Ghostbusters: Answer the call (regie: Paul Feig)

Filmposter van Ghostbusters uit 2016: zwarte achterrond waarvoor diverse vrouwen in overals staan met diverse gekleurde laserstralen.
Filmposter van Ghostbusters uit 2016: zwarte achterrond waarvoor diverse vrouwen in overals staan met diverse gekleurde laserstralen.

Nadat ik het origineel een paar jaar geleden zag, heb ik nu de remake/bewerking/reboot van Ghostbusters: Answer the call gezien. Zoals het een goede bewerking betaamd, zit de film vol met verwijzingen naar het origineel en leuke cameo’s.

Je ziet wel duidelijk dat de kwaliteit van vormgeving flink vooruit is gegaan in 30 jaar, hoewel de kwaliteit van sommige CGI in deze film wat te wensen overlaat. De vorige film heeft de tand des tijds best goed doorstaan; ik vraag me af of dat voor deze film over 30 jaar ook geldt.

Maar ook, zoals het een goede remake betaamd, is het verhaal slap en weinig origineel. Wanneer je telkens opnieuw ziet dat er series uit de mottenballen worden getrokken, zou je Hollywood toch oproepen: maak eens iets nieuws, iets origineels, iets wat er niet al is!

Beoordeling: 3 sterren

What we left behind: Looking back at star trek: Deep space nine (regie: Ira Steven Behr & David Zappone)

Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.
Filmposter van What we left behind: Ira Steven Behr houdt een schaalmodel van ruimtestation DS9 vast tegen en zwarte achtergrond.

What we left behind is een mooie documentaire voor de echte Trekkie. Maar los van het onderwerp dat mij persoonlijk raakt als fan, is de documentaire ook goed gemaakt. De oorspronkelijke schrijvers/producers maken tijdens de documentaire een nieuwe aflevering. Daarmee kun je zien hoe het schrijfproces in elkaar zit, maar ook geeft het ruimte om terug te kijken naar de verhaallijnen, omdat daarop moet worden voortgebouwd.

Bovendien laat de documentaire mooi zien welke invloed Star Trek: Deep Space 9 heeft gehad op zowel de tv-wereld als de maatschappij. Ook de rol van science fiction komt mooi naar voren. Een aanrader, die ook nog eens op YouTube te zien is!

Beoordeling: 5 sterren

Blackberry (regie: Matt Johnson)

Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.
Filmposter van Blackberry: twee mannen met nadenkende gezichten kijken weg van de camera: het zijn shots uit de film. OP de achgtergrond allemaal blauwgetinte rechthoekjes met andere beelden van mensen.

In de afgelopen jaren heb ik diverse technologisch ingestoken biopics gezien. De serie The playlist over Spotify, The billion dollar code over Google Maps en nu Blackberry. Het jammere van deze film is dat hij helemaal niet spannend is gemaakt. Die andere series en films hadden een interessant conflict in zich, maar dat gebeurt in deze pas aan het einde.

Dan dreigt het namelijk met de SEC mis te gaan, maar gaat het toch niet mis. Prima geacteerd, de pruik van een van de hoofdrolspelers blijft storen en een week na het kijken weet ik al niet meer wat nou ook alweer de kern van het verhaal was. Beetje jammer, beetje slap.

Beoordeling: 2 sterren

Titanic (regie: James Cameron)

Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.
Filmposter van Titanic: de boeg van het schip bedekt ongeveer de helft van de voorkant. Erboven twee gezichten van een knuffelende man en vrouw.

Jarenlang heb ik Titanic niet gezien. Onlangs wilden Noor en Daan hem zien en ik blijft het toch vooral een slap liefdesverhaal vinden. Op het niveau van het verhaal is het niet veel meer dan een langgerekte foute kerstfilm. Vaak zijn die kerstfilms trouwens al veel te lang, dan is dit echt véél te lang.

Wat wel mooi is, is het meer documentaireachtige gedeelte van de film. Ook hebben de beelden de tand des tijds goed doorstaan. Je kunt nog steeds goed meevoelen hoe de ondergang van dit schip is gegaan. Maar dan kijk ik toch liever een echte documentaire.

Beoordeling: 3 sterren

The Big Short (regie: Adam McKay)

Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.
Filmposter van The big short, witte achtergrond met vier foto's van serieus kijkende witte zakenmannen die niet recht in de camera kijken.

The big short is een heel coole film. Niet alleen omdat het verhaal dat vertelt wordt spannend is, ondanks dat we de afloop al kennen. Zo’n bekend verhaal op een goede manier in een film zetten, lukt soms heel goed, maar niet altijd. Hier dus wel.

Maar een goed verhaal is niet het enige; de makers hebben er ook nog voor gezorgd dat de vierde wand van de cinema af en toe doorbroken wordt voor theoretische uitleg. Door dat zo opvallend te doen, wordt het deel van het verhaal, zonder dat je eruit raakt als kijker.

De spanning in de film is goed mee te voelen, je ziet de oplopende stress tot de verlossing komt en daarin ga je als kijker helemaal mee. Goed gedaan.

Beoordeling: 4 sterren

The Incredibles 2 (regie: John Walker & Nicole Paradis Grindle)

Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.
Filmposter van The Incredibles 2: boven het logo van de Incredibles is een robot met lichtgevende blauwe ogen zichtbaar, voor het logo staat het gezin met hun superkrachten in actie. Poster is in rood, geel en oranjetinten uitgevoerd.

Het is alweer jaren, zo niet decennia geleden, dat ik The Incredibles zag, heb ik nu The Incredibles 2 gezien. Waarbij je altijd bang bent dat het vervolg minder leuk wordt dan het origineel. Maar bij deze film is hij op één punt beter en op één punt minder goed.

De beeldkwaliteit van deze film is veel beter dan de vorige film. The Incredibles was een vroege 3D-animatiefilm en dat maakt dat het vervolg er natuurlijk al snel beter uitziet. Met name het detailniveau is ontzettend omhoog gegaan.

Het verhaal in deze film is wel spannend en vormt een leuk vervolg op de vorige film. Ik heb me minstens net zo goed vermaakt, dus bij deze film zou ik zeker deel één en twee kijken.

Beoordeling: 4 sterren

Charlie’s Angels (regie: Elizabeth Banks)

Filmposter van Charlie's Angels: in een gouden hekwerk in de vorm van een strakke V staan drie vrouwen in zwarte kleding, ervoor loopt één vrouw in blauwe jas op ons af omringd door kleinere foto's van bijrollen.
Filmposter van Charlie's Angels: in een gouden hekwerk in de vorm van een strakke V staan drie vrouwen in zwarte kleding, ervoor loopt één vrouw in blauwe jas op ons af omringd door kleinere foto's van bijrollen.

Ooit heb ik het origineel van Charlie’s Angels gezien en die moet ik nodig ook weer eens kijken. Mijn dochter kwam met deze versie uit 2019 aanzetten en mijn belangrijkste conclusie is dat het een smet op het blazoen is van Patrick Stewart. In Star Trek en X-men speelt hij prachtige rollen. Hier niet.

Maar dan het grotere geheel: deze versie van Charlie’s Angels is voor kinderen best wel spannend en ook voor volwassenen wel best grappig. Maar de film is niet supergoed: slap verhaal, beetje te veel Power Rangers en ook het acteerwerk zit op dat niveau van overacteren. Eén van de hoofdrolspelers komt ook uit die franchise. Het is niet zo goed, hopelijk binnenkort het origineel, dan kan ik meer geven dan twee sterren.

Beoordeling: 2 sterren

Interstellar (regie: Christopher Nolan)

Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.
Filmposter van Interstellar: in een zwarte en witte ruige omgeving loopt een man in een astronautenpak.

Ik had al vaak goede verhalen gehoord over Interstellar en ook de muziek had ik al meerdere keren gehoord in verschillende versies. De film zelf is mooi, maar wel wat lang.

Ondanks die lengte, die ergens ook wel bijdraagt aan het kunnen meevoelen met de astronauten, ben ik erg enthousiast over deze Nolan-film. Het verhaal is origineel en interessant. Door de manier van filmen leef je ook gelijk mee en er blijft ook voldoende om te willen weten. Uiteindelijk grijpt het verhaal mooi in elkaar, dus dit is zo’n film die je wel echt moet afkijken.

Ten slotte is de vormgeving prachtig. De details… ik heb er geen woorden voor. Kijk die film

Beoordeling: 5 sterren

Spijt! (regie: Dave Schram)

Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.
Filmposter van Spijt: onder het gebroken woord Spijt in blauw staan de verschillende personages met een typerende houding en blik, allemaal in grijs- en blauwtinten gekleed.

Spijt! was een filmtip van mijn dochter Noor. Wat een goede tip, wat een prachtige film. Jaren geleden las ik het boek van Carry Slee al en boekverfilmingen vallen nogal eens tegen. Zeker Nederlandse boekverfilmingen zijn vaak minder goed dan het origineel. Maar deze dus niet.

Deze film is zelfs nog mooier dan het boek en dat komt niet alleen omdat ik het boek zo slecht vond. De voorspelbaarheid van het boek en weinige karakterontwikkeling van veel personages is in het boek behoorlijk storend. In de film lukt het beter round characters neer te zetten en de ontwikkelingen minder voorspelbaar. Door enkele ingrepen, zit het verhaal ook hechter in elkaar en blijven er wat verrassingen over aan het einde van de film.

Maar het belangrijkst is dat het de makers is gelukt je echt te laten meeleven met de verschillende personages. Het ontstaan van pestsituaties in een klas is goed in beeld gebracht en de complexe dynamiek waar kinderen in terecht komen wordt goed zichtbaar. Als dan uiteindelijk het hele gezin huilend op de bank zit, heb je iets goeds gedaan. Zelf zien? Zeker doen. Hij is via NPO Start te kijken.

5 sterren

Maleficent (regie: Robert Stromberg)

Filmposter van Maleficent: een zeer witte vrouw in zwarte jurk en hoofddeksel met twee zwarte hoorns staat centraal voor een sprookjesachtig landschap en een vrouw met blond haar en lichtblauwe jurk.
Filmposter van Maleficent: een zeer witte vrouw in zwarte jurk en hoofddeksel met twee zwarte hoorns staat centraal voor een sprookjesachtig landschap en een vrouw met blond haar en lichtblauwe jurk.

De film Maleficent is voorspelbaar, omdat iedereen het sprookje Doornroosje uiteraard kent, maar deze liveactionremake is wel heel mooi vormgegeven en op een bepaalde manier betoverend.

Wat de film aantrekkelijk maakt is de gelaagdheid die in de personages is gebracht: je begrijpt als kijker beter waarom Maleficent doet wat ze doet. Ook de kus van Maleficent die uiteindelijk de kus van ware liefde blijkt is een mooie toevoeging.

Maar nog beter dan de verhalende aanpassingen, is de vormgeving. Er is, zoals bij wel meer remakes de laatste jaren, veel tijd en aandacht gegaan naar de vormgeving. Kostuums, decors, maar ook de visuele effecten dragen bij aan een zeer aantrekkelijk beeld om naar te kijken en te willen blijven kijken.

Beoordeling: 4 sterren