Tirza (regie: Rudolf van den Berg)

Filmposter van Tirza, met in het midden de titel, boven een foto van vader Hofmeester en onderaan Tirza die uitdrukkingsloos op de grond ligt, gekust door haar vriend Choukri. Dit alles in sepiatinten.
Filmposter van Tirza, met in het midden de titel, boven een foto van vader Hofmeester en onderaan Tirza die uitdrukkingsloos op de grond ligt, gekust door haar vriend Choukri. Dit alles in sepiatinten.

Beoordeling: 3 sterren

In tegenstelling tot het boek van Arnon Grunberg ligt de nadruk in de film Tirza erg op het derde deel van het boek. Het ongemak in het gezin Hofmeester word in de film net zo duidelijk als in het boek, zonder dat we in het hoofd van Hofmeester kunnen kijken. Een knappe prestatie, maar de gedachtes van Hofmeester hielpen in het boek wel om samenhang tussen de gebeurtenissen aan te brengen. De film daarentegen is een echte onsamenhangende filmhuisfilm geworden, zoals wel vaker met boekverfilmingen. Een ander typisch Nederlands ding is de nadruk op seks. In het boek Tirza is het ook een onderdeel van het verhaal, maar omdat het boek dik genoeg is, ligt er de nadruk niet zo op. In de verfilming is er duidelijk voor gekozen om daar wel de nadruk op te leggen; jammer. De beste actrice in de film is misschien wel het meisje dat Kaisa speelt: weinig tekst maar zoveel impact!

Arnon Grunberg, Tirza

Kaft van het boek Tirza: in een vlakverdeling vormgegeven stijl zien we een roze cello met daarop aangebracht twee rode tepels, een plukje zwart schaamhaar en uit de hals stroomt bloed.
Kaft van het boek Tirza: in een vlakverdeling vormgegeven stijl zien we een roze cello met daarop aangebracht twee rode tepels, een plukje zwart schaamhaar en uit de hals stroomt bloed.

Beoordeling: 5 sterren

Er zijn van die boeken die je vaker kunt lezen, die mooi blijven, die prijzen verdiend hebben gekregen, die verfilmd worden, die iedereen leest en die toch niet zonder reden zoveel gelezen worden: Tirza is er zo een. Het bijzondere is dat Tirza zowel een goed leesbaar als extreem goed boek is.

Al vrij snel krijg je een hekel aan de bijzondere hoofdpersoon Jörgen Hofmeester. Maar hij is ook zo interessant dat je graag door wilt lezen. Bovendien is hij, zeker bij tweede lezing van het boek, een heel consistente hoofdpersoon, wiens gedrag later in het boek al voorspelbaar is aan de hand van uitspraken en gedragingen in het begin.

Bovendien kent het boek een aantal bijzondere wendingen. Wendingen die je vooraf ziet aankomen, wendingen die je niet ziet aankomen en wendingen die je bij tweede lezing anders gaat interpreteren.

De stijl is mooi, je zit in het hoofd van Hofmeester en de wijze waarop hij praat, denkt (en Grunberg dus schrijft) sluit briljant aan bij de inhoud. Rijk taalgebruik, dat toegankelijk genoeg is voor leerlingen van de vijfde klas en docenten van in de dertig. Iedereen die dit boek nog niet heeft gelezen, zou dat moeten doen!