Özcan Akyol, Afslag 23

Kaft van Afslag 23. Witte achtergrond met daarop twee zwarte dobbelstenen met rode puntjes aan een koordje (zoals die aan een spiegel in een auto kunnen hangen). Titel in zwart en auteursnaam in rood eronder.

Beoordeling: 1 ster

Op 23 september een recensie plaatsen over Afslag 23 is een leuk toeval. Dat is dan ook het enige echt leuke dat ik ga opschrijven, want ik ben niet zo enthousiast over dit boek. Het boek doet door zijn opzet een beetje denken aan Een nagelaten bekentenis. Maar het verhaal krijgt voor mij nergens urgentie, het is nergens spannend en je leeft als lezer nergens mee. Ook talig is het niet interessant. Daarbij lijkt het een soort gereycelde versie van Eus en je kunt niet oneindig hetzelfde boek blijven schrijven. Nee, helaas, niets voor mij.

Özcan Akyol, Eus

Kaft van Eus

Beoordeling: 4 sterren

Eus is niet alleen een boek dat je op zichzelf kunt beschouwen. Het is zo’n boek dat in een netwerk van maatschappelijke tendensen en literaire evenkniën zijn plek vindt. 

Allereerst is Eus een prettig lezend boek met een interessante hoofdpersoon met dito gedachtewereld, het is ook een spannend verhaal, zeker in de tweede helft van het boek. Je zit te wachten op het moment dat het fout zal lopen en dat duurt behoorlijk lang nog. Bovendien is het verhaal over de moeilijke gezinsverhoudingen interessant om te volgen

Maar Eus is ook een boek waar tussen de regels door allerlei maatschappelijke problemen en tendensen zichtbaar worden. De rol van migranten in de samenleving, sociale en economische ongelijkheid, drankmisbruik en de wijze waarop mensen in het criminele circuit belanden. Het komt allemaal meer of minder expliciet aan de orde. 

Maar Eus staat hierin niet op zichzelf: vleugjes Het SchnitzelparadijsAlleen maar nette mensen, De kleine blonde dood en De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween zijn deel van het netwerk van boeken waar Eus elementen van in zich heeft. Een leuk boek, maar minder origineel dan de ronkende recensies doen vermoeden.