Beoordeling: 
Saskia en Jeroen; domme dingen is een schattig boek met schattige verhalen. Ik meen me te herinneren dat ik deze op de basisschool met de klas heb gelezen of voorgelezen heb gekregen, naast werken als Pim, Frits en Ida. De verhalen zijn leuk en aansprekend en lijken ook wel wat op Jip en Janneke, maar ze missen de talige rijkheid van Schmidt. Een voldoende leuk boek, wat gedateerd, niet zo briljant, maar met schattige verhalen.
Beoordeling: 
Soms weet je dat je een jeugdboek hebt gelezen toen je jong was, maar heb je geen idee meer waar het boek precies over ging. Met Boris is dat het geval. Ik weet dat ik dat boek heb gelezen toen ik een jaar of 11 was, maar ik kon me het verhaal niet meer herinneren. Hoewel het boek sfeertechnisch nog fijner was geweest als de afgelopen decembermaand sneeuw en ijs had gekend, heb ik me fantastisch vermaakt met dit boek van Jaap ter Haar.
Om verschillende reden is Boris een erg goed boek. Niet alleen weet Jaap ter Haar de angst van de inwoners van Leningrad en hun situatie in het beleg in de Tweede Wereldoorlog, ook weet hij Boris neer te zetten als echt kind; hij is niet enkel vehikel voor de boodschap van het boek. De schrijfstijl van Ter Haar is bovendien erg goed: hij gaat niet op zijn knieën om aan te sluiten bij het taalgebruik van kinderen, maar schrijft in een voor kinderen én volwassenen goed te volgen proza, dat kinderen in hun taalvermogen stimuleert. Een topper uit de Nederlandse jeugdliteratuurgeschiedenis die iedereen zou moeten lezen of herlezen!