boekbespreking - Wim Pelgrim

Wim Pelgrim » Tag » boekbespreking

Zoeken

Maren Stoffels, Nog 27 dagen leven

Door Wim Pelgrim | 13 juli 2026 - 06:00 |13 juli 2026 Uit mijn boekenkast

Het boek Nog 27 dagen leven is een mooie, emotioneel en spannend boek. Het is alles wat je zoekt in een probleemboek, meeleefboek voor jongeren. Het is het eerste boek dat ik lees van Maren Stoffels. Haar vorige werk sprak me minder aan, alleen al door de titels: Piercings & Parels en Cocktails & Ketchup zijn niet titels waar ik direct warm van werd.

Maar Stoffels kan schrijven, dat is helder. Ze pakt hier een hele kwetsbaar en persoonlijk thema van een jong iemand die dood zal gaan. De titel geeft het al behoorlijk weg, maar de reis die je met de personages meemaakt wordt heel mooi beschreven. Uiteindelijk huil je net zo hard als de personages, wanneer Lissa sterft.

Maar het is niet alleen de emotie die raakt, want boeken met stervende mensen kennen we en ze zijn niet allemaal briljant. Het avontuur hier is ook goed, de stijl leest prettig en de vormgeving van het hele boek is prachtig. Wat een goed boek!

Beoordeling:

Ted van Lieshout, Voor de mooiste

Door Wim Pelgrim | 6 juli 2026 - 06:00 |30 mei 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Voor de mooiste: een foto van een gouden appel tegen een gouden achtergrond met eroverheen de titelinformatie in wit, geel en lichtblauw.

Voor de mooiste is weer zo’n boek van Ted van Lieshout dat zowel qua inhoud als vormgeving de nodige aandacht heeft gekregen van de maker. Het verhaal biedt een mooie alternatieve geschiedenis van onze Westerse beschaving. Ik heb dan ook veel geleerd in dit boek.

De opzet met een socratische dialoog met de lezer is een slimme truc om te voorkomen dat het een droge opsomming wordt, maar dat wordt het uiteindelijk toch wel een beetje. Ook bevat het boek veel mooi beeld, maar vind ik de opmaak uiteindelijk wel wat te druk en rommelig. De afbeeldingen aan de rand die de verbinding met het vorige of de volgende passage aangeven zijn niet per se nodig en ook de rode letters branden mij een beetje aan mijn ogen.

Toch is de inhoud van Voor de mooiste zo waardevol dat ik het boek zeker zou aanraden.

Beoordeling:

Martin Michael Driessen, De pelikaan

Door Wim Pelgrim | 29 juni 2026 - 06:00 |22 mei 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

De pelikaan sprak mij erg aan en dat ligt in eerste instantie aan de associaties die het boek bij mij oproept met Lijmen/Het been van Willem Elsschot. Ook hier weet je als lezer meer dan de personages en die blik zorgt voor een bepaalde mate van humor door de bizarre situatie waar de twee mannen die je volgt in terecht komen.

Ook de wat afstandelijke stijl die Driessen kiest doet denken aan de Nieuwe Zakelijkheid en draagt bij aan de kracht van dit boek. Toch weet deze roman mij niet ontzettend te boeien. Daarvoor is de stijl misschien net té afstandelijk en de inhoud net wat té lang uitgesponnen en zijn er net wat té veel zijpaadjes die nergens toe leiden. Dat hij voor de Libris was genomineerd, verbaast me en ik ben niet de enige.

Ondanks dat heb ik De pelikaan wel met plezier uitgelezen en ik snap ook goed waarom veel leerlingen enthousiast zijn over deze roman. Hij is toegankelijk met een goed te volgen verhaal en de nodige humor. De gekozen periode (Balkan, jaren ’90) is voor mij een jeugdherinnering, voor mijn leerlingen een historische setting en die kan leerzaam zijn. Maar een echte uitblinker is het boek niet.

Beoordeling:

Eliza Laurillard, Bloesems en paarlen

Door Wim Pelgrim | 25 juni 2026 - 06:00 |2 mei 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Bloesems en Paarlen: bruine kaft met gouden en zilveren bloemachtige versieringen.

Ik heb in 2005 mijn bachelorscriptie geschreven over Eliza Laurillard. Ik verzamelde toen en in de jaren erna diverse originele uitgaven van deze auteur en Bloesems en paarlen.

Het is, ook ruim twintig jaar na mijn onderzoek, allemaal zeer typische domineespoëzie. Destijds wilde ik vooral weten waarom mensen dit soort teksten lazen. Daarom stortte ik mij er toen in.

De thema’s die ik toen in mijn scriptie ontwaarde: natuur, god en moraal, zie je in deze bundel ook terug. Allemaal thema’s die de negentiende-eeuwse burger moed gaven, aanspraken en hielpen. En ja, het is ook het soort truttige literatuur (dat in 2026 overigens ook gewoon verschijnt…) waar ik niet zo veel mee kan, maar het laat ook mooi zien dat de gemiddelde lezer in 1881 wat anders las dan de avant garde van de Tachtigers.

Beoordeling:

Chinua Achebe, Termietenheuvels in de savanne

Door Wim Pelgrim | 22 juni 2026 - 06:00 |22 juni 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Termietenheuvels in de savanne is geen aanrader. Het boek is te breedsprakig, maar niet op een poëtische manier zoals Abdolah of Rezazadeh dat doen. Het zijn enkel lange wollige zinnen die het doorgronden van het verhaal bemoeilijken.

Daarnaast is het boek enorm fragmentarisch, zoals De Kapellekensbaan, maar het wist me wel meer te boeien dan Boons boek. Het eerste kwart ben ik aardig doorgekomen, maar ik maak graag keuzes in de boeken waar ik mijn tijd aan wil besteden. Ik heb een samenvatting gelezen en zeker in deze tijd, waar politieke systemen en opvolging spannend zijn, kan het boek interessant zijn. Denk maar aan de opvolging van Poetin in Rusland. Maar ik laat het hierbij. Ik zie de kwaliteiten van het boek zeker, maar dit boek is het niet voor mij.

Beoordeling:

Anton Koolhaas, Vanwege een tere huid

Door Wim Pelgrim | 8 juni 2026 - 06:00 |2 mei 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Vanwege een tere huid is het tweede boek dat ik van Koolhaas lees, maar het eerste dat ik ook helemaal uit kreeg. Dat ging niet vanzelf, ik heb zo af en toe het Lexicon van literaire werken geraadpleegd om overzicht te houden over wat ik nu las.

Het boek doet me erg denken aan de Anton Wachterromans van Vestdijk, maar Koolhaas voegt een heel parallel verhaal toe met twee verliefde fantasiedieren, wat een extra laag geeft in het verhaal. Ook het taalgebruik van Koolhaas spreekt me meer aan en is mooi en rijk. Maar het verhaal is wat te slepend; er gebeurt te weinig en het lot van de hoofdpersonen boeit de lezer te weinig om een echte verbinding aan te gaan.

Toch is het goed het boek uit te lezen, want het laatste hoofdstuk maakt dat het boek mooi wordt afgerond. De reflectie van ouders maakt de boodschap van het verhaal expliciet.

Beoordeling:

Jan Willem van den Boogert, Praktijkgericht opleiden

Door Wim Pelgrim | 1 juni 2026 - 06:00 |24 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van Praktijkgericht opleiden: blauwe kaft met een foto met blauwfilter van twee mensen in pak die in gesprek zijn. In witte letters eroverheen de titelinformatie.

Praktijkgericht opleiden biedt een goede basale uitleg van dit aandachtsgebied voor organisaties. Voor niet-onderwijsmensen, zoals MKB’ers of managers in het bedrijfsleven, is dit een heel fijn boek om aan de slag te kunnen met dit thema. Maar voor mij mij is dit boek niet geschikt: ik weet al te veel over opleiden, trainen, coachen en begeleiden om hier veel uit te kunnen halen.

Mocht je in het bedrijfsleven stagiairs of medewerkers vooruit willen helpen, dan kun je dit boek best aanschaffen, maar neem niet alles klakkeloos over. Een heel hoofdstuk over leerstijlen, dat is echt wel heel erg achterhaald! De leertheorieën moeten wel kloppen, anders levert het je bedrijf nog niets op.

Beoordeling:

Safae el Khannoussi, Oroppa

Door Wim Pelgrim | 11 mei 2026 - 06:00 |3 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Ik was op voorhand best verwachtingsvol over Oroppa. De ronkende tekst van de uitgever en alle fantastische recensieteksten die ik las, maakten me enorm nieuwsgierig. Ook de Libris-jury was laaiend enthousiast:

“De verhalen in deze roman vormen een hallucinante reis langs de culturen die het nieuwe Europa vormen. Het is een pageturner waar de urgentie van afspat.[…] Dit is Nederland, dit is Europa, dit is literatuur als het festijn van woorden en metaforen dat het hoort te zijn.”

Helaas vind ik ongeveer het tegenovergestelde. Ik krijg de pages niet geturnd en er is voor mij geen enkele urgentie. spanningsbogen donderden al in elkaar zodra ze worden opgebouwd, de verhalen hangen nergens samen en de achtergronden boeien totaal niet. De eerste 10 procent heb ik doorgewerkt, in de hoop boeiende metaforen te vinden. Of met de hoop mij Europa en Nederland op een andere manier laten zien. Niet gevonden. Ook niet verder gezocht. Laat maar.

Ik geef wel vaker één ster. Maar wanneer je veel van een boek verwacht, of er al veel over weet of hebt gehoord, zoals ik ooit bij Fuzzie ook had, valt het extra tegen.

Sholeh Rezazadeh, De hemel is altijd paars

Door Wim Pelgrim | 22 april 2026 - 06:00 |16 april 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Kaft van De hemel is altijd paars: paars-oranje lucht met silhouetten van diverse gevels in roodtinten.

De hemel is altijd paars is bij een deel van mijn leerlingen een steeds populairder wordend boek. Met name het meer filosofisch aangelegde, kunstzinnige of poëtische deel van de groep heeft grote waardering voor het boek. De taal in dit boek is dan ook een van de sterkste punten. De beelden die Rezazadeh neerzet zijn sterk, zoals de bomen die telkens terugkomen, maar omgehakt zijn zodra de relatie met Mees stopt.

Maar het verhaal is in mijn ogen wat dunnetjes. Iedereen is wel eens verliefd, maar voor een heel boek is het niet zo’n spannend uitgangspunt. Het boek bevat mij dan ook te veel monologue interieur, te veel nadenken om het nadenken. Het boek geeft al met al een mooi beeld van iemand die geen contact heeft en ook moeite heeft echt contact te leggen. Maar geen hoogvlieger wat mij betreft.

Beoordeling:

Mark Bovens & Anchrit Wille, Diplomademocratie

Door Wim Pelgrim | 9 april 2026 - 06:00 |11 maart 2026 Uit mijn boekenkast

Plaats een reactie

Over Diplomademocratie hoorde ik al eerder in diverse podcasts, maar nu heb ik het boek zelf ook gelezen. Nu sluit het boek goed aan bij wat ik zelf ook vind over diploma’s, maar het boek zit ook echt wel goed in elkaar. In duidelijke stappen leggen de auteurs uit wat de rol van het diploma in onze samenleving is geworden. Het boek vormt een helder betoog met ook heldere oplossingen.

Hun uitleg is echter zo gedegen dat er daardoor wel wat veel herhaling in sommige stukken zit. De uitleg is ook zo stapsgewijs dat dat de leesbaarheid negatief beïnvloed wordt. Maar die minpunten nemen niet weg dat ik dit boek graag gebruik als steun, als bewijs en argumentatie om te pleiten voor meer aandacht voor skills.

Beoordeling: