wordt doorbroken en de supersterke cast, die wel opvallend veel mannen bevat.

Het verhaal is echter niet supersterk en ik merk ook dat ik me het een paar weken na het kijken niet meer zo goed herinner. De vorm lijkt hier sterker dan de inhoud. Het is niet de beste film ooit, maar wel een erg mooie en aan te raden vermakelijke film voor wie de filmhuisstijl kan waarderen.

Beoordeling: 4 sterren

Wicked: For Good (regie: Jon M. Chu)

Filmposter: een heks met een groene huid en zwarte jurk en en witte heks met paarsige jurk staan op een geel pad richting een kasteel.
Filmposter van Wicked: For Good. Een heks met een groene huid en zwarte jurk en en witte heks met paarsige jurk staan op een geel pad richting een kasteel.

1 januari is altijd de dag waarop we brak in de bioscoop gaan zitten. Zo hebben we in het verleden Mufasa: the Lion King, Frozen II en dit jaar Wicked: for good gezien.

En hoewel iedereen die mij een beetje volgt, weet dat ik niet van musicals houd, werd ik van deze film best wel blij. De eerste Wicked heb ik met een half oog met mijn kinderen meegekeken, dit vervolg zag ik helemaal.

Wat de film erg mooi maakt is wat mij betreft vooral de vormgeving: de decors zijn prachtig, de kostuums zijn mooi, de CGI is van topkwaliteit, de muziek is goed. Ook biedt het verhaal een diepere laag bij The wizard of Oz.

Maar het blijft wel een musical waarbij er om de haverklap mensen uit het niets gaan zingen, dus vijf sterren ga ik de film niet geven, maar vier… dat zegt uit mijn mond veel.

Beoordeling: 4 sterren

Mark Bovens & Anchrit Wille, Diplomademocratie

Kaft van Diplomademocratie: lichtblauwe achtergrond met de titel in wit en donkerblauw met erboven een Amerikaanse hoed die geslaagden dragen.
Kaft van Diplomademocratie: lichtblauwe achtergrond met de titel in wit en donkerblauw met erboven een Amerikaanse hoed die geslaagden dragen.

Over Diplomademocratie hoorde ik al eerder in diverse podcasts, maar nu heb ik het boek zelf ook gelezen. Nu sluit het boek goed aan bij wat ik zelf ook vind over diploma’s, maar het boek zit ook echt wel goed in elkaar. In duidelijke stappen leggen de auteurs uit wat de rol van het diploma in onze samenleving is geworden. Het boek vormt een helder betoog met ook heldere oplossingen.

Hun uitleg is echter zo gedegen dat er daardoor wel wat veel herhaling in sommige stukken zit. De uitleg is ook zo stapsgewijs dat dat de leesbaarheid negatief beïnvloed wordt. Maar die minpunten nemen niet weg dat ik dit boek graag gebruik als steun, als bewijs en argumentatie om te pleiten voor meer aandacht voor skills.

Beoordeling: 4 sterren

Judith Koelemeijer, Het zwijgen van Maria Zachea

Kaft van Het zwijgen van Maria Zachea. Zwart-witfoto van enkele jongens en meisjes in ouderwetse badkleding staand in een laagje water.
Kaft van Het zwijgen van Maria Zachea. Zwart-witfoto van enkele jongens en meisjes in ouderwetse badkleding staand in een laagje water.

De opzet van Het zwijgen van Maria Zachea is mooi: het verhaal van alle broers en zussen samen geeft zowel een mooi beeld van de familie en de rollen die alle dertien broers en zussen spelen, als ook een mooi tijdsbeeld van 1934 tot in de jaren ’90.

Het verhaal is niet heel spannend, maar de personages zijn allemaal wel benaderbaar. Soms moet je wel even nadenken wat je al wel en niet al eerder hebt gezien, omdat de opzet met 13 losse verhalen wat dubbelingen of vermeende dubbelingen oplevert. Maar het is een logische winnaar van de NS Publieksprijs 2001. Niet het beste boek ooit, maar wel een boek, dat grote groepen lezers zal aanspreken.

Beoordeling: 4 sterren

Basuki Gunawan, Winarta

Kaft van Winarta: achtergrond met donkergroene en zwarte langwerpige vlekken, in wit de titel.
Kaft van Winarta: achtergrond met donkergroene en zwarte langwerpige vlekken, in wit de titel.

Winarta is een mooie herontdekking en ik merk dat hij bij leerlingen ook in de smaak valt. Het verhaal is spannend en past ook mooi bij boeken zoals Oeroeg. Het einde van dit verhaal blijft wel erg raadselachtig, maar dat is juist het mooie van dit boek. Genoeg ruimte voor interpretatie, maar dat is wel geschikter voor een wat ervarener lezer. Het verhaal leest, zeker voor een boek van bijna 80 jaar oud, prettig en snel. Je leest het zo uit. Het is niet het allerbeste boek ooit, daarom vier en niet vijf punten.

Beoordeling: 4 sterren

Johannes Visser, Is het voor een cijfer?

Kaft van Is het voor een cijfer? Gele kaft met drie rijen kralen om te tellen als afbeelding.
Kaft van Is het voor een cijfer? Gele kaft met drie rijen kralen om te tellen als afbeelding.

Is het voor een cijfer? is een mooi pleidooi over onderwijs. Ik had er al over gehoord toen het uitkwam, maar ik kwam nu pas aan het lezen toe. Een aantal van Johannes Vissers ideeën deel ik; zo schreef ik al eerder over het afschaffen van het diploma. Juist vanwege de cijfergerichtheid van leerlingen, ben ik een groot voorstander van skills, van anders waarderen en erkennen. Dit boekje is een mooi startpunt voor velen die willen nadenken over cijfers, maar een echte oplossing vereist meer.

Beoordeling: 4 sterren

Paul van Loon, Danse Macabre

Kaft van Danse Macabre: in blauw-, grijs- en bruintinten met gouden accenten zien we een uigebrande kapel in een mistig bos.
Kaft van Danse Macabre: in blauw-, grijs- en bruintinten met gouden accenten zien we een uigebrande kapel in een mistig bos.

In Danse Macabre zit voor een volwassen lezer wat veel uitleg, maar voor de doelgroep (kinderen van 8 tot 12) is het een heel prima boek. De prijs van de Kinderjury in 2025 snap ik dan ook goed. Het verhaal dat Paul van Loon opgeschreven heeft is spannend. Dat is hem natuurlijk wel toevertrouwd, een verhaal dat zich in het mythische en monsterachtige afspeelt. Ook heeft het verhaal meer laagjes dan alleen het spannende verhaal; het verwijst zelfs naar de negentiende-eeuwse verhalen waarin uiteindelijk op elkaar inschrijft, zoals we die van Dickens onder andere kennen. Deze wil jij (en je kind) zeker lezen.

Beoordeling: 4 sterren

Mariska Overman, De zomer die alles was

Kaft van De zomer die alles was. Lichtblauwe onderste helft, lichtgele achtergrond: er zit een meisje met opgetrokken knieën tegen een boom, terwijl twee zwarte raven wegvliegen.
Kaft van De zomer die alles was. Lichtblauwe onderste helft, lichtgele achtergrond: er zit een meisje met opgetrokken knieën tegen een boom, terwijl twee zwarte raven wegvliegen.

De zomer die alles was is een mooi boek. Het mooiste in het boek is de sfeer en het taalgebruik. Overman weet moeilijke thema’s heel mooi te verwoorden. Het enige minpunt is dat ze de monologues interieurs wat lang zijn. Maar voor veel jongere en oudere lezers een aanrader!

Beoordeling: 4 sterren

The Big Short (regie: Adam McKay)

Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.
Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.

The big short is een heel coole film. Niet alleen omdat het verhaal dat vertelt wordt spannend is, ondanks dat we de afloop al kennen. Zo’n bekend verhaal op een goede manier in een film zetten, lukt soms heel goed, maar niet altijd. Hier dus wel.

Maar een goed verhaal is niet het enige; de makers hebben er ook nog voor gezorgd dat de vierde wand van de cinema af en toe doorbroken wordt voor theoretische uitleg. Door dat zo opvallend te doen, wordt het deel van het verhaal, zonder dat je eruit raakt als kijker.

De spanning in de film is goed mee te voelen, je ziet de oplopende stress tot de verlossing komt en daarin ga je als kijker helemaal mee. Goed gedaan.

Beoordeling: 4 sterren

The Incredibles 2 (regie: John Walker & Nicole Paradis Grindle)

Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.
Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.

Het is alweer jaren, zo niet decennia geleden, dat ik The Incredibles zag, heb ik nu The Incredibles 2 gezien. Waarbij je altijd bang bent dat het vervolg minder leuk wordt dan het origineel. Maar bij deze film is hij op één punt beter en op één punt minder goed.

De beeldkwaliteit van deze film is veel beter dan de vorige film. The Incredibles was een vroege 3D-animatiefilm en dat maakt dat het vervolg er natuurlijk al snel beter uitziet. Met name het detailniveau is ontzettend omhoog gegaan.

Het verhaal in deze film is wel spannend en vormt een leuk vervolg op de vorige film. Ik heb me minstens net zo goed vermaakt, dus bij deze film zou ik zeker deel één en twee kijken.

Beoordeling: 4 sterren